Prefektura Gunma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prefektura Gunma
prefektura
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Japonia
Wyspa Honsiu
Region Kantō
Siedziba Maebashi
Kod ISO 3166-2 JP-10
Gubernator Ichita Yamamoto
Powierzchnia 6 362 km²
Populacja (2018[1])
• liczba ludności

1 998 000
• gęstość 314 os./km²
Kod pocztowy 371-8570
Adres urzędu:
Maebashi, Ōtemachi 1-1-1
Symbole japońskie
Drzewo sosna Thunberga (Pinus thunbergii)
Kwiat azalia japońska (Rhododendron japonicum)
Ptak miedziany bażant japoński (Syrmaticus soemmerringii)
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Japonia
Miasto Takasaki u zbiegu rzek: Karasu i Usui
Kusatsu Onsen
Rzeka Watarase w pobliżu miasta Kiryū
Park Narodowy Oze
Takasaki Kannon (Byakue Dai-Kannon) w Takasaki, wys. 41,8 m[2]
Harunafuji i jezioro kaldery Haruna

Prefektura Gunma (jap. 群馬県 Gunma-ken)prefektura w Japonii, w regionie Kantō, na wyspie Honsiu (Honshū). Jej stolicą jest miasto Maebashi[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ślady działalności człowieka na tym terenie pojawiły się już w okresach paleolitu japońskiego: Jōmon i Yayoi (od ok. 12 000 p.n.e. do 300 n.e). Świadczy o tym m.in. stanowisko archeologiczne Iwajuku-iseki w dzielnicy Kasuke miasta Midori[3].

W VIII wieku wzniesiono pierwsze świątynie buddyjskie m.in. Ueno Kokubun-ji na terenie dzisiejszych miast Takasaki i Maebashi[3].

W 1333 roku, pochodzący z ówczesnej prowincji Kōzuke (obecnie prefektura Gunma), przywódca klanu Nitta, Yoshisada Nitta (1301–1338), stanął po stronie cesarza Go-Daigo i poprowadził wierne mu wojska na miasto Kamakura. Zdobył je, kończąc istnienie siogunatu Kamakura (od 1185 lub 1192 do 1333)[4][5][3].

W 1871 roku przeprowadzono reformę administracyjną – w ramach restauracji Meiji – likwidując system hanów (feudalnych domen) i utworzono prefektury, w tym prefekturę Gunma. W 1876 roku wprowadzono korekty, nadając prefekturze obecny kształt[3].

W 1872 roku rozpoczęły działalność, pod kontrolą rządu, zakłady jedwabnicze Tomioka Seishijō (Tomioka Silk Mill), utworzone w celu wprowadzenia modernizacji tej gałęzi przemysłu i rozpowszechnienia nowoczesnej technologii w Japonii[3].

W 1997 roku otwarcie połączenia linii super ekspresu Shinkansen[3].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Prefektura leży w centrum wyspy Honsiu ok. 100 km na północ od Tokio. Graniczy z prefekturami: Tochigi, Niigata, Saitama, Nagano i Fukushima[1].

Prawie dwie trzecie prefektury zajmują niskie i wysokie pasma górskie. Na granicach północnej i zachodniej znajdują się łańcuchy wysokich gór, a południowa część wychodzi na nizinę Kantō. Prefektura Gunma odznacza się bogactwem naturalnego piękna[6].

Miasta[edytuj | edytuj kod]

Miasta rangi -shi (ponad 50 tys. mieszkańców), jest ich 12:

oraz 15 mniejszych miast i 8 wiosek.

Góry[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości część obszaru dzisiejszej prefektury nazywała się Jōmō. Stąd trzy słynne góry: Akagi (1 828 m n.p.m.), Myōgi (1104) i Haruna (1 449), zwane są łącznie Jōmō Sanzan. Ta ostatnia to rozległy, uśpiony wulkan z licznymi szczytami. Na jednym z nich (centralnym) znajduje się jezioro Haruna i kopuła lawy o nazwie Harunafuji (1 390). Jezioro kaldery zamarza zimą, stając się popularnym miejscem do wędkowania pod lodem[7].

Na granicy prefektur Gunma i Nagano znajduje się wulkan Asama (2 568), który wybuchł ponownie w 2009 roku, a na granicy z prefekturą Niigata (pasmo gór Echigo) – góra Tanigawa (1 977), jedna ze „100 słynnych gór w Japonii”.

Na granicy z prefekturą Gifu, w łańcuchu gór Hida, wznosi się Hotaka (3 190).

Rzeki i jeziora[edytuj | edytuj kod]

  • Rzeki przepływające przez prefekturę: Tone (322 km, druga najdłuższa rzeka w Japonii, po Shinano, 367 km), Agano (210), Watarase (107), Tadami (145), Kanna (87), Agatsuma (76), Karasu (62), Kabura (59).
  • Jeziora: Haruna, Ōnuma
  • Sztuczne zbiorniki:
    • Okutone, utworzony przez zaporę Yagisawa na rzece Tone, jest ważnym źródłem tokijskiej wody wodociągowej[8];
    • Nozori, utworzony przez tamę Nozori na rzece Nakatsu;
    • Fujiwara, utworzony przez tamę Fujiwara na rzece Tone;
    • Kanna, utworzony przez tamę Shimokubo, spiętrzającą wody rzeki Kanna, na granicy z prefekturą Saitama;
    • Watarase-yūsuichi (zbiornik retencyjny) jest częścią rzeki Watarase, której dorzecze doznało poważnych szkód na przełomie XIX i XX wieku, spowodowanych zanieczyszczeniami z kopalni miedzi w Ashio (prefektura Tochigi) i powodziami[9][10].

Parki narodowe[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Dominuje przemysł włókienniczy, drzewny (wyroby drewniane, w tym meble, wyposażenie wnętrz, produkcja elementów do mieszkań) i spożywczy (m.in. tofu, marynaty, piwo, sake, wino, makarony). Prefektura pełni także rolę całorocznego zaplecza turystycznego dla Tokio. Umożliwia to rozwój małego i średniego biznesu, często opartego na tradycyjnym rzemiośle (np. produkcja lalek daruma i kokeshi[11].

Zakłady produkcji jedwabiu surowego w Tomioka (Tomioka Silk Mill) są jednym z pierwszych przykładów w przemyśle jedwabniczym wprowadzania nowoczesnej technologii pochodzącej z Francji, która umożliwiła masową produkcję wysokiej jakości surowego jedwabiu. Produkcję zakończono w 1987 roku, ale fabryczne maszyny do nawijania jedwabiu są zachowane w doskonałym stanie[6].

Przemysły: motoryzacyjny, elektryczny, elektroniczny, tworzyw sztucznych i odlewniczy nie tylko wykorzystują zaawansowane technologie, ale angażują się także w tworzenie branż nowej generacji[6].

Wśród produktów rolniczych najważniejsze to kapusta i konnyaku (konjac, „język diabła”). Około 90% japońskiego konnyaku pochodzi z prefektury Gunma[6].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Uczelnie (daigaku) i szkoły półwyższe (tanki-daigaku)[edytuj | edytuj kod]

  • Gunma University (Gunma Daigaku)
  • Gunma Paz University (Gunma Pāsu Daigaku)
  • Gunma Prefectural College of Health Sciences (Gunma Kenritsu Kenmin Kenkō Kagaku Daigaku)
  • Gunma Prefectural Women's University (Gunma Kenritsu Joshi Daigaku)
  • Gunma University of Health and Welfare (Gunma Iryō Fukushi Daigaku)
  • Ikuei Junior College (Ikuei Tanki-daigaku)
  • Jobu University (Jōbu Daigaku)
  • Kanto Gakuen University (Kantō Gakuen Daigaku)
  • Kiryu University (Kiryū Daigaku)
  • Kyoai Gakuen University (Kyōai Gakuen Maebashi Kokusai Daigaku; stow. ze Zjednoczony Kościół Chrystusa w Japonii)
  • Maebashi Institute of Technology (Maebashi Kōka Daigaku)
  • Meiwa Gakuen Junior College (Meiwa Gakuen Tanki-daigaku)
  • Niijima Gakuen Junior College (Niijima Gakuen Tanki-daigaku)
  • Takasaki City University of Economics (Takasaki Keizai Daigaku)
  • Takasaki University of Commerce (Takasaki Shōka Daigaku)
  • Takasaki University of Health and Welfare (Takasaki Kenkō Fukushi Daigaku)
  • Tokyo University of Social Welfare (Tōkyō Fukushi Daigaku)

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Prefektura popularna jest dzięki swoim gorącym źródłom – onsenom, m.in.: Kusatsu Onsen, Ikaho Onsen, Minakami Onsen, Manza Onsen (1800 m n.p.m.), a w sezonie zimowym – także licznym ośrodkom narciarskim.

Górskie rzeki są wykorzystywane do raftingu i kanioningu[a], a wytyczone szlaki do wędrówek pieszych i kolarstwa górskiego[12].

Miejsca godne zwiedzenia to m.in.:

Kultura[edytuj | edytuj kod]

  • W prefekturze popularna jest gra karciana jōmō-karuta, grają w nią dorośli i dzieci. Dotyczy wiedzy o prefekturze.
  • W prefekturze Gunma (w Isesaki) urodził się Mitsuru Adachi (ur. 1951), jeden z popularnych autorów mangi, znany m.in. dzięki: „Touch” i „H2”.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Koleje[edytuj | edytuj kod]

  • Ekspresowe linie Shinkansen: Hokuriku, Jōetsu
  • Linie kolejowe: Agatsuma, Hachikō, Isesaki, Jōetsu, Jōmō, Jōshin, Kiryū, Koizumi, Nikkō, Ryōmō, Sano, Shin’etsu, Takasaki, Watarase Keikoku

Autostrady (płatne)[edytuj | edytuj kod]

  • Autostrady: Tōhoku (E4), Kan-Etsu (E17), Jōshin-Etsu (E18), Kita-Kantō (E50).

Drogi krajowe[edytuj | edytuj kod]

  • Numery dróg krajowych: 17, 18, 50, 120, 122, 144, 145, 146, 254, 291, 292, 353, 354, 405, 406, 407, 462.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Kanioning (z ang. canyoning) polega na pokonywaniu trasy w dół rzeki poprzez łączenie wędrówki pieszej, pływania, zsuwania się po kamieniach, skakania z wodospadów. Uczestnicy są wyposażeni w specjalne stroje, kaski, sprzęt ochronny i wspomagający; jedna z popularnych atrakcji w regionie Minakami, płn. części prefektury.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c 日本地図. Tokyo: Seibido Shuppan, 2018, s. 133, 162, 163. ISBN 978-4-415-11272-5.
  2. Byakue Dai-Kannon (ang.). Gunma Prefectural Government, 2020. [dostęp 2021-01-28].
  3. a b c d e f 歴史 (jap.). 群馬県, 2017. [dostęp 2021-02-03].
  4. Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984, s. 173. ISBN 83-04-01486-6.
  5. J.W. Hall: Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj. Warszawa: PWN, 1979, s. 92. ISBN 83-06-00205-9.
  6. a b c d Overview of Gunma Prefecture (ang.). Department of Industrial Economic Affairs, Gunma Prefecture. [dostęp 2021-02-02].
  7. Gunma Takasaki (ang.). Japan National Tourism Organization.. [dostęp 2021-01-29].
  8. Lake Okutone (ang.). Snow Country Tourist Area Association. [dostęp 2021-01-31].
  9. 渡良瀬遊水地について (jap.). WATARASEYUSUICHI. [dostęp 2021-01-28].
  10. Hatsuko Hoyano: Possibility and Necessity of the Integration of the Wise Use of Wetland into River Basin Management: the Case of Watarase-yusuichi (ang.). Seisa University, 2017. [dostęp 2021-01-28].
  11. Local industry of Gunma (ang.). Gunma Prefectural Office. [dostęp 2021-01-31].
  12. Outdoor Activities (ang.). japan-guide.com, 2021. [dostęp 2021-02-02].
  13. Toshio Hara: Message from Toshio Hara (ang.). Hara Museum of Contemporary Art, 2021. [dostęp 2021-01-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]