Język pali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
पालि
Pāḷi
Obszar

Indie, Bangladesz, Mjanma, Kambodża, Laos, Tajlandia, Nepal, Sri Lanka, Wietnam

Liczba mówiących

jedynie jako język liturgiczny

Pismo/alfabet

brahmi, łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 9 wyłącznie język drugi
Kody języka
Kod ISO 639-1 pi
Kod ISO 639-2 pli
Kod ISO 639-3 pli
IETF pi
Glottolog pali1273
Ethnologue pli
GOST 7.75–97 пли 527
SIL pli
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku pali
Słownik języka pali
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język pali (sanskr. पाळि pāli, szereg, wiersz, kanon), język palijskimartwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, wykazujący duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego. Jest jednym z prakrytów.

W języku tym powstało wiele tekstów literackich i religijnych w okresie od III w. p.n.e. Na szczególną uwagę zasługuje Tipiṭaka – tak zwany kanon palijski – zbiór ksiąg kanonicznych wczesnych szkół buddyjskich.

Język pali jest nadal używany jako język liturgiczny przez kultywujących tradycję therawady buddystów na Cejlonie i w Azji Południowo-Wschodniej.

Buddyjski rękopis w języku palijskim: Tipitaka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]