Robert Seguso

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Seguso
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Boca Raton
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1963
Minneapolis
Wzrost 191 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 22 (9 marca 1987)
Australian Open 4R (1987)
Roland Garros 3R (1986)
Wimbledon 4R (1985)
US Open 2R (1983, 1986, 1988)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 29
Najwyżej w rankingu 1 (9 września 1985)
Australian Open SF (1987)
Roland Garros W (1987)
Wimbledon W (1987, 1988)
US Open W (1985)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Seul 1988 tenis ziemny
(gra podwójna)

Robert Arthur Seguso (ur. 1 maja 1963 w Minneapolis[1]) – amerykański tenisista, złoty medalista olimpijski z Seulu (1988), czterokrotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w deblu, lider rankingu deblowego ATP World Tour, reprezentant w Pucharze Davisa. Największe sukcesy osiągał wspólnie z Kenem Flachem.

Jego żoną jest Carling Bassett[1].

Kariera tenisowa[edytuj]

Seguso triumfował w 29 zawodach deblowych: 28 razy w parze z Kenem Flachem oraz raz z Andersem Järrydem. Para Flach–Seguso wygrywała m.in. w wielkoszlemowych Wimbledonie (1987 i 1988) i US Open (1985). Na kortach w Nowym Jorku Amerykanie osiągnęli także finały w latach 1987 i 1989. W 1988 roku podczas igrzysk olimpijskich w Seulu debel zdobył złoty medal w rywalizacji gry podwójnej.

Razem z Järrydem tenisista wygrał French Open w 1987 roku.

W latach 1985–1991 reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa – w 12 meczach deblowych odniósł 10 zwycięstw.

Przez 62 tygodnie był liderem rankingu ATP deblistów (po raz pierwszy 9 września 1985, po raz ostatni 2 maja 1988). W rankingu singlowym najwyżej notowany na 22. pozycji (9 marca 1987).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna (29–20)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 listopada 1983 Tajpej Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Australia Wally Masur
Australia Kim Warwick
6:7, 4:6
Zwycięzca 1. 27 maja 1984 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Australia John Alexander
Stany Zjednoczone Mike Leach
3:6, 6:3, 6:4
Finalista 2. 15 lipca 1984 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Ken Flach Australia David Graham
Australia Laurie Warder
4:6, 6:7
Zwycięzca 2. 22 lipca 1984 Boston Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Gary Donnelly
Portoryko Ernie Fernández
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 12 sierpnia 1984 Indianapolis Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
7:6, 7:5
Zwycięzca 4. 16 września 1984 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Polska Wojciech Fibak
Stany Zjednoczone Sandy Mayer
4:6, 6:4, 6:3
Zwycięzca 5. 28 października 1984 Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Australia Mark Edmondson
Australia Paul McNamee
6:7, 6:3, 7:5
Zwycięzca 6. 5 listopada 1984 Tajpej Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Drew Gitlin
Stany Zjednoczone Henry Pfister
6:1, 6:7, 6:2
Zwycięzca 7. 6 stycznia 1985 Londyn Masters WCT Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
6:3, 3:6, 6:3, 6:0
Finalista 3. 24 lutego 1985 La Quinta Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
6:3, 6:7, 3:6
Zwycięzca 8. 31 marca 1985 Fort Myers Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Sammy Giammalva Jr.
Stany Zjednoczone David Pate
3:6, 6:3, 6:3
Finalista 4. 7 kwietnia 1985 Chicago Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Johan Kriek
Francja Yannick Noah
6:3, 6:4, 5:7, 1:6, 4:6
Zwycięzca 9. 12 maja 1985 Forest Hills Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Brazylia Givaldo Barbosa
Stany Zjednoczone Ivan Kley
7:5, 6:2
Finalista 5. 19 maja 1985 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Szwecja Anders Järryd
Szwecja Mats Wilander
6:4, 3:6, 2:6
Zwycięzca 10. 16 czerwca 1985 Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Ken Flach Australia Pat Cash
Australia John Fitzgerald
3:6, 6:3, 16–14
Zwycięzca 11. 28 lipca 1985 Indianapolis Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Czechosłowacja Pavel Složil
Australia Kim Warwick
6:4, 6:4
Finalista 6. 11 sierpnia 1985 Stratton Mountain Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate
6:3, 6:7, 6:7
Zwycięzca 12. 18 sierpnia 1985 Montreal Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
5:7, 7:6, 6:3
Zwycięzca 13. 8 września 1985 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Francja Henri Leconte
Francja Yannick Noah
6:7, 7:6, 7:6, 6:0
Zwycięzca 14. 27 października 1985 Tokio Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate
4:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 15. 9 lutego 1986 Memphis Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Francja Guy Forget
Szwecja Anders Järryd
6:4, 4:6, 7:6
Zwycięzca 16. 30 marca 1986 Chicago Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Związek Południowej Afryki Eddie Edwards
Paragwaj Francisco González
6:0, 7:5
Finalista 7. 8 marca 1987 Key Biscayne Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Paul Annacone
Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg
2:6, 4:6, 4:6
Zwycięzca 17. 7 czerwca 1987 French Open, Paryż Ceglana Szwecja Anders Järryd Francja Guy Forget
Francja Yannick Noah
6:7, 6:7, 6:3, 6:4, 6:2
Zwycięzca 18. 5 lipca 1987 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Ken Flach Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 6:7, 7:6, 6:1, 6:4
Finalista 8. 19 lipca 1987 Livingston Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Gary Donnelly
Stany Zjednoczone Greg Holmes
6:7, 3:6
Zwycięzca 19. 23 sierpnia 1987 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Steve Denton
Australia John Fitzgerald
7:5, 6:3
Finalista 9. 13 września 1987 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
6:7, 2:6, 6:4, 7:5, 6:7
Finalista 10. 18 października 1987 Sydney Twarda (hala) Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Boris Becker Australia Darren Cahill
Australia Mark Kratzmann
3:6, 2:6
Finalista 11. 15 listopada 1987 Wembley Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Czechosłowacja Miloslav Mečíř
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
5:7, 4:6
Finalista 12. 11 grudnia 1987 Londyn Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Czechosłowacja Miloslav Mečíř
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
4:6, 5:7, 7:6, 3:6
Finalista 13. 28 marca 1988 Key Biscayne Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:7, 1:6, 5:7
Zwycięzca 20. 13 czerwca 1988 Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Ken Flach Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
6:2, 7:6
Zwycięzca 21. 4 lipca 1988 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Ken Flach Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:4, 2:6, 6:4, 7:6(3)
Finalista 14. 7 sierpnia 1988 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
4:6, 3:6
Zwycięzca 22. 14 sierpnia 1988 Toronto Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Wielka Brytania Andrew Castle
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
7:6, 6:3
Zwycięzca 23. 1 października 1988 Seul Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:3, 6:4, 6:7(5), 6:7(1), 9:7
Zwycięzca 24. 13 listopada 1988 Wembley Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Martin Davis
Australia Brad Drewett
7:5, 6:2
Finalista 15. 20 listopada 1988 Detroit Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
4:6, 1:6
Zwycięzca 25. 23 kwietnia 1989 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Kevin Curren
Stany Zjednoczone David Pate
7:6, 7:6
Zwycięzca 26. 20 sierpnia 1989 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
6:4, 6:4
Finalista 16. 10 września 1989 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone John McEnroe
Australia Mark Woodforde
4:6, 6:4, 3:6, 3:6
Finalista 17. 8 października 1989 Orlando Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Tim Pawsat
5:7, 7:5, 4:6
Finalista 18. 24 marca 1991 Miami Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Związek Południowej Afryki Wayne Ferreira
Związek Południowej Afryki Piet Norval
7:5, 6:7, 2:6
Zwycięzca 27. 5 maja 1991 Tampa Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone David Pate
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:7, 6:4, 6:1
Finalista 19. 21 lipca 1991 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate
4:6, 2:6
Zwycięzca 28. 11 sierpnia 1991 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:7, 6:4, 7:5
Zwycięzca 29. 18 sierpnia 1991 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Ken Flach Stany Zjednoczone Kent Kinnear
Stany Zjednoczone Sven Salumaa
7:6, 6:4
Finalista 20. 24 listopada 1991 Johannesburg Twarda (hala) Stany Zjednoczone Ken Flach Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
4:6, 4:6, 6:2, 4:6

Starty wielkoszlemowe (gra podwójna)[edytuj]

Turniej 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 3R 2R SF 0 / 3 5–3
French Open 1R QF QF W QF 2R 2R 1R 1 / 8 17–7
Wimbledon 3R 1R QF W W SF QF 3R 1R 1R 2 / 10 26–8
US Open 3R 2R W F SF F 3R SF 1 / 8 29–6
Bilans spotkań 4–2 3–4 9–2 6–2 20–2 13–2 9–2 6–2 7–3 0–1 0–0 0–0 0–2 N/A 77–24

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     –, nie startował w turnieju głównym

Przypisy

  1. a b Robert Seguso Bio, Stats, and Results (ang.). Sports-Refence.com. [dostęp 28 lipca 2015].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]