Krzysztof Skiba
![]() Krzysztof Skiba, 2023 | |
Data i miejsce urodzenia |
7 lipca 1964 |
---|---|
Gatunki | |
Zawód |
muzyk, autor tekstów, satyryk, publicysta, aktor, konferansjer, artysta rozrywkowy, felietonista |
Aktywność |
od 1983 |
Wydawnictwo |
Sony BMG |
Powiązania | |
Zespoły | |
Big Cyc | |
Odznaczenia | |
![]() | |
Strona internetowa |
Krzysztof Mieczysław Skiba (ur. 7 lipca 1964 w Gdańsku) – polski muzyk, autor tekstów, satyryk, publicysta, aktor, konferansjer, artysta rozrywkowy, felietonista, autor happeningów, wokalista rockowy, a także dziennikarz radiowo-telewizyjny. Członek zespołu Big Cyc.
Znany z satyrycznego komentowania bieżącej sytuacji społecznej i politycznej w Polsce[1]. Dzieli się swymi spostrzeżeniami zarówno w tekstach piosenek nagrywanych przez zespół Big Cyc[2][3], jak też w felietonach publikowanych w ogólnopolskiej prasie, wpisach prezentowanych w mediach społecznościowych[4][5][6] oraz w wywiadach udzielanych dziennikarzom[7][8][9].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jest synem Albiny i Franciszka Skibów[10]. W młodości trenował judo oraz występował przez trzy sezony w charakterze modela w pokazach mody szkolnej na Jarmarku dominikańskim[11]. W wieku 14 lat założył swój pierwszy kabaret Tapeta, z którym brał udział w kilku ogólnopolskich festiwalach, m.in. na Inowrocławskich Spotkaniach Artystycznych, gdzie zdobyli nagrodę publiczności[12]. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku[13], gdzie wraz z kolegami wydawał gazetkę szkolną „Gilotyna”[14]. Po wprowadzeniu stanu wojennego kontynuowali wydawanie pisma, ale pod nazwą „Podaj Dalej”[15].
W latach 80. był współzałożycielem Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego (RSA) i publikował w wydawanym przez organizację czasopiśmie „Homek”[16]. W tym czasie należał też do Ruchu „Wolność i Pokój” (WiP) i pisał w wydawanej przez nich „A Capelli”, a także zagrał epizodyczne role w filmach Zbigniewa Kuźmińskiego: Republika Ostrowska (1983) i Co dzień bliżej nieba (1985)[17]. 16 sierpnia 1985, podczas Festiwalu w Jarocinie, został zatrzymany przez Milicję Obywatelską po rozrzuceniu antypaństwowych ulotek[18]. Został aresztowany na trzy miesiące, po których opuścił zakład karny na mocy tzw. małej amnestii Jana Dobraczyńskiego (dla więźniów politycznych, którzy zostali pierwszy raz zatrzymani)[19].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Krzysztof_Skiba_1988.jpg/220px-Krzysztof_Skiba_1988.jpg)
W latach 1987–1990 był liderem łódzkiej Galerii Działań Maniakalnych zwanej Pomarańczową Alternatywą Łódź, organizatorem i pomysłodawcą licznych happeningów ulicznych ośmieszających władze i propagandę PRL. Był wielokrotnie zatrzymywany przez SB. 1 czerwca 1988 został zatrzymany w Łodzi wraz z Tomaszem Gadułą i Dorotą Wysocką na kiosku Ruch przy Domu Handlowym „Magda” podczas happeningu Niezależne obchody Dnia Dziecka, po czym skazany na grzywnę 30 tys. zł przez Kolegium ds. Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym w Łodzi[20]. 7 listopada 1988 w rocznicę wybuchu Rewolucji Październikowej został zatrzymany przez milicję i pobity wraz z 17 innymi osobami podczas happeningu Galopująca inflacja, który odbywał się na ulicy Piotrkowskiej[21]. Następnego dnia przedstawiciele GDM wydali oświadczenie, w którym wskazali, że „skończyły się wreszcie kłopoty gospodarcze Polski, bowiem milicja (...) zatrzymała galopującą inflację”[22]. Happening ten przeszedł do legendy i był jednym z zadań maturalnych podczas testu z Wiedzy o Społeczeństwie w 2008[23][24].
Studiował kulturoznawstwo na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego (Katedra Teorii Literatury, Teatru i Filmu). W trakcie studiów udzielał się w improwizowanym kabarecie „Błękitne Lampiony”, który założył z Piotrem Trzaskalskim, ponadto występował w Teatrze Pstrąg – Grupie’80[25]. Oprócz tego pracował jako sprzątacz w akademiku[26]. W 1989 uzyskał tytuł magistra, broniąc pracy dyplomowej na temat Pomarańczowej Alternatywy.
W 1988 został członkiem zespołu Big Cyc, w którym śpiewa i w początkowym okresie istnienia zespołu odpowiadał za teksty piosenek[27]. Równolegle z działalnością muzyczną publikował swe felietony i opowiadania m.in. w „Tygodniku Literackim”, kwartalniku literackim „Brulion”, „Gazecie Wyborczej” (felietony ukazywały się w ogólnopolskim dodatku „13. kolumna”, pisał też artykuły dla gdyńskiego wydania dziennika), miesięcznikach: „CKM”, „Playboy”, „Dlaczego”, „Luz” i „Hustler”[28] oraz biuletynie Stowarzyszenia Nigdy Więcej, od którego otrzymał nagrodę „Antyfaszysta Roku” za swoje artykuły[29]. Współpracownik redakcji magazynu „Nigdy Więcej”.
W latach 1992–1999 razem z Pawłem „Konjo” Konnakiem występował w programie Lalamido, czyli porykiwania szarpidrutów, w którym prowadził cykl „Wykłady profesora Skiby”[30]. W 1998 wydał debiutancki, solowy album studyjny pt. Wąchole. Płytę promował m.in. utworem „Stop podatki”, w którym gościnnie zarapował Janusz Korwin-Mikke[31]. W lutym 1999[32] po gali rozdania nagród stacji radiowych „Play-Box” w katowickim Spodku obnażył pośladki w kierunku obecnego na uroczystości ówczesnego premiera Jerzego Buzka, który urażony opuścił wydarzenie[33]. Po zajściu Skiba tłumaczył swoje zachowanie na różne sposoby, zmieniając argumentację. Za to właśnie, a nie za samo obnażenie, otrzymał antywyróżnienie Czarnego Machinera od czasopisma „Machina”[34]. Ponadto za sceniczny incydent został ukarany grzywną w wysokości 1,2 tys. zł przez Kolegium ds. Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym w Katowicach[35].
Od 1994 organizuje Biesiadę Felietonistów, coroczny plebiscyt, w którym publicyści i dziennikarze przyznają antynagrody w kilkunastu kategoriach[36]. W 2002 został stałym felietonistą tygodnika „Wprost”; na temat jego tekstów napisano trzy prace magisterskie[37][38][39], a w 2005 wydawnictwo Zysk i S-ka wydało zbiór opublikowanych felietonów Skiby pt. Skibą w mur[40].
W 2003 wydał drugi, solowy album studyjny pt. Skiba dla dorosłych. W 2006 czytał swoje felietony w audycji Cztery pory roku w radiowej Jedynce, a także współprowadził program Polsatu Oko na miasto[41]. 3 marca 2007 poprowadził koszykarski Mecz Gwiazd we Wrocławiu. W 2007 prezentował swoje felietony w ramach cyklu Obserwator na antenie Radia Wawa. Od października 2007 z Beatą Pawlikowską prowadził program TVP2 Podróże z żartem[42], a od listopada 2007 współprowadził program Tele 5 Upiorny wieczór, czyli Skibomagiel oraz był gospodarzem programu TVP2 Mini szansa[43].
9 marca 2009 gościł w programie Teraz my!, w którym premierowo zaprezentował utwór „Izabel”, który napisał z myślą o Kazimierzu Marcinkiewiczu i jego ówczesnej partnerce życiowej, Izabeli Olchowicz[44][45]. W maju wystąpił w kampanii reklamowej tygodnika „Wprost Light” pod hasłem A jakie jest Twoje drugie oblicze?[46][47]. W czerwcu 2010 ukazał się utwór Big Cyca „Warto rozmawiać”, w którym muzycy zarzucili Janowi Pospieszalskiemu wspieranie tzw. moherowych beretów i Tadeusza Rydzyka. Po premierze piosenki Skiba publicznie zarzucił dziennikarzowi bycie „gwiazdorem ideologicznego zacietrzewienia”, który „wyróżnia się brakiem obiektywizmu i naginaniem prawdy pod swoją z góry ustawioną tezę”, dodając, że „jego programy mają charakter propagandowy i często posługują się manipulacją”[48].
W latach 2012–2013 prowadził we wtorki poranną audycję w Radiu Gdańsk Skiba z masłem[49]. W 2013 zakończył współpracę z „Wprost”[50]. W tym czasie współprowadził z Krzysztofem Pieczyńskim program Studio wyborcze w RMF FM, a w Antyradiu przedstawiał Opowiadania podwodne. W listopadzie 2013, wspólnie z Pawłem „Konjem” Konnakiem został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności za walkę z systemem komunistycznym w czasach PRL[51]. W 2014 wydał minialbum pt. Piosenki Zembate, który nagrał m.in. z Markiem Piekarczykiem i Jarosławem Janiszewskim ku pamięci Macieja Zembatego[52].
Od kwietnia do listopada 2016 prowadził wraz z Krzysztofem Feusettem wtorkowe wydanie programu W tyle wizji emitowanego w TVP Info[53]. Od 4 lipca 2016 do grudnia 2017 prowadził cykl krótkich felietonów SOS (Szyderczym Okiem Skiby) w AntyRadiu[54]. W latach 2017–2018 publikował felietony w piśmie „Goniec Polski”, który ukazuje się w Londynie[55]. W marcu 2019 został pozwany przez Telewizję Polską za publiczne sugerowanie, jakoby TVP przyczyniła się do morderstwa Pawła Adamowicza[56][57]. Osobny pozew w sprawie złożył również dziennikarz Michał Rachoń[58]. W grudniu 2019 Skiba został oczyszczony z zarzutów stawianych przez TVP[59], decyzję podtrzymał również sąd drugiej instancji[60].
W kadencji 2019–2023 zasiada w Radzie Kultury Gdańskiej[61].
W listopadzie 2020 rozpoczął współpracę z internetową rozgłośnią Halo.Radio, która co piątek do lutego 2021 publikowała kilkuminutowe felietony Skiby[62]. Od lipca do grudnia 2022 współprowadził poranny magazyn rozrywkowo-informacyjny Poranny rogal na antenie Zoom TV[63].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jego ojciec był marynarzem na stanowisku ochmistrza, matka była architektem[64] w Biurze Projektów Kolejowych BPK Gdańsk[65]. Dorastał ze starszą siostrą, Małgorzatą[66].
4. Franciszek Skiba | ||||||
2. Franciszek Skiba | ||||||
5. Józefa Skiba | ||||||
1. Krzysztof Skiba | ||||||
6. Klemens Kuziemski | ||||||
3. Albina Skiba | ||||||
7. Joanna Kuziemska | ||||||
Do marca 2023 był żonaty z Renatą, lektorką łaciny i greki na Uniwersytecie Gdańskim[67]. Mają dwóch synów, Tymoteusza (ur. 1987) i Tytusa (ur. 1997), który występuje w punkowym zespole Danziger[68]. W sierpniu 2023 w Łodzi poślubił Karolinę Kempińską[69].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Skibą w mur (2005) – zbiór felietonów z tygodnika „Wprost”
- Opowiadania podwodne (2009) – zbiór opowiadań satyrycznych
- Artyści wariaci, anarchiści – opowieść o gdańskiej alternatywie (2010–2011) – książka, napisana wspólnie z Pawłem Konnakiem oraz Jarosławem Janiszewskim, dokumentująca niezależne wydarzenia artystyczne z lat 80. m.in. historie punk rocka, Pomarańczowej Alternatywy, Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego oraz Tot-Artu[70].
- Komisariat naszym domem. Pomarańczowa historia (2014) – monografia happeningów z czasów PRL, organizowanych przez Galerię Działań Maniakalnych, w Łodzi w latach 80. XX wieku[71].
- Skiba. Ciągle na wolności. Autobiografia łobuza (2018) (współaut. Jakub Jabłonka, Paweł Łęczuk) – autobiografia[72].
- Polska bez gaci (2021) – zbiór felietonów[73].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Aktor
- O dwóch takich, co nic nie ukradli (1999) jako sierżant Stanik
- Segment ’76 (2002) jako milicjant
- Król przedmieścia (2002) jako menadżer Andrew Żołądź
- Polskie gówno (2014) jako menadżer Prucnal
Gościnnie
- Co dzień bliżej nieba (1983) jako uczeń na lekcji geografii
- Republika Ostrowska (1985)
- Świat według Kiepskich (1999–2006) w różnych rolach
- Szpital na perypetiach (2001–2003) jako Marian G.
Dubbing
- 7 krasnoludków: Las to za mało – historia jeszcze prawdziwsza (2007) – Pumpernikiel
- Fallout 3 (2008) – Three Dog
Filmy dokumentalne
- Beats of Freedom – Zew wolności (2009, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota)
- Krzysztof Skiba. Byłem figurantem SB (film w dwóch częściach). Produkcja Discovery Historia/TVN Historia, 2009, reżyseria Marcin Więcław
- Wydział Śledczy IPN Jarocin. Discovery Historia, 2011, reżyseria Marcin Więcław
- Jarocin. Po co wolność (2016, film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Marek Gajczak)[74]
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- 2008 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[75]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Piotr Halicki: Krzysztof Skiba: ataki na Owsiaka są kompletnie absurdalne. kultura.onet.pl, 2019-07-30. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Recenzja Big Cyc „Czarne Słońce Narodu”: Płoną opony, Big Cyc wkurzony [online], Interia.pl [dostęp 2018-03-21] (pol.).
- ↑ Sebastian Rerak , BIG CYC – „Czarne słońce narodu” [RECENZJA] [online], Onet.pl, 23 maja 2016 [dostęp 2018-03-21] (pol.).
- ↑ Skiba: Duda to polityk niezależny. Nic od niego nie zależy. kultura.onet.pl, 2020-07-08. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Krzysztof Skiba: Nie możecie teraz odpuścić. Bo będzie jeszcze gorzej. kultura.onet.pl, 2020-10-26. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Krzysztof Skiba: Maryja z dzieciątkiem musiałaby uciekać z Polski przed biskupami. kultura.onet.pl, 2020-11-13. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Paweł Piotrowicz: Krzysztof Skiba: nie mam żadnych złudzeń. kultura.onet.pl, 2016-05-17. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Paweł Piotrowicz: Krzysztof Skiba: jestem mocno wątpiący (WYWIAD). kultura.onet.pl, 2018-10-05. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Paweł Piotrowicz: Krzysztof Skiba: Polska to kraj kwitnącej waśni (WYWIAD). kultura.onet.pl, 2020-05-09. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 35, 208.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 191, 252.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 41, 48.
- ↑ Znani absolwenci [online], I Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] .
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 108.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 113.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 155.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 243.
- ↑ Big Cyc | Działalność opozycyjna | Polityka w Polsce | Krzysztof Skiba. [dostęp 2024-03-09].
- ↑ Skiba – jarociński kombatant [online], dziennikbaltycki.pl, 5 listopada 2010 [dostęp 2010-11-05] .
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 62–63, 65.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 67–69.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 68–69.
- ↑ Wszyscy proletariusze badacie piękni. Pomarańczowa Alternatywa w dokumentach aparatu represji 1987–1989. Wybór wstęp i opracowanie Joanna Dardzińska, Krzysztof Dolata. Wydawnictwo IPN Wrocław 2011.
- ↑ Żywoty mężów pomarańczowych, Waldemar Fydrych. Wydawnictwo Fundacja Pomarańczowa Alternatywa. Warszawa 2010.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 180, 195.
- ↑ Sylwia Milan: Wszystko na jedną kartę. Poznań: Publicat, 2008, s. 91. ISBN 978-83-245-1503-5.
- ↑ Michał Kozłowski , Najlepsi polscy tekściarze. Odcinek 7. Skiba i Dżej Dżej [online], tekstydopiosenek.pl [dostęp 2016-04-13] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-17] (pol.).
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 332–333, 335.
- ↑ Big Cyc i Krzysztof Skiba – Antyfaszysta Roku 2006 [online], Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”, 7 marca 2007 [dostęp 2015-11-03] [zarchiwizowane z adresu 2007-03-07] .
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 126.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 387.
- ↑ Roman Rogowiecki , Skandalista Krzysztof Skiba [online], Wprost, 28 lutego 1999 [dostęp 2021-09-19] (pol.).
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 186.
- ↑ Pupa w cenie biletu. [w:] kobieta.wp.pl [on-line]. [dostęp 2012-04-03]. (pol.).
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 188–189.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 337–339.
- ↑ Barbara Klimiuk „Felietonistyka Krzysztofa Skiby w tygodniku Wprost”. Praca magisterska obroniona na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu im Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie (2007).
- ↑ Ewelina Ostojak Aluzja i gry językowe w tytułach felietonów Krzysztofa Skiby. Praca magisterska obroniona w Zakładzie Współczesnego Języka Polskiego i Onomastyki na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu (2007).
- ↑ Natalia Waśko „Felietony Krzysztofa Skiby jako źródło frazeologii”. Praca magisterska obroniona w Instytucie Polonistyki Akademii Pomorskiej w Słupsku (2007).
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 335.
- ↑ łk: ‘Oko na miasto’ – przeciętna oglądalność. wirtualnemedia.pl, 2006-08-18. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 424.
- ↑ daga: Miniszansa Krzysztofa Skiby. kultura.onet.pl, 2007-11-16. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Izabel [online], Onet.pl [dostęp 2009-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-18] .
- ↑ Marcinkiewicz to naczelny playboy III RP [online], TVN24.pl, 14 marca 2009 [dostęp 2009-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-15] .
- ↑ A jakie jest Twoje drugie oblicze? [online], Wprost Light [zarchiwizowane z adresu 2009-06-11] .
- ↑ Robert Leszczyński, Krzysztof Skiba i Tomasz Jacyków w reklamie ‘Wprost Light’ (foto).
- ↑ lp: „Warto rozmawiać” – nowa piosenka Big Cyca. kultura.onet.pl, 2010-06-22. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ mms: Krzysztof Skiba stracił audycję w Radiu Gdańsk. Puszczał „sprośne piosenki”. 2013-02-01. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Po 11 latach Krzysztof Skiba przestaje pisać felietony dla „Wprost”, „naTemat.pl” [dostęp 2018-09-02] (pol.).
- ↑ Konjo i Skiba nagrodzeni przez IPN za walkę z komuną. Jestem szczęśliwy, że ta chwila nadeszła.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 460–461.
- ↑ wirtualnemedia.pl: Krzysztof Skiba po klipie o ekshumacjach smoleńskich znika z „W tyle wizji” w TVP Info. [dostęp 2016-11-12]. (pol.).
- ↑ łb: Krzysztof Skiba poprowadzi „S.O.S., czyli szyderczym okiem Skiby” w Antyradiu. wirtualnemedia.pl, 2016-07-04. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Goniec Polski , Goniec.com – Portal brytyjskiej Polonii – Redakcja portalu [online] [dostęp 2018-09-02] (pol.).
- ↑ tw: TVP za sugestie, że przyczyniła się do śmierci Adamowicza, wytoczy procesy Skibie, Bodnarowi, Czuchnowskiemu i Sadurskiemu. wirtualnemedia.pl, 2019-01-22. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Nikola Bochyńska: Telewizja Polska oskarża Krzysztofa Skibę o zniesławienie za słowa, że „szczuła na Pawła Adamowicza”. wirtualnemedia.pl, 2019-03-12. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Nikola Bochyńska: Michał Rachoń poda do sądu Krzysztofa Skibę za zniesławienie. Lider Big Cyc: Atakujący oficer partii, chuligan telewizyjny. wirtualnemedia.pl, 2019-01-22. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ jk: Skiba nie musi przepraszać TVP za słowa o „moralnej odpowiedzialności” za zabójstwo Adamowicza. wirtualnemedia.pl, 2019-12-03. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Krzysztof Skiba oczyszczony z zarzutu zniesławienia Telewizji Polskiej. „W meczu Skiba kontra TVP jest 1:0”. wirtualnemedia.pl, 2020-06-24. [dostęp 2020-11-17]. (pol.).
- ↑ Rada Kultury Gdańskiej (kadencja 2019-2023) [online], gdansk.pl [dostęp 2022-10-26] .
- ↑ W każdy piątek Skiba w HaloRadio [online], Krzysztof Skiba – Oficjalna strona Krzysztofa Skiby, 14 listopada 2020 [dostęp 2021-01-14] (pol.).
- ↑ Zoom TV powalczy rano z ‘Dzień dobry TVN’ i ‘Pytaniem na śniadanie’ [online], www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2022-07-04] (pol.).KME, „Poranny rogal”: konkurencja dla TVP i TVN? Nowy program debiutuje na antenie [online], teleshow.wp.pl, 29 czerwca 2022 [dostęp 2022-07-04] (pol.).https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/koniec-poranny-rogal-zoom-tv-barbara-kurdej-szatan-rafal-szatan-krzysztof-skiba-kajra-slawomir-katarzyna-zielinska
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 38, 107.
- ↑ Krzysztof Skiba | ODKRYTE UCHO Do paszportu i do legitymacji wymagano w PRL zdjęcie z odkrytym uchem. Gdy włosy zakrywały ucho, dokument był nieważny... | Instagram [online], instagram.com [dostęp 2024-04-23] (ang.).
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 41, 50.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 480, 486.
- ↑ Skiba, Jabłonka i Łęczuk 2018 ↓, s. 103, 117.
- ↑ Rafał Kowalski , Pięć miesięcy po rozwodzie znów jest mężem! Krzysztof Skiba wziął drugi ślub [online], Viva.pl, 19 sierpnia 2023 .
- ↑ „Artyści, wariaci, anarchiści” już w naszej Księgarni! [online], Narodowe Centrum Kultury [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ Krzysztof Skiba: Komisariat naszym domem. Pomarańczowa historia. Narodowe Centrum Kultury, 2014, s. 216. ISBN 978-83-79820-15-3.
- ↑ Skiba Ciągle na wolności Autobiografia łobuza. SQN, 2018.
- ↑ Krzysztof Skiba: Polska bez gaci. Arbitror, 2021, s. 320. ISBN 978-83-66095-29-8.
- ↑ Jarocin. Po co wolność. [dostęp 2017-09-30].
- ↑ Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury. gdansk.pl. [dostęp 2016-06-29]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Skibą w mur (Poznań: Zysk i s-ka, 2005; ISBN 83-7298-865-X)
- Opowiadania podwodne (Poznań: Zysk i s-ka, 2009; ISBN 978-83-7506-350-9)
- Artyści wariaci, anarchiści – opowieść o gdańskiej alternatywie (autorzy: Krzysztof Skiba, Paweł Konnak i Jarosław Janiszewski; Narodowe Centrum Kultury, 2010 i 2011; ISBN 978-83-61587-43-9)
- Krzysztof Skiba , Jakub Jabłonka, Paweł Łęczuk, Skiba. Autobiografia łobuza. Ciągle na wolności, Kraków: Sine Qua Non, 2018, ISBN 978-83-8129-293-1 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona Krzysztofa Skiby
- Blog Krzysztofa Skiby. skiba.bloog.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-11-14)].
- strona grupy Big Cyc
- Krzysztof Skiba w bazie Filmweb
- Krzysztof Skiba w bazie filmpolski.pl
- Absolwenci I LO im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku
- Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego
- Polscy wokaliści rockowi
- Polscy tekściarze
- Polskie osobowości telewizyjne
- Dziennikarze Halo.Radio
- Polscy satyrycy
- Polscy aktorzy filmowi
- Muzycy związani z Łodzią
- Muzycy związani z Gdańskiem
- Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989
- Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności
- Członkowie Big Cyca
- Ludzie urodzeni w Gdańsku
- Urodzeni w 1964