Georg Solti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Georg Solti
Ilustracja
Imię i nazwisko

György Stern

Data i miejsce urodzenia

21 października 1912
Budapeszt

Pochodzenie

żydowskie

Data i miejsce śmierci

5 września 1997
Antibes

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

dyrygent, pianista

Wydawnictwo

Decca, CBS, Capitol,
Deutsche Grammophon

Powiązania

Bayerische Staatsoper,
Royal Opera,
Chicagowska Orkiestra Symfoniczna, London Philharmonic Orchestra

Odznaczenia
Kawaler Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny) Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny) Krzyż Wielki Orderu Węgierskiego Zasługi (cywilny) Komandor Orderu Leopolda (Belgia) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Krzyż Wielki Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki II Klasy Orderu Zasługi RFN Order Bawarski Maksymiliana za Naukę i Sztukę Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001)
Strona internetowa

Sir Georg Solti, właśc. György Stern (ur. 21 października 1912 w Budapeszcie, zm. 5 września 1997 w Antibes) – węgierski dyrygent pochodzenia żydowskiego, przyjął obywatelstwo brytyjskie.

Studiował w budapeszteńskiej Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta fortepian u Ernsta von Dohnányi i Béli Bartóka oraz kompozycję u Zoltána Kodálya[1][2].

W latach 1930–1939 był dyrygentem opery w Budapeszcie. W latach 1945–1951 działał w Monachium. W 1952 został dyrektorem opery we Frankfurcie nad Menem. W latach 1961–1971 był dyrektorem muzycznym opery Covent Garden w Londynie, z której uczynił jeden z czołowych teatrów operowych świata. Od 1973 kierował Operą Paryską, a w latach 1969–1991 prowadził Chicagowską Orkiestrę Symfoniczną[1][2].

Dyrygował najważniejszymi orkiestrami na świecie, nagrywając z nimi liczne płyty. Do historii fonografii przeszło pierwsze nagranie Pierścienia Nibelunga Wagnera, zrealizowane z Wiener Philharmoniker, nagrywał także dzieła Mozarta, symfonie Beethovena i wielu innych.

Otrzymał Order Imperium Brytyjskiego. 31-krotny zdobywca nagrody Grammy. W 1992 został laureatem prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning.

Planetoida (6974) Solti została nazwana jego imieniem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Chodkowski 1995 ↓, s. 828.
  2. a b Jacobs 2004 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995. ISBN 83-01-11390-1. (pol.).
  • Arthur Jacobs: Solti [Stern], Sir Georg [György]. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. S. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).