Przejdź do zawartości

Sanskryt klasyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Sanskryt klasyczny – język średnioindyjski, jedna z postaci sanskrytu, wywodząca się z języka wedyjskiego. Trwał od II do XVI wieku nowej ery[1.1]. Pierwszą gramatykę sanskrytu klasycznego opracował Panini[1.2][2][3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Zbigniew Gołąb, Adam Heinz, Kazimierz Polański: Słownik terminologii językoznawczej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968.
    1. S. 504–505.
    2. S. 697.
  2. sanskryt, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2018-10-23].
  3. Sanskrit language, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2018-10-23] (ang.).