Księżyce Plutona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zdjęcie Plutona i jego księżyców

Księżyce Plutona – pięć naturalnych satelitów planety karłowatej Pluton.

Powstały prawdopodobnie w trakcie jego zderzenia z innym ciałem o podobnych rozmiarach w początkowym okresie formowania się Układu Słonecznego. Zderzenie to odrzuciło na orbitę Plutona materię, która połączyła się w obiekty o różnych rozmiarach, tworząc rodzinę satelitów[1]. Obecnie (lipiec 2012) oprócz największego Charona, tworzącego z Plutonem układ podwójny, znane są jeszcze cztery małe satelity tej planety karłowatej[2].

Pluton może mieć jeszcze inne, mniejsze księżyce, które mogą stanowić zagrożenie dla misji New Horizons[3].

Podstawowe dane[4] dotyczące naturalnych satelitów Plutona:

Numer Nazwa Średnica (km) Masa (×1021 kg) Wielka
półoś (km)
Okres obiegu (dni) Mimośród orbity Nachylenie orbity
(do równika Plutona)
Data odkrycia
Pluton 2306 ± 20 13,05 ± 0,07 2390 6,387230 (okres obrotu) okres obiegu:247,69 lat 0,2444 (1930)
I Charon 1207 ± 3 1,52 ± 0,06 19 571 ± 4 6,387230 0 (0,000% ± 0,007%) 0,00° ± 0,014° 1978
V Styx 10-24 ~47 000 ~0 ~0° 2012
II Nix 44-130 < 0,005 48 675 ± 120 24,856 ± 0,001 ~0 (0,2% ± 0,2%) 0,04° ± 0,22° 2005
IV Kerberos 13-34 59 000 ± 2000 32,1 ± 0,3 2011
III Hydra 44-130 < 0,005 64 780 ± 90 38,206 ± 0,001 0,5% ± 0,1% 0,22° ± 0,12° 2005

Przypisy

  1. NASA: NASA's Hubble Discovers Another Moon Around Pluto (ang.). 2011-07-20. [dostęp 2011-07-21].
  2. Hubble Discovers a Fifth Moon Orbiting Pluto (ang.). HubbleSite News Center, 2012-07-11. [dostęp 2012-07-11].
  3. space.com: Pluto's Moons Could Spell Danger for New Horizons Spacecraft (ang.). 2011-11-28. [dostęp 2012-02-19].
  4. Dane z Buie & Grundy