Sączkowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°00'16"N 16°21'24"E
- błąd 38 m
WD 51°58'N, 16°21'E
- błąd 20144 m
Odległość 1612 m
Sączkowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat wolsztyński
Gmina Przemęt
Strefa numeracyjna 65
Kod pocztowy 64-234
Tablice rejestracyjne PWL
SIMC 0375556
Położenie na mapie gminy Przemęt
Mapa konturowa gminy Przemęt, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Sączkowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Sączkowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sączkowo”
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego
Mapa konturowa powiatu wolsztyńskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Sączkowo”
Ziemia52°00′16″N 16°21′24″E/52,004444 16,356667

Sączkowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Przemęt.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość Sączkowo położona jest w południowo-wschodnim pasie wysoczyznowym, na skraju dwóch dużych rejonów: Wysoczyzny Leszczyńskiej i Pradoliny Warszawsko-Berlińskiej. Administracyjnie należy do Gminy Przemęt w powiecie wolsztyńskim, Województwo wielkopolskie. Gmina Przemęt wraz z Sączkowem zlokalizowana jest na granicy Pojezierza Lubuskiego i Pojezierza Wielkopolskiego.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Ukształtowanie terenu jest wynikiem ostatniego zlodowacenia. Podczas wycofywania się, lodowiec pozostawił naniesione duże masy materiału, są to przede wszystkim piaski i żwiry. Spowodowało to powstanie moreny dennej i czołowej, w postaci drobnych pagórków.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o miejscowości Sączkowo pochodzą z 1303, z dokumentu, w którym Jan, starosta wielkopolski, poświadcza sprzedaż przez Jakuba z Sączkowa łanów sołeckich. W kronikach Sączkowo przedstawiane jest jako folwark i wieś pańszczyźniana należąca do dóbr Kluczewa. Po 1822, po dekrecie o uwłaszczeniu i zniesieniu pańszczyzny, folwark w Sączkowie został rozparcelowany i utworzono nową wieś z 20 gospodarstwami, które otrzymali robotnicy rolni z Kluczewa i 9 z folwarku Sączkowo. Pozostałe gospodarstwa zostały zbudowane od podstaw. W akcie nadania „nowi chłopi” dostali po ok. 20 ha ziemi.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Sączkowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej[1]. Sączkowo należało do okręgu wielichowskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Kluczewo, którego właścicielem był wówczas Quos[1]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Sączkowo liczyło 170 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 17 dymów (domostw)[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Obok gospodarstwa nr 11 stoi figura Serca Jezusowego z tablicą na cokole. Tablica ta upamiętnia 21 ofiar I wojny światowej i 3 ofiary II wojny światowej. Jedną z upamiętnionych ofiar jest Edward Tomiński, dyrektor miejscowej szkoły w latach 1931–1939, który zginął w Katyniu w roku 1940. W Sączkowie znajduje się też wiatrak koźlak z początku XIX wieku. Pomiędzy Sączkowem a Buczem przez kilka lat istniała kopalnia kredy jeziornej. Po jej zamknięciu wyrobiska zalano, tworząc stawy, obecnie zarybione.

W Sączkowie urodził się Jonasz Szlichtyng, jeden z najwybitniejszych pisarzy braci polskich. Wywodził się z rodziny saksońskiej, która osiadła w Wielkopolsce na początku XVI w. Nauki pobierał w Bytomiu Odrzańskim, Gdańsku i Akademii Rakowskiej braci polskich w Rakowie, gdzie w latach 1619–1638 był wykładowcą etyki. Za dzieło Wyznanie wiary zborów tych, które się w Polsce Chrystiańskim tytułem pieczętują, na sejmie w 1647, wydano na niego zaoczny wyrok śmierci i skonfiskowano majątek. Po wyroku ukrywał się, aby następnie opuścić kraj. Zmarł w Żelechowie koło Świebodzina.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty zabytkowe podlegające ochronie:

  • Kapliczka w murze
  • Budynek mieszkalny nr 59, cegła, początek XX w.
  • Budynek mieszkalny nr 58, cegła 1911
  • Szkoła Podstawowa, cegła, początek XX w.
  • Stodoła nr 64, mur pruski, cegła, koniec XIX w.
  • Budynek mieszkalny nr 64, cegła, koniec XIX w.
  • Budynek mieszkalny nr 19, cegła, początek XX w.
  • Stodoła nr 81, deski, glina, koniec XIX w.
  • Stodoła nr 8, cegła, początek XIX w.
  • Kapliczka z rzeźbą Chrystusa przed nr 10, lastryko
  • Budynek mieszkalny nr 12, cegła, 1882
  • Budynek mieszkalny nr 14, cegła, koniec XIX w.
  • Wiatrak koźlak, drewniany, XIX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 213.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa, pod red. K. Zimniewicza: Przemęt Zarys Dziejów, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa – Poznań 1991
  • Kucharski B.: Powiat wolsztyński, Poznań 2001

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]