Język kaszmirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
کٲشُر, कॉशुर (kạ̄šur), कश्मीरी (kašmīrī)
Obszar Indie, Pakistan
Liczba mówiących 5,6 mln[1]
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Języki dardyjskie
    Język kaszmirski
Pismo/alfabet arabskie
Status oficjalny
język urzędowy Indie (Dżammu i Kaszmir)
Kody języka
Kod ISO 639-1 ks
Kod ISO 639-2 kas
Kod ISO 639-3 kas
IETF ks
Glottolog kash1277
GOST 7.75–97 каш 294
WALS kas
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język kaszmirski (कॉशुर trb. kaśur lub कश्मीरी trb. kaśmiri, کٲشُر trb. kaśur ) – język dardyjski używany w Kaszmirze, spornym terytorium pomiędzy Indiami i Pakistanem. Jest językiem indoeuropejskim typu SVO. Posiada cztery przypadki gramatyczne: mianownik, dopełniacz, celownik oraz ergatyw.

Do zapisu języka kaszmirskiego używa się trzech alfabetów. Tradycyjnie zapisywano go pismem śarada, jednak dziś jego użycie ogranicza się niemal wyłącznie do celów religijnych przez Panditów. Współcześnie używany jest pismo persko-arabskie lub niekiedy pismo dewanagari. W związku z rozwojem komunikacji elektronicznej czasami spotyka się również transliterację w alfabecie łacińskim.

Ocenia się, że literatura kaszmirska ma około 750 lat, a więc mniej więcej tyle samo, co literatura we współczesnym języku angielskim. W 1919 brytyjski lingwista George Abraham Grierson stwierdził, że kaszmirski jest jedynym spośród języków dardyjskich, posiadającym własną literaturę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]