Jean-Pierre Rampal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Pierre Rampal, Amsterdam 1969

Jean-Pierre Rampal (ur. 7 stycznia 1922 w Marsylii, zm. 20 maja 2000 w Paryżu) – francuski flecista. Jeden z najwybitniejszych wirtuozów tego instrumentu w XX wieku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem wybitnego flecisty i nauczyciela w marsylijskim Konserwatorium – Józefa Rampala. Początkowo myślał o malarstwie, a nawet zgodnie z wolą ojca zaczął studiować medycynę. Kiedy jednak w 1943 r., na trzecim roku studiów, w czasie wojny miał opuścić rodzinną Marsylię, by podjąć pracę w wojskowym laboratorium medycznym w Paryżu – dowiedział się, że kandydaci zdający do konserwatorium otrzymują dwa tygodnie urlopu. Zdecydował się więc zdać egzamin i w rezultacie po kilku latach opuścił Konserwatorium w Paryżu z pierwszą lokatą.

Po wyzwoleniu Paryża Rampal wykonał w radio: „Koncert na flet” J. Iberta i został zaangażowany w orkiestrze Opéra de Vichy. W 1946, mając 24 lata, podpisał pierwszy kontrakt na tournée solowe. Od tego momentu występował już na całym świecie, pozostając jednak zawsze profesorem w Konserwatorium w Paryżu.

Zrealizował przeszło 200 nagrań płytowych. W roku 1945 stworzył zespół Quintette à vent français, a w 1953 powołał Ensemble baroque de Paris. Z tymi kameralistami zbudował potężny repertuar starodawnej muzyki na flet poczynając od od roku 1700, aż po Piotra Bouleza.

Jean-Pierre Rampal zmarł 20 maja 2000 na zawał serca w swoim domu w Paryżu.

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • W Paryżu organizowany jest Międzynarodowy Konkurs fletowy im. Jean-Pierre Rampal’a dla flecistów poniżej 30 roku życia.
    • Siódma edycja konkursu miała miejsce w 2005, ósma odbyła się w 2008[1].

Doktor honoris causa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie[2].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2005
    • Concertos pour sitar N°1 et N°2 – Ravi Shankar Ravi Shankar Yehudi Menuhin Jean-Pierre Rampal
    • Concertos Brandebourgeois N°4-N°6 – Suite orchestrale N°2
    • Concertos pour flûte, opus 10
    • 3 Concertos pour flûte – Stabat mater – Sinfonia sur un thème de Rossini
    • Concertos brandebourgeois BWV1046-1048 – Concertos pour flûte BWV1059 et BWV1035
  • 2004
    • Quatuors pour flûte – Trio, opus 31
    • Projecteur sur la flûte
    • 6 Trios pour 2 flûtes et basson, opus 77 – Première Suite
  • 2003
    • Flûte passion
    • Adagios – Sérénades
    • Le Premier virtuose moderne – 1946-1959
    • Sonates en ré majeur pour flûte et piano, opus 94
  • 2002
    • Concerto pour flûte et harpe – Concerto pour flûte
    • Suite pour flûte
  • 2001
    • The Essential Jean-Pierre Rampal
  • 2000
    • Concerto pour flûte piccolo
    • Le flûtiste du siècle
    • Super Hits: Domingo
    • Super Hits: Rampal
    • Build Your Baby’s Brain -- Through the Power of Bach
    • Build Your Baby’s Brain -- Through the Power of Baroque
  • 1999
    • My First 79 Years
    • Silence
    • Concerto pour flûte et harpe – Concerto pour flûte n°1 – Andante pour flûte et orchestre – Volume 14
    • Sonate pour violoncelle et piano – Sonate pour flûte, alto et harpe – Sonate pour violon et piano
  • 1997
    • Five Flute Quintets by Luigi Boccherini
    • Le charme de la flûte
    • Œuvre complète de musique de chambre pour flûte
    • 6 trios pour 3 flûtes, opus 19
    • La Flûte enchantée
  • 1996
    • Greatest Hits of Pachelbel
    • More Mozart’s Greatest Hits
    • Haydn: Trumpet, Oboe and Flute Concertos; Sinfonia Concertante
  • 1995
    • Telemann, Bach Family: Trio Sonatas
    • Greatest Hits: Saint-Saëns
    • Mozart: Haffner Serenade
    • Penderecki Sixtieth Birthday Gala Concert
  • 1994
    • Greatest Hits: Flute
  • 1993
    • Vivaldi: The Four Seasons etc.
    • Kathleen Battle, Jean-Pierre Rampal in Concert
    • Concertos (6) pour flûte / op.10
  • 1992
    • „LONDON” TRIOS NOS. 1-4, Hob. IV: 1 – 4 DUETS FOR TWO FLUTES
    • An American Picnic
    • THE GREAT FLUTE CONCERTOS BACH * MOZART * TELEMANN * VIVALDI
  • 1991
    • Italian Flute Concertos
    • DIVERTIMENTO, K. 334; QUINTET, K. 557; ANDANTE, K. 616; ADAGIO AND RONDO, K. 617
    • Rampal, Kudo, Ritter Play Telemann, Kuhlau, Bach, Mozart & Doppler
    • Concertos for Two Flutes
    • Bach: Concerti for Flute, Strings, and Basso Continuo
  • 1990
    • A Cocktail Party
    • Rameau: Pieces de clavecin en concerts
    • Music for Flute and Harp
    • Mozart, Telemann, J.C. Bach, Reicha: Trios, Quartets
  • 1989
    • Mozart: Flute Concertos
    • The Japanese Album
    • Music, My Love
  • 1988
    • Rampal: Favorite Encores
    • Japanese Folk Melodies
    • Portrait of Rampal
    • Carulli: Works for Guitar and Flute
  • 1987
    • Telemann: Flute Concertos; Suite in E Minor
    • Classic Gershwin
    • Mozart: The Flute Quartets
    • Bolling: Suite No.2 for Flute & Jazz Piano Trio
    • Mozart: Sonatas; Variations
    • Joplin: The Entertainer; Great Crush Collision; Maple Leaf Rag; more
    • Mozart: Concerto for Flute, Harp and Orchestra in C Major, K. 299 & Concerto in C Major for Oboe and Orchestra, & Rondo in D Major for Flute and Orchesta
  • 1986 cover cd RAMPAL
    • Children’s Songs
    • Sakura: Japanese Melodies for Flute and Harp
    • Haydn: Concertos for Flute and Oboe
  • 1985
    • Bach: Flute Partita & Sonatas
    • An Isaac Stern Vivaldi Gala
    • Bolling: Picnic Suite
    • Greatest Hits: Rampal
    • Vivaldi: Flute Concertos
  • 1984
    • Bach: Flute Concertos (BWV 1055 et 1056, reconstruit par Milan Munclinger); Sinfonia (Cantata BWV 209) – avec Ars Rediviva, dir.Milan Munclinger – chez CBS/Masterworks
  • 1983
    • Yamanakabushi: Japanese Melodies, Vol.III
    • Haydn: London Trios
  • 1955/1956
    • Richter, F. X.: Concerto in D Major for Flute and Orchestra/Benda, F.: Concerto in E Minor for Flute and Orchestra – Label: Supraphon (Prague) – Nr. 2110-2-V; 081755-60/ DV 5317 – Édition Musica Antiqua Bohemica/ SUA 190 37 – Soliste: J.-P. Rampal – Continuo: V.Švihlíková – Orchestre de chambre Prague/Ars Rediviva – Cadence (Concerto de Benda), réalisation et dir.: Milan Munclinge] – Distinction: Grand Prix du Disque de l’Académie Charles Cros

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Musique, ma vie, éditions Calmann-Lévy (1994)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]