Kerberos (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z S/2011 (134340) 1)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kerberos
Zdjęcie Kerberosa wykonane przez sondę New Horizons 14 lipca 2015 roku
Zdjęcie Kerberosa wykonane przez sondę New Horizons 14 lipca 2015 roku
Odkrył Kosmiczny Teleskop Hubble’a
Data odkrycia 28 czerwca 2011
Tymczasowe oznaczenie S/2011 (134340) 1, S/2011 P 1 lub P4
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 57 729[1] km
Mimośród 0[1]
Okres obiegu 32,17[1] d
Nachylenie do płaszczyzny równika planety 0,426[1]°
Długość węzła wstępującego 305,871[1]°
Argument perycentrum 160,629[1]°
Anomalia średnia 161,061[1]°
Własności fizyczne
Wymiary 12 × 4,5[2] km
Albedo ~ 0,5[2]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
26,1 ± 0,3m

Kerberosnaturalny satelita Plutona, odkryty na zdjęciach wykonanych 28 czerwca 2011 przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a[3].

Po weryfikacji zdjęć wykonanych 3 i 18 lipca 2011 zostało potwierdzone, że obiekt jest naturalnym satelitą Plutona. O odkryciu poinformowali M. R. Showalter z SETI Institute i D. P. Hamilton z University of Maryland[3].

Nazwa księżyca pochodzi od trójgłowego psa z mitologii greckiej i została mu nadana przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w lipcu 2013 roku[4][5]. W celu odróżnienia go od planetoidy (1865) Cerberus, nie zastosowano nazwy anglojęzycznej, lecz grecką[4]. Wcześniej księżyc nosił tymczasowe oznaczenia S/2011 (134340) 1, S/2011 P 1 lub P4[4][5][6].

Orbity znanych księżyców Plutona (HST)

Kerberos obiega Plutona po orbicie zbliżonej do okręgu o promieniu około 57,7 tysiąca km, pomiędzy orbitami Nix i Hydry, w czasie niewiele większym niż 32 dni. Jest to czwarty znany księżyc Plutona pod względem kolejności odkrycia, wielkości, a także oddalenia od tej planety karłowatej.

Księżyc ten wygląda, jakby składał się z dwóch części, prawdopodobnie powstał w wyniku złączenia się dwóch mniejszych ciał. Jego wymiary to 12 × 4,5 km. Początkowo sądzono, że jest większy – jego średnicę oceniano nawet na 30 km, zaś jego słabą widoczność tłumaczono niskim albedo. Dopiero przelot sondy New Horizons obok Plutona w lipcu 2015 roku pozwolił dokładnie określić wielkość Kerberosa. Jak się okazało, jego albedo jest zbliżone do pozostałych małych księżyców Plutona i wynosi około 0,5, co oznacza, że jego powierzchnia najprawdopodobniej pokryta jest relatywnie czystym lodem wodnym[2].


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2015-10-26].
  2. a b c Jeden z księżyców Plutona (Kerberos) okazał się dużo mniejszy niż sądzono. W: Urania - Postępy Astronomii [on-line]. 2015-10-23. [dostęp 2015-10-26].
  3. a b M.R. Showalter, D.P. Hamilton: New Satellite of (134340) Pluto: S/2011 (134340) 1 (ang.). W: Central Bureau for Astronomical Telegrams [on-line]. International Astronomical Union, 2011-07-20. [dostęp 2011-07-20].
  4. a b c MUA: Names for New Pluto Moons Accepted by the IAU After Public Vote (ang.). iau.org, 2013-07-02. [dostęp 2013-07-08].
  5. a b Kerberos (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2015-10-26].
  6. Fourth Moon Adds to Pluto's Appeal (ang.). W: New Horizons [on-line]. The Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory, 2011-07-20. [dostęp 2015-10-26].