Sirion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sirion (sin. rzeka) – rzeka ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Była największą rzeką Beleriandu. Miała 850 mil długości, jej źródła znajdowały się w zimnych krainach Ered Wethrin, a ujście w zatoce Balar. Płynęła przez 9 mil pod ziemią od bagien Aelin-Uial, pod wyżynnym Andramem, do jego zboczy, skąd wypływała. Uznawana była za granicę pomiędzy wschodnim a zachodnim Beleriandem.

Znajdowały się na niej wyspy, m.in. Tol Sirion. Dopływami Sirionu były: Aros, Esgalduina, Mindeb, Narog, Rivil i Teiglin. Płynęła przez góry Ered Wethrin, Moczary Serech, Przełom Sirionu, Doriath, Bagna Sirionu, następnie 9 mil pod górami Andram i przez Nan-Tathren i uchodziła do zatoki Balar.

Przestała istnieć na skutek Wojny Gniewu w 583 roku Pierwszej Ery.