Min Aung Hlaing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Min Aung Hlaing
မင်းအောင်လှိုင်
Ilustracja
Min Aung Hlaing
generał
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1956
Tawè
Przebieg służby
Siły zbrojne Siły Zbrojne Mjanmy
Główne wojny i bitwy Zamach stanu w Mjanmie (2021)
Odznaczenia
Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Tajlandii Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Słonia Białego (Tajlandia)

Min Aung Hlaing (birm. မင်းအောင်လှိုင်; ur. 3 lipca 1956 w Tawè[1][2]) – mjanmański generał, głównodowodzący Sił Zbrojnych Mjanmy[3][4]. W 2021 roku wraz z grupą podległych mu wojskowych dokonał udanego zamachu stanu w Mjanmie, przejmując władzę w kraju[5][6][7][8][9].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ma wykształcenie prawnicze, jest absolwentem Uniwersytetu Ranguńskiego[10][11]. Ukończył Akademię Obrony Mjanmy w 1977 ze stopniem porucznika. Służył jako oficer w lokalnych strukturach sił lądowych w stanach Mon oraz Szan, gdzie dowodził także jako pułkownik w walce przeciwko producentom opium na terenie Złotego Trójkąta. Był kluczową postacią w wypracowaniu porozumień pokojowych z secesjonistami ze stanu Szan oraz już jako generał dowodził siłami birmańskimi w walkach przeciwko Armii Narodowego Sojuszu Demokratycznego w regionie Kokang, także w stanie Szan[12][13]. Był zaangażowany w Konflikt etniczny z mniejszością Rohindżów, podczas którego bronił działania armii[14].

Od 2010 obejmował stanowiska kolejno naczelnika kwatery głównej, sił powietrznych i marynarki wojennej, a 3 lata później otrzymał stopień starszego generała, najwyższy w Mjanmie. 1 lutego 2021 po zamachu stanu na rok wprowadzony został stan wyjątkowy, na okres którego tymczasowy prezydent Myint Swe przekazał władzę w kraju Min Aung Hlaingowi[12][14][13].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The game of Myanmar’s Senior General, The Myanmar Times, 19 lutego 2020 [dostęp 2021-02-01].
  2. Min Aung Hlaing: the heir to Myanmar’s military junta, France 24, 1 lutego 2021 [dostęp 2021-02-02] (ang.).
  3. Commander-in-chief of Myanmar Defence Forces visits Eastern Naval Command, „The Economic Times” [dostęp 2021-02-01].
  4. Military Chief’s Family Members Spend Big on Blockbuster Movies, Beauty Pageants, Myanmar NOW [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  5. Andrew Nachemson, What’s Next for Myanmar, Foreign Policy [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  6. Pucz w Birmie. Laureatka pokojowego Nobla zatrzymana, wojsko wprowadza stan wyjątkowy "na rok", gazetapl [dostęp 2021-02-01] (pol.).
  7. Myanmar coup: Aung San Suu Kyi detained as military seizes control, „BBC News”, 1 lutego 2021 [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  8. Myanmar military seizes power, detains elected leader Aung San Suu Kyi, news.trust.org [dostęp 2021-02-01].
  9. Tymczasowy prezydent Mjanmy uważa działania wojskowych za konstytucyjne, pl.sputniknews.com [dostęp 2021-02-01] (pol.).
  10. Myanmar army chief Min Aung Hlaing was headed for retirement before coup, South China Morning Post, 2 lutego 2021 [dostęp 2021-02-02] (ang.).
  11. Explainer: All Eyes on Myanmar Army Chief Min Aung Hlaing as Military Seizes Power, US News, 31 stycznia 2021 [dostęp 2021-02-02] (ang.).
  12. a b Tymczasowy prezydent Mjanmy uważa działania wojskowych za konstytucyjne (pol.). pl.sputniknews.com. [dostęp 2021-02-01].
  13. a b Myanmar coup: Min Aung Hlaing, the general who seized power (ang.). bbc.com. [dostęp 2021-02-02].
  14. a b Min Aung Hlaing: the heir to Myanmar’s military junta (ang.). france24.com. [dostęp 2021-02-02].
  15. Burmese Military Chief Receives Top Thai Honor, The Irrawaddy, 31 maja 2013 [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  16. Thailand decorates Myanmar's army chief amid Rohingya crisis, Reuters, 17 lutego 2018 [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  17. Military chief awarded Medal of the Ministry of Defence of Russia, Eleven Media Group Co., Ltd [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  18. Revoke military awards given to Min Aung Hlaing, Burma Campaign UK [dostęp 2021-02-01] (ang.).