Język dogri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
डोगरी ڈوگرى (dogri)
Obszar Indie
Liczba mówiących ok. 2 mln (1997)
Pismo/alfabet dewanagari, arabskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Dżammu i Kaszmir)
Ethnologue 4 edukacyjny
Kody języka
ISO 639-2 dgo
Kod ISO 639-3 doi
IETF dgo, doi
Glottolog dogr1250, indo1311
Ethnologue dgo
GOST 7.75–97 дои 184
WALS dgi
Dialekty
ISO 639-3: dgo – dogri
ISO 639-3: xnr – kangri
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Zasięg geograficzny języka dogri

Język dogri (डोगरी) – język indoaryjski używany przez ok. 2 mln osób[1] w Indiach, głównie w regionie Dżammu indyjskiego stanu Dżammu i Kaszmir, poza tym w stanach Pendżab, Himachal Pradesh oraz w Pakistanie W Pakistanie język ten jest określany jako „pahari”. Na tle języków indoeuropejskich dogri wyróżnia się tonalnością.

Zapisywany jest obecnie najczęściej w indyjskim alfabecie sylabicznym dewanagari lub w alfabecie arabskim.

Status[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjnie dogri był klasyfikowany za G. Griersonem[2] jako jeden z tzw. górskich dialektów pendżabskich i niekiedy można nadal spotkać się z tego rodzaju stwierdzeniami językoznawców, mimo że język ten został uznany w 1969 roku za niezależny język, o odrębnej tradycji literackiej, przez Indyjską Akademię Literatury[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ethnologue report for language code: dgo
  2. G. A. Grierson, Linguistic Survey of India, 1916, vol. IX, s. 651
  3. Anna Sieklucka: Język pendźabski, Wydawnictwo Akademickie DIALOG, Warszawa 1998

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]