Santa Maria delle Grazie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie

Basilica di Santa Maria delle Grazie
sanktuarium
Ilustracja
Widok z zewnątrz
Państwo  Włochy
Miejscowość Mediolan
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 22 czerwca 1993
papież Jan Paweł II
Wezwanie Matki Bożej Łaskawej
Położenie na mapie Mediolanu
Mapa lokalizacyjna Mediolanu
Bazylika Santa Maria delle Graziew Mediolanie
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie
Położenie na mapie Lombardii
Mapa lokalizacyjna Lombardii
Bazylika Santa Maria delle Graziew Mediolanie
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Bazylika Santa Maria delle Graziew Mediolanie
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie
Ziemia45°27′57″N 9°10′16″E/45,465833 9,171111
Strona internetowa
Kościół i konwent dominikański Santa Maria delle Grazie z "Ostatnią Wieczerzą" Leonarda da Vinci[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo  Włochy
Typ kulturowy
Spełniane kryterium I, II
Numer ref. 93
Region[b] Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1980
na 4. sesji

Bazylika Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Autorem projektu kościoła był Guiniforte Solari. Prace nad budową kościoła rozpoczęto w późnych latach 80. XV wieku i kontynuowano przebudowę w latach 90. tego wieku. Świątynia typu bazylikowego, korpus 3-nawowy (długi i niski) powstał już w latach 60. W kościele Donato Bramante zastosował swoje ulubione motywy architektoniczne wynikające z zamiłowania do formy dośrodkowej - prezbiterium i transept zakończył półkolami, a wokół kopuły umieścił galerię otwartą arkadami na zewnątrz. Kopułę na poligonalnym bębnie wieńczy smukła latarnia (cecha charakterystyczna dla Bramantego). Wnętrze Santa Maria delle Grazie charakteryzuje się lekkością i jasnością. Geometryczne wzory, jak malowane rozetowe okna, są podporządkowane klarowności dyspozycji przestrzennej.

W bazylice znajduje się fresk Leonarda da Vinci Ostatnia Wieczerza i kwadratowa mozaika (120 m) przedstawiająca Matkę Bożą.

Nocą 15 sierpnia 1943 roku bomby zrzucone przez brytyjskie i amerykańskie samoloty uszkodziły kościół. Ściana zawierająca Ostatnią wieczerzę nie została zniszczona, gdyż była zabezpieczona workami z piaskiem.

22 czerwca 1993 roku papież Jan Paweł II podniósł kościół do godności bazyliki mniejszej[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GCatholic.org: Basilica di S. Maria delle Grazie (ang.). www.gcatholic.org. [dostęp 2017-02-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]