Mariss Jansons

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mariss Jansons
Ilustracja
Mariss Jansons (2008)
Imię i nazwisko Mariss Ivars Georgs Jansons
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1943
Ryga
Instrumenty fortepian, skrzypce
Gatunki muzyka poważna
Zawód dyrygent
Powiązania Oslo Filharmoniske Orkester,
LPO, LSO, Pittsburgh Symphony Orchestra,
Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks,
Royal Concertgebouw Orchestra
Odznaczenia
Order Trzech Gwiazd II klasy (Łotwa) Komandor Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Bawarski Order Zasługi Order Bawarski Maksymiliana za Wiedzę i Sztukę

Mariss Ivars Georgs Jansons (ur. 14 stycznia 1943 w Rydze) – łotewski dyrygent.

Życiorys[edytuj]

Syn dyrygenta Arvida Jansonsa, urodził się w czasie II wojny światowej, kiedy jego matka – jako Żydówka – musiała się ukrywać. Krótko po wojnie ojciec przeniósł się do Leningradu, gdzie został asystentem Jewgienija Mrawińskiego, dyrektora zespołu Filharmonii Leningradzkiej; rodzina dołączyła do niego w 1956. Mariss Jansons studiował w miejscowym konserwatorium grę na fortepianie i skrzypcach oraz dyrygenturę. Od 1969 kontynuował studia w Austrii (Salzburg, Wiedeń), m.in. u Herberta von Karajana i Hansa Swarowsky'ego.

W 1973 został drugim dyrygentem filharmoników leningradzkich. W latach 1979-2000 dyrygował orkiestrą filharmonii w Oslo. Intensywną pracę przypłacił zawałem serca w 1996 w czasie dyrygowania Cyganerią Pucciniego w Oslo, tym samym o mało nie podzielił losu ojca, który wskutek zawału zmarł w czasie dyrygowania. Poza Oslo Jansons pracował m.in. z orkiestrą Filharmonii Londyńskiej, orkiestrą symfoniczną w Pittsburghu, orkiestrą symfoniczną rozgłośni Bayerischer Rundfunk. Od września 2004 kieruje holenderską Koninklijk Concertgebouworkest w Amsterdamie.

1 stycznia 2006, 1 stycznia 2012 oraz 1 stycznia 2016 dyrygował koncertem noworocznym Filharmonii Wiedeńskiej.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1981 Klassisk 3 plater med Grieg Spellemannprisen Laur [1]
1989 Klassisk/Samtidsmusikk Prokofief: Romeo Og Julie - Suiter Nominacja
1990 Klassisk Musikk/Samtidsmusikk Verker Av Bartok Nominacja
Mahler Symofni No. 2 Laur
1991 Orkester Og Kormusikk Sibelius: Symfoni No. 1, Finlandia, Karelia Nominacja
1992 Orkestermusikk Shostakovich/Symofni No. 6 & 9 Nominacja
1993 Dvorak: Cellokonser/Tsjaikovskij; Rokokko-Variasjoner Laur
Stravinskij: Varofferet-Petrusjka (1947 Suite) Nominacja
Dvorak: Symfoni 7 & 8 Nominacja
1994 Klassisk Musikk/Samdtidsmusikk Saint-Saens-Symfoni No. 3 Og Fiolinkonser No. 3 Nominacja
1995 Orkestermusikk Sjostakovitsj: Cellokonserter Laur
1996 Sibelius: Symfonier Nr. 3 Og 5 Nominacja

Przypisy

  1. Spellemannprisen (wyszukaj "Mariss Jansons" pod "SØK I ARKIVET") (norw.). www.spellemann.no. [dostęp 2016-01-16].

Linki zewnętrzne[edytuj]