Peregrin Tuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Peregrin I Tuk
Peregrin Took
giermek, rycerz Gondoru, than Shire’u
Postać z mitologii Śródziemia
Ilustracja
Wyobrażenie thana Peregrina I
Wystąpienia Władca Pierścieni
Grany przez Billy Boyd (Władca Pierścieni)
Dane biograficzne
Pochodzenie Shire
Przynależność hobbit, Fallohid
Data urodzenia 2990 TE
Data śmierci ok. 65 CE
Rodzina Paladin II Tuk (ojciec)
Eglantina Banks (matka)
Perła z Long Cleeve (współmałżonek)
Faramir I (potomstwo)
Perła, Pimpernel, Pervinka (rodzeństwo)

Peregrin I Tuk (ur. w 2990 roku Trzeciej Ery, zm. w 69 Czwartej Ery) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, hobbit, jeden z bohaterów Władcy Pierścieni. W adaptacji reżyserowanej Petera Jacksona zagrał go szkocki aktor Billy Boyd.

Życiorys[edytuj]

Peregrin I Tuk, w młodości nazywany Pippinem, syn Paladina II Tuka, był najmłodszym uczestnikiem wyprawy mającej na celu zniszczenie Jedynego Pierścienia.

Razem z Meriadokiem Brandybuckiem został pojmany przez orków, którzy napadli na Drużynę i zabili broniącego ich Boromira. Orkowie mieli za zadanie poprowadzić ich do Isengardu, lecz zostali pokonani przez oddział rohirrimskiej jazdy Éomera. Podczas walki Pippin wraz z Merrym uciekli do Fangornu, gdzie spotkali Drzewca, z którym się zaprzyjaźnili. Następnie ruszyli z armią entów do Isengardu. Wraz z Gandalfem, Aragornem, Gimlim, Legolasem i oddziałem króla Théodena podążyli na zachód. Na wzgórzu Dol Baran Pippin spojrzał w palantír i nawiązał kontakt z Sauronem.

Następnie pojechał z Gandalfem do Minas Tirith w Gondorze, gdzie w imię wdzięczności dla Boromira ofiarował swoje usługi Denethorowi II i został rycerzem Gondoru. Podczas oblężenia Minas Tirith zaalarmował Gandalfa i Beregonda o szaleństwie Denethora, dzięki czemu uratował życie Faramirowi. Potem ruszył wraz z Armią Zachodu na Czarną Bramę i w bitwie zabił trolla, ratując Beregonda.

Po powrocie do Shire był jednym z dowódców powstania hobbitów. Następnie poślubił Perłę z Long Cleeve, z którą miał syna, Faramira, i został thanem Shire’u. W 62 roku razem z Meriadokiem złożył urząd i po raz ostatni wyruszył do Gondoru. Tam zmarł, a jego ciało spoczęło obok grobu Aragorna.

Linki zewnętrzne[edytuj]