Dor-lómin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dor-Lómin – kraina ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Dor-Lómin stanowił południowo-zachodnią część Hithlumu w Śródziemiu. Był położony na zachód od Mithrimu, a na północ od Bramy Noldorów. Kraina ta była zamieszkana przez Noldorów, krótko po ich przybyciu do Śródziemia. Przez długi czas rządzona była przez Fingona Felagunda. Kiedy Edainowie przybyli do Beleriandu, w Dor-lóminie osiadł Hador Lórindon, do którego dołączyła także część Rodu Maracha.

Húrin, wnuk Hadora, ostatni władca Dor-lóminu z rodu Edainów zamieszkiwał w południowo-zachodniej części krainy, niedaleko Amon Darthir, gdzie rzeka Nen Lalaith miała swoje źródła. Po bitwie Nirnaeth Arnoediad, gdy Trzeci Ród Edainów został zniszczony, w Dor-lóminie zamieszkali Easterlingowie, syn Húrina, Túrin Turambar znalazł schronienie w Doriathu, a Tuor, osierocony bratanek Húrina, został wzięty pod opiekę przez elfy z Androth.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karen Wynn Fonstad: Atlas Śródziemia. przewodnik po świecie Tolkiena. Przeł. Tadeusz A. Olszański. Warszawa: Amber, 2007, s. 14 i 24.