Mae Young

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mae Young
Mae Young po 1999
Mae Young po 1999
Imię i nazwisko Johnnie Mae Young
Data i miejsce
urodzenia
12 marca 1923
Sand Springs, Oklahoma
Data i miejsce
śmierci
14 stycznia 2014
Columbia, Karolina Południowa
Kariera wrestlera
Pseudonimy
ringowe
Mae Young
Wzrost 163 cm[1]
Masa ciała 82 kg[1]
Zapowiadany z Sand Springs, Oklahoma[2]
Debiut 1941

Johnnie Mae Young (ur. 12 marca 1923 w Sand Springs, zm. 14 stycznia 2014 w Columbii) – amerykańska wrestlerka i trenerka wrestlerek znana lepiej pod swoim pseudonimem ringowym jako Mae Young. W latach 40. i 50. była znana dzięki swojej osobowości heela i rywalizacji z Mildred Burke. Do jej osiągnięć należą między innymi bycie inauguracyjną posiadaczką mistrzostwa NWA Florida Women's Championship i bycie pierwszą amerykańską wrestlerką, która występowała w Japonii po II wojnie światowej. Wytrenowała między innymi wieloletnią mistrzynię kobiet NWA i WWF, The Fabulous Moolah. Po wieloletniej przerwie znów zaczęła występować jako wrestlerka w programach WWF/WWE od 1999. Razem z The Fabulous Moolah stanowiła przeważnie element komediowy tych programów. Ku jej pamięci WWE od 2017 organizuje coroczny turniej kobiet Mae Young Classic.

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Johnnie Mae Young urodziła się 12 marca 1923 w Sand Springs w stanie Oklahoma. Byłą najmłodsza spośród ośmiorga rodzeństwa. Jej ojciec opuścił jej rodzinę, gdy byłą młoda[3].

Chodziła do liceum w Tulsa w stanie Oklahoma. Była członkinią szkolnej drużyny zapaśniczej i mistrzynią w softballu. Ukończyła liceum w wieku 15 lat[2].

Kariera wrestlerska[edytuj | edytuj kod]

Zaczęła karierę wrestlerską w 1941. Deklarowała, że pierwszą walkę stoczyła w 1939, ale nie została ona udokumentowana[3][4]. Przez większość kariery odgrywała rolę oszukującego heela i skutecznie podburzała publiczność[3]. Kreując swoją postać inspirowała się Gorgeous George'em[4]. Była pierwszą posiadaczką mistrzostwa NWA Florida Women's Championship, które zdobyła w 1951, pokonując Corę Combs[5]. Przez wiele lat rywalizowała z pionierką kobiecego wrestlingu Mildred Burke[3]. Obie zawodniczki były pierwszymi amerykańskimi zawodniczkami, które wystąpiły w Japonii po II wojnie światowej[2].

Największa amerykańska organizacja wrestlingu WWE[2] i amerykański dziennik The New York Times[3] uznają ją za pierwszą amerykańską mistrzynię świata[2] (NWA United States Women's Championship). Tytuł ten zdobyła przed 3 lipca 1968, ale jego uznanie było sporne[6].

Przez kilkadziesiąt lat zajmowała się trenowaniem zawodniczek wrestlingu. Wspólnie z Mildred Burke wytrenowała między innymi The Fabulous Moolah, najdłużej panującą mistrzynię kobiet uznawaną przez NWA (jako posiadaczka NWA Women's Championship) i WWE (jako posiadaczka WWE Women’s Championship). Innym jej uczniem był Ric Drasin[2].

W 1999, po wieloletniej przerwie, pojawiła się wraz z The Fabulous Moolah w WWF SmackDown. Od tej pory obie wiekowe kobiety stanowiły przeważnie element komediowy w programach WWF, a później WWE[7]. W 2000 Mae Young wygrała konkurs bikini na Royal Rumble. W 2004 została przyłączona do galerii sławy Professional Wrestling Hall of Fame, a w 2008 przez Pata Pattersona do WWE Hall of Fame[3]. W 2012 ona i Mark Henry byli ekranową parą. Ich wątek zwiększyło urodzenie dłoni przez Mae Young w tysięcznym odcinku WWE Raw[8].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Nagrobek Mae Young

Zmarła 14 stycznia 2014[3] w Columbii w Karolinie Południowej. Została pochowana na cmentarzu Greenlawn Memorial Park w Columbii[9]. Ku jej pamięci od 2017 WWE organizuje coroczny turniej kobiet Mae Young Classic, przeznaczony dla zawodniczek spoza WWE[10][11].

Mistrzostwa i osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Mae Young, Cagematch.net [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  2. a b c d e f Mae Young, WWE [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  3. a b c d e f g h William Yardley, Mae Young, Unladylike Wrestler Who Loved to Be Hated, Dies at 90, „The New York Times”, 16 stycznia 2014, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  4. a b Mae Young, Online World of Wrestling [dostęp 2019-03-30] (ang.).
  5. NWA Florida Women's Title, Wrestling-Titles.com [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  6. NWA Florida Women's Title, Wrestling-Titles.com [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  7. Pat Laprade, Dan Murphy, Sisterhood of the Squared Circle: The History and Rise of Women’s Wrestling, ECW Press, 11 kwietnia 2017, ISBN 978-1-77305-014-0 [dostęp 2019-03-29] (ang.).
  8. Siddharth Srinivasan, 5 worst storylines in WWE in recent times, www.sportskeeda.com, 30 września 2013 [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  9. Mae Young (ang.). Find A Grave.
  10. Mae Young Classic Finale results: The Pirate Princess sails into the history books, WWE [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  11. Mae Young Classic, WWE [dostęp 2019-03-31] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]