Hassanal Bolkiah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hassanal Bolkiah
ilustracja
Sułtan Brunei
Okres panowania od 5 października 1967
Koronacja 1 sierpnia 1968
Poprzednik Omar Ali Saifuddien III
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1946
Bandar Seri Begawan
Ojciec Omar Ali Saifuddien III
Dzieci Al-Muhtadee Billah
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Domowego Korony Brunei Wielki Mistrz Królewskiego Orderu Domowego Brunei Wielki Mistrz Islamskiego Orderu Religijnego Brunei Kollana Orderu Al-Khalifa (Bahrajn) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Order Chryzantemy (Japonia) Królewski Order Domowy Johoru I klasy Kollana Orderu Al-Husajna Ibn Alego (Jordania) Order Korony Królestwa (Malezja) Królewski Order Domowy Negeri Sembilan Orderu Omanu I klasy – cywilny Krzyż Wielki Klasy Specjalnej Orderu Zasługi RFN Order Królewski Serafinów (Szwecja) Najwyższy Królewski Order Domowy Terengganu Order Za Zasługi I klasy (Ukraina) Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Chief Commander Legii Honorowej (Filipiny) Wielki Łańcuch Orderu Sikatuny (Filipiny)
Hassanal Bolkiah i Władimir Putin, 2000

Hassanal Bolkiah Mu'izzadin Waddaulah (ur. 15 lipca 1946 w Bandar Seri Begawan) – sułtan Brunei od 1967 roku, premier, minister obrony narodowej, minister spraw zagranicznych i handlu oraz minister finansów Brunei.

Życiorys[edytuj]

Hassanal Bolkiah urodził się 15 lipca 1946 roku w Brunei Town w Brunei[1]. Jest najstarszym synem poprzedniego sułtana Omara Ali'ego Saiduddiena III[2]. W wieku 15 lat, w 1961 roku, został formalnym następcą tronu Brunei[1]. Kształcił się w Brunei i Malezji, a w latach 1966–1967 odbył szkolenie oficerskie w Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst[1].

Po abdykacji ojca, został ogłoszony sułtanem Brunei 5 października 1967 roku[1]. Jego koronacja miała miejsce 1 sierpnia 1968 roku[1][2].

W 1978 roku poprowadził rozmowy z królową brytyjską w sprawie zmiany statusu Brunei, co zaowocowało podpisaniem traktatu o przyjaźni i kooperacji między Brunei a Wielką Brytanią, w którym rząd brytyjski zrzekł się prowadzenia polityki zagranicznej i obrony Brunei[1]. 1 stycznia 1984 roku Brunei uzyskało niepodległość, a sułtan został premierem nowo utworzonego rządu[3]. Po śmierci ojca w 1986 roku objął funkcję ministra obrony narodowej[3]. Po dymisji brata Jefriego w lutym 1997 roku, objął również funkcję ministra finansów[3]. W październiku 2015 roku przejął po bracie Mohamedzie tekę ministra spraw zagranicznych i handlu[4].

Od lipca 1965 roku Hassanal Bolkiah żonaty jest ze swoją kuzynką Salehą[4], która nosi tytuł królewski Raja Isteri Pengiran[1]. W 1981 roku poślubił drugą żonę Mariam Abdul Aziz, z którą rozwiódł się w 2003 roku[4]. Od 20 sierpnia 2005 do 16 czerwca 2010 roku trzecią żoną sułtana była malezyjska dziennikarka TV3 – Azrinaz Mazhar Hakim, która 1 czerwca 2006 urodziła władcy syna – księcia Abdula Wakeela a 28 stycznia 2008 roku córkę – księżniczkę Ameerah Wardatulę Bolkiah[5]. 9 czerwca 2009 roku otrzymała tytuł królowej Pengiran Isteri[5]. Sułtan rozwiódł się z nią, pozbawiając ją wszystkich tytułów królewskich, odznaczeń i medali[5][6]. Hassanal Bolkiah ma pięciu synów i siedem córek[1][4]. W sierpniu 1998 roku ustanowił formalnym następcą tronu swojego najstarszego syna Billaha[3].

Sułtan uznawany jest za jednego z najbogatszych ludzi na świecie[4]. W 2011 roku magazyn „Forbes” szacował jego majątek na 20 miliardów USD[7].

Przypisy

  1. a b c d e f g h Prime Minister (ang.). W: Prime Minister's Office. [on-line]. 2016. [dostęp 2017-07-03].
  2. a b His Majesty (ang.). W: The Governement of Brunei [on-line]. [dostęp 2017-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (1999-04-27)].
  3. a b c d Joseph Liow, Michael Leifer: Dictionary of the Modern Politics of Southeast Asia. Routledge, 2014. ISBN 9781317622321. [dostęp 2017-07-03]. (ang.)
  4. a b c d e Jatswan S. Sidhu: Historical Dictionary of Brunei Darussalam. Rowman & Littlefield, 2016, s. 153. ISBN 9781442264595. [dostęp 2017-07-02]. (ang.)
  5. a b c Jatswan S. Sidhu: Historical Dictionary of Brunei Darussalam. Rowman & Littlefield, 2016, s. 72–73. ISBN 9781442264595. [dostęp 2017-07-02]. (ang.)
  6. Paul Peachey. Sultan of Brunei's low-key third marriage ends with quiet divorce. „The Independent”, 2010-06-16 (ang.). 
  7. Adam Taylor: Which world leaders are richer than Donald Trump? (ang.). W: The Washington Post [on-line]. 2017-03-14. [dostęp 2017-07-03].