Santa Maria delle Grazie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie

Basilica di Santa Maria delle Grazie
sanktuarium
Ilustracja
Widok z zewnątrz
Państwo  Włochy
Miejscowość Mediolan
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 22 czerwca 1993
papież Jan Paweł II
Wezwanie Matki Bożej Łaskawej
Położenie na mapie Mediolanu
Mapa lokalizacyjna Mediolanu
Bazylika Santa Maria delle Grazie w Mediolanie
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie
Położenie na mapie Lombardii
Mapa lokalizacyjna Lombardii
Bazylika Santa Maria delle Grazie w Mediolanie
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Bazylika Santa Maria delle Grazie w Mediolanie
Bazylika Santa Maria delle Grazie
w Mediolanie
Ziemia45°27′57″N 9°10′16″E/45,465833 9,171111
Strona internetowa
Kościół i konwent dominikański Santa Maria delle Grazie z "Ostatnią Wieczerzą" Leonarda da Vinci[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo  Włochy
Typ kulturowy
Spełniane kryterium I, II
Numer ref. 93
Region[b] Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1980
na 4. sesji

Bazylika Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Autorem projektu kościoła był Guiniforte Solari. Prace nad budową kościoła rozpoczęto w późnych latach 80. XV wieku i kontynuowano przebudowę w latach 90. tego wieku. Świątynia typu bazylikowego, korpus 3-nawowy (długi i niski) powstał już w latach 60. W kościele Donato Bramante zastosował swoje ulubione motywy architektoniczne wynikające z zamiłowania do formy dośrodkowej - prezbiterium i transept zakończył półkolami, a wokół kopuły umieścił galerię otwartą arkadami na zewnątrz. Kopułę na poligonalnym bębnie wieńczy smukła latarnia (cecha charakterystyczna dla Bramantego). Wnętrze Santa Maria delle Grazie charakteryzuje się lekkością i jasnością. Geometryczne wzory, jak malowane rozetowe okna, są podporządkowane klarowności dyspozycji przestrzennej.

W bazylice znajduje się fresk Leonarda da Vinci Ostatnia Wieczerza i kwadratowa mozaika (120 m) przedstawiająca Matkę Bożą.

Nocą 15 sierpnia 1943 roku bomby zrzucone przez brytyjskie i amerykańskie samoloty uszkodziły kościół. Ściana zawierająca Ostatnią wieczerzę nie została zniszczona, gdyż była zabezpieczona workami z piaskiem.

22 czerwca 1993 roku papież Jan Paweł II podniósł kościół do godności bazyliki mniejszej[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GCatholic.org: Basilica di S. Maria delle Grazie (ang.). www.gcatholic.org. [dostęp 2017-02-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]