Język marwari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
मारवाड़ी (marwari)
Obszar Indie, (Radżastan, Gujarat), Pakistan (Sindh)
Liczba mówiących ok. 13 mln (2002 r.)
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Język marwari
Pismo/alfabet dewanagari
Status oficjalny
język urzędowy nie
Kody języka
ISO 639-1 brak
ISO 639-2 mwr
ISO 639-3 mwr
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Marwari (hindi: मारवाड़ी, trl. mārwāṛī) – język używany przez około 13 mln osób (2002)[1], głównie w południowo-zachodniej części indyjskiego stanu Radżastan, poza tym w stanie Gujarat i wschodnim Pakistanie.

Niegdyś traktowany jako dialekt języka radźasthani[2], obecnie klasyfikowany jest raczej jako jeden z języków należących do tzw. makrojęzyka radźasthani[3].

System fonetyczny[edytuj | edytuj kod]

Regularna przesuwka spółgłoski "s" > "h", np hona zamiast sona (złoto). Liczne zmiany samogłoskowe. Występowanie retrofleksywnego "l" ("ळ").

Gramatyka[edytuj | edytuj kod]

Struktura gramatyczna jest zasadniczo bardzo podobna do hindi i innych języków północnoindyjskich. Różni się natomiast większość zaimków.

Radżastan: kolorem ciemnozielonym zaznaczono główny obszar języka marwari, kolorem jasnozielonym tereny występowania pokrewnych dialektów, które ich użytkownicy określają jako marwari.

Słownictwo[edytuj | edytuj kod]

Zasób leksykalny w około 50-65 proc. pokrywa się ze słownictwem języka hindi (na podstawie porównania za pomocą listy 210 słów tzw. listy Swadesha).

System pisma[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie do zapisu marwari w Indiach używa się alfabetu dewanagari. W przeszłości posługiwano się również dwoma innymi rodzajami pisma: radżastani (mahajani) i baruka (marwari). W Pakistanie używa się zwykle pisma opartego na piśmie arabskim.

Status prawny[edytuj | edytuj kod]

Język marwari nie posiada jak dotąd uregulowanego stanu prawnego. Językiem urzędowym w Radżastanie jest jedynie język hindi. W chwili obecnej (stan na 2009 r.) zarówno Sahitya Akademi (Akademia Literatury), jak i władze stanowe uznają za język jedynie język radźasthani jako całość[4], natomiast marwari funkcjonuje jako jeden z kilku głównych standardów tego języka. Od kilku lat obserwuje się jednak starania nadania marwari statusu języka urzędowego (scheduled language)[5].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]