Przejdź do zawartości

Tamim ibn Hamad Al Sani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tamim ibn Hamad Al Sani
تميم بن حمد آل ثاني
Ilustracja
Tamim ibn Hamad Al Sani (2024)
podpis
Emir Kataru
Okres

od 25 czerwca 2013

Poprzednik

Hamad ibn Chalifa Al Sani

Dane biograficzne
Dynastia

Al Sani

Data i miejsce urodzenia

3 czerwca 1980
Doha

Ojciec

Hamad ibn Chalifa Al Sani

Matka

Muza bint Nasir al-Misnad

Żona

1. Dżawahir bint Hamad ibn Suhajm Al Sani
2. Al-Anud Mani al-Hadżiri

Dzieci

Al-Majjasa, Hamad, A’isza, Na’ila, Abd Allah

Odznaczenia
Order Mubaraka Wielkiego (Kuwejt) Klasa Specjalna Orderu Wissam al-Mohammadi (Maroko) Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja) Łańcuch Orderu Manuela Amadora Guerrero (Panama) Nishan-e-Pakistan Order Omanu I klasy (cywilny) Wielki Łańcuch Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Nardowego Czadu (Czad) Order „Złoty Orzeł” Order Orła Białego
Multimedia w Wikimedia Commons

Tamim ibn Hamad ibn Chalifa Al Sani (arab. ‏تميم بن حمد آل ثاني‎; ur. 3 czerwca 1980 w Dosze) – emir Kataru od 2013, syn emira Hamada.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Jest synem byłego emira Kataru Hamada ibn Chalify Al Saniego i jego drugiej żony. W 1997 ukończył Sherborne High School w Wielkiej Brytanii. Następnie kształcił się w Royal Military Academy w Sandhurst, zdobywając dyplom w 1998.

Zajmował stanowisko szefa Katarskiego Narodowego Komitetu Olimpijskiego oraz był członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Stał również na czele Rady ds. Środowiska Naturalnego w Katarze. Uczestniczył w licznych regionalnych i międzynarodowych konferencjach oraz towarzyszył ojcu w czasie oficjalnych podróży zagranicznych. 8 sierpnia 2003 został oficjalnie mianowany następcą tronu po tym, jak jego starszy brat Dżasim ibn Hamad Al Sani zrzekł się prawa do sukcesji. 8 stycznia 2005 poślubił swoją pierwszą żonę, Dżawahir bint Hamad ibn Suhajm Al Sani.

25 czerwca 2013 jego ojciec abdykował, a on sam przejął władzę w Katarze[1].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ 2013-06-25: Katarski emir abdykuje. Przekazuje władzę 33-letniemu synowi. TVN24.pl. [dostęp 2013-06-25]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 HH the Amir Awarded Orders in Recognition of HH Pioneering Roles, Contributions in Promoting Joint Action [online], qna.org.qa, 12 października 2022 [dostęp 2026-01-20] (ang.).
  3. ↑ Odluka o dodjeli odlikovanja Velereda kralja Tomislava s lentom i Velikom Danicom Njegovoj Visosti Šeiku Tamimu Bin Hamadu Al-Thaniju [online], narodne-novine.nn.hr [dostęp 2025-03-13].
  4. ↑ HH The Amir Decorated with Mariscal Lopez Necklace by President of Paraguay [online], www.diwan.gov.qa [dostęp 2026-01-20] (ang.).
  5. ↑ BOE-A-2022-7676 Real Decreto 367/2022, de 10 de mayo, por el que se concede el Collar de la Orden de Isabel la Católica a Su Alteza el Sheikh Tamim Bin Hamad Al Thani, Emir del Estado de Qatar. [online], boe.es [dostęp 2026-01-20].
  6. ↑ QNA, Amir awarded Chadian National Order of Merit [online], Gulf Times, 13 sierpnia 2022 [dostęp 2026-01-20] (ang.).
  7. ↑ M.P. z 2024 r. poz. 760 (ISAP)

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tamim_ibn_Hamad_Al_Sani&oldid=78844830”