Przejdź do zawartości

Pałac Radziwiłłów w Grodnie: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
Konarski (dyskusja | edycje)
drobne merytoryczne, źródła/przypisy
Konarski (dyskusja | edycje)
merytoryczne
Linia 32: Linia 32:
|www =
|www =
}}
}}
'''Pałac Radziwiłłów''' w Grodnie przy Rynku – w 1683 roku Radziwiłłowie kupili od [[Wołłowiczowie|Wołłowiczów]] stary dwór w drugim rzędzie kwartału między ul. Bernardyńską i Mostową. Naprzeciwko niego Anna z Sanguszków Radziwiłłowa na kupionej w 1717 roku wystawiła przed 1726 rokiem nowy drewniany pałac. W [[1738]] roku [[Michał Kazimierz Radziwiłł Rybeńko|Michał Kazimierz Radziwiłł "Rybeńko"]] kupił od strony [[Batorówka w Grodnie|"Batorówki"]] narożny piętrowy pałac od [[Wojewodowie mścisławscy|wojewody mściśławskiego]] [[Michał Józef Massalski|Michała Massalskiego]], który na jego polecenie zaczął całkowicie przebudowywać architekt [[Dominik Fontana]]. W 1744 wnętrza pałacu ozdobił książęcy malarz nadworny Ksawery Dominik Heski, co było zwieńczeniem prac wykończeniowych. W 1751 Michał Kazimierz Radziwiłł "Rybeńko" dokupił przylegający trójskrzydłowy pałac od spadkobierców [[Kazimierz Leon Sapieha (1697–1738)|Kazimierza Leona Sapiehy]]. W 1753 roku pałac został uszkodzony w wyniku pożaru. Po adaptacji dwa połączone murowane pałace i drewniany dwór utworzyły zwarty i jednorodny zespół reprezentacyjny. Elewacja główna zlokalizowana była prostopadle do [[Batorówka w Grodnie|Pałacu Sapiehów (Batorówki)]], wychodząc frontem na główny miejski rynek i ratusz. Elewacje były malowane cielisto, a obramienia okien i [[gzyms]]y kolorem szarym. Na pałacu położono [[dach mansardowy]]. Pierwotnie pałac posiadał jeden ryzalit na osi z przejazdem bramnym w części od strony Batorówki. W skrzydle frontowym wyróżniały się jadalnia z wielkim portretem króla [[Stanisław August Poniatowski|Stanisława Augusta Poniatowskiego]] oraz Sala Portretowa wysoka na dwie kondygnację z licznymi portretami książąt i królów Polski poczynając od mitycznego Lecha I. Na początku XIX wieku pałacami władał ród [[Druccy-Lubeccy|Druckich-Lubeckich]]. W latach 70. XIX wieku właścicielem został kupiec Lejzer Bregman<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Behance |data dostępu = 2019-07-05 |opublikowany = www.behance.net |url = https://www.behance.net/gallery/82493379/Radziwill-Palace-Hrodna?fbclid=IwAR1Mq4BAZAt9rP_Z_Kwb1t2sgYF-nNZNZmobTZNN_gp0SRXN9n26SRXcKVo}}</ref>. W 2 połowie XIX wieku połączono oba pałace i dobudowano symetryczny ryzalit po prawej stronie<ref name=":0" />.
'''Pałac Radziwiłłów''' w Grodnie przy Rynku – w 1683 roku Radziwiłłowie kupili od [[Wołłowiczowie|Wołłowiczów]] stary dwór w drugim rzędzie kwartału między ul. Bernardyńską i Mostową. Naprzeciwko niego Anna z Sanguszków Radziwiłłowa na kupionej w 1717 roku wystawiła przed 1726 rokiem nowy drewniany pałac. W [[1738]] roku [[Michał Kazimierz Radziwiłł Rybeńko|Michał Kazimierz Radziwiłł "Rybeńko"]] kupił od strony [[Batorówka w Grodnie|"Batorówki"]] narożny piętrowy pałac od [[Wojewodowie mścisławscy|wojewody mściśławskiego]] [[Michał Józef Massalski|Michała Massalskiego]], który na jego polecenie zaczął całkowicie przebudowywać architekt [[Dominik Fontana]]. W 1744 wnętrza pałacu ozdobił książęcy malarz nadworny Ksawery Dominik Heski, co było zwieńczeniem prac wykończeniowych. W 1751 Michał Kazimierz Radziwiłł "Rybeńko" dokupił przylegający trójskrzydłowy pałac od spadkobierców [[Kazimierz Leon Sapieha (1697–1738)|Kazimierza Leona Sapiehy]]. W 1753 roku pałac został uszkodzony w wyniku pożaru. Po adaptacji dwa połączone murowane pałace i drewniany dwór utworzyły zwarty i jednorodny zespół reprezentacyjny. Elewacja główna zlokalizowana była prostopadle do [[Batorówka w Grodnie|Pałacu Sapiehów (Batorówki)]], wychodząc frontem na główny miejski rynek i ratusz. Elewacje były malowane cielisto, a obramienia okien i [[gzyms]]y kolorem szarym. Na pałacu położono [[dach mansardowy]]. Pierwotnie zespół posiadał jeden ryzalit na osi z przejazdem bramnym w części od strony Batorówki, jednak z planów miasta wynika, że jeszcze w XVIII wieku połączono oba pałace w jeden gmach i dobudowano symetryczny ryzalit po prawej stronie<ref name=":0" />. W skrzydle frontowym wyróżniały się jadalnia z wielkim portretem króla [[Stanisław August Poniatowski|Stanisława Augusta Poniatowskiego]] oraz Sala Portretowa wysoka na dwie kondygnację z licznymi portretami książąt i królów Polski poczynając od mitycznego [[Lech (postać legendarna)|Lecha I]]. Na początku XIX wieku pałacami władał ród [[Druccy-Lubeccy|Druckich-Lubeckich]]. W 2 połowie XIX wieku właścicielem pałacu został żydowski kupiec Lejzer Bregman<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Behance |data dostępu = 2019-07-05 |opublikowany = www.behance.net |url = https://www.behance.net/gallery/82493379/Radziwill-Palace-Hrodna?fbclid=IwAR1Mq4BAZAt9rP_Z_Kwb1t2sgYF-nNZNZmobTZNN_gp0SRXN9n26SRXcKVo}}</ref>.


Pałac częściowo spłonął podczas bombardowania Grodna przez Niemców w 1941 roku i został rozebrany na polecenie władz sowieckich po 1945 roku w celu utworzenia niezabudowanego skweru między rynkiem i Niemnem.
Pałac częściowo spłonął podczas bombardowania Grodna przez Niemców w 1941 roku i został rozebrany na polecenie władz sowieckich po 1945 roku w celu utworzenia niezabudowanego skweru między rynkiem i Niemnem.

Wersja z 13:43, 5 lip 2019

Pałac Radziwiłłów w Grodnie
Ilustracja
Pałac Radziwiłłów
Państwo

 Białoruś

Miejscowość

Grodno

Typ budynku

pałac

Styl architektoniczny

Barok

Architekt

Dominik Fontana

Inwestor

Michał Kazimierz Radziwiłł "Rybeńko"

Rozpoczęcie budowy

1738

Ukończenie budowy

1744

Zniszczono

1941

Rozebrano

po 1945

Kolejni właściciele

Karol Stanisław Radziwiłł

Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko lewej krawiędzi znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Radziwiłłów w Grodnie”
Ziemia53°40′41,0″N 23°49′47,0″E/53,678056 23,829722

Pałac Radziwiłłów w Grodnie przy Rynku – w 1683 roku Radziwiłłowie kupili od Wołłowiczów stary dwór w drugim rzędzie kwartału między ul. Bernardyńską i Mostową. Naprzeciwko niego Anna z Sanguszków Radziwiłłowa na kupionej w 1717 roku wystawiła przed 1726 rokiem nowy drewniany pałac. W 1738 roku Michał Kazimierz Radziwiłł "Rybeńko" kupił od strony "Batorówki" narożny piętrowy pałac od wojewody mściśławskiego Michała Massalskiego, który na jego polecenie zaczął całkowicie przebudowywać architekt Dominik Fontana. W 1744 wnętrza pałacu ozdobił książęcy malarz nadworny Ksawery Dominik Heski, co było zwieńczeniem prac wykończeniowych. W 1751 Michał Kazimierz Radziwiłł "Rybeńko" dokupił przylegający trójskrzydłowy pałac od spadkobierców Kazimierza Leona Sapiehy. W 1753 roku pałac został uszkodzony w wyniku pożaru. Po adaptacji dwa połączone murowane pałace i drewniany dwór utworzyły zwarty i jednorodny zespół reprezentacyjny. Elewacja główna zlokalizowana była prostopadle do Pałacu Sapiehów (Batorówki), wychodząc frontem na główny miejski rynek i ratusz. Elewacje były malowane cielisto, a obramienia okien i gzymsy kolorem szarym. Na pałacu położono dach mansardowy. Pierwotnie zespół posiadał jeden ryzalit na osi z przejazdem bramnym w części od strony Batorówki, jednak z planów miasta wynika, że jeszcze w XVIII wieku połączono oba pałace w jeden gmach i dobudowano symetryczny ryzalit po prawej stronie[1]. W skrzydle frontowym wyróżniały się jadalnia z wielkim portretem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz Sala Portretowa wysoka na dwie kondygnację z licznymi portretami książąt i królów Polski poczynając od mitycznego Lecha I. Na początku XIX wieku pałacami władał ród Druckich-Lubeckich. W 2 połowie XIX wieku właścicielem pałacu został żydowski kupiec Lejzer Bregman[1].

Pałac częściowo spłonął podczas bombardowania Grodna przez Niemców w 1941 roku i został rozebrany na polecenie władz sowieckich po 1945 roku w celu utworzenia niezabudowanego skweru między rynkiem i Niemnem.

  1. a b Behance [online], www.behance.net [dostęp 2019-07-05].