Georg Solti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Georg Solti
Ilustracja
Imię i nazwisko György Stern
Data i miejsce urodzenia 21 października 1912
Budapeszt
Data i miejsce śmierci 5 września 1997
Antibes
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód dyrygent, pianista
Wydawnictwo Decca, CBS, Capitol,
Deutsche Grammophon
Powiązania Bayerische Staatsoper,
Royal Opera,
Chicago Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra
Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (Rycerz-komandor - cywilny) Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (Komandor - cywilny) Krzyż Wielki Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Komandor Orderu Leopolda (Belgia) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Krzyż Wielki Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki II Klasy Orderu Zasługi RFN Order Bawarski Maksymiliana za Wiedzę i Sztukę Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001)
Strona internetowa

Sir Georg Solti, właśc. György Stern (ur. 21 października 1912 w Budapeszcie, zm. 5 września 1997 w Antibes) – węgierski dyrygent pochodzenia żydowskiego, przyjął obywatelstwo brytyjskie.

Studiował w budapeszteńskiej Liszt Academy (A Liszt Ferenc Zeneművészeti Egyetem) fortepian u Ernsta von Dohnányi i Béli Bartóka oraz kompozycję u Zoltána Kodálya[1][2].

W latach 1930–1939 był dyrygentem opery w Budapeszcie. W latach 1945–1951 działał w Monachium. W 1952 został dyrektorem opery we Frankfurcie nad Menem. W latach 1961–1971 był dyrektorem muzycznym opery Covent Garden w Londynie, z której uczynił jeden z czołowych teatrów operowych świata. Od 1973 kierował Operą Paryską, a w latach 1969–1991 prowadził Chicago Symphony Orchestra[1][2].

Dyrygował najważniejszymi orkiestrami na świecie, nagrywając z nimi liczne płyty. Do historii fonografii przeszło pierwsze nagranie Pierścienia Nibelunga Wagnera, zrealizowane z Wiener Philharmoniker, nagrywał także dzieła Mozarta, symfonie Beethovena i wielu innych.

Otrzymał Order Imperium Brytyjskiego. 31-krotny zdobywca nagrody Grammy. W 1992 został laureatem prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning.

Planetoida (6974) Solti została nazwana jego imieniem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Chodkowski 1995 ↓, s. 828.
  2. a b Jacobs 2004 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • Arthur Jacobs: Solti [Stern], Sir Georg [György]. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. S. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)