Skoki (powiat wągrowiecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skoki
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Pałac
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat wągrowiecki
Gmina Skoki
Prawa miejskie 1367
Burmistrz Tadeusz Antoni Kłos
Powierzchnia 11,20 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

4212[1]
376,1 os./km²
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-085
Tablice rejestracyjne PWA
Położenie na mapie gminy Skoki
Mapa konturowa gminy Skoki, w centrum znajduje się punkt z opisem „Skoki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Skoki”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Skoki”
Położenie na mapie powiatu wągrowieckiego
Mapa konturowa powiatu wągrowieckiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Skoki”
Ziemia52°40′26″N 17°09′44″E/52,673889 17,162222
TERC (TERYT) 3028054
SIMC 0971459
Urząd miejski
ul. Ciastowicza 11
62-085 Skoki
Strona internetowa

Skokimiasto w Polsce położone w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Skoki.

Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 3972 mieszkańców[2].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Skoki położone są na pograniczu pojezierzy Gnieźnieńskiego i Chodzieskiego, nad Małą Wełną (lewy dopływ Wełny) i Jeziorem Budziszewskim. W okolicach Skoków, nad jeziorami, znajdują się ośrodki wypoczynkowe.

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 11,20 km²[3].

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa poznańskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i jest notowana od XIV wieku. Źródła odnotowują nazwę w 1367 w dzisiejszej formie Skoki, 1386 Skoky, 1565 w miasteczku Skokach. Nazwa pochodzi od wyrazu skok wywodzącego się od wyrazu skoczyć, a oznaczającego w średniowieczu groblę. Określa ona w tym przypadku skok wodny i związana jest z położeniem miasta na podmokłym terenie obok rzeki Wełnianki oraz jeziora Rudno[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół poewangelicki pw. św. Apostołów Piotra i Pawła

Miasto prywatne o charakterze rzemieślniczo-handlowym założone w 1367. W czasie wojny trzynastoletniej Skoki wystawiły w 1458 roku 3 pieszych na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku[5]. W XVI -XVII w. ośrodek działalności braci czeskich. W 2 poł. XVIII w. ośrodek sukiennictwa. W latach 1793-1807 i 1815-1919 w zaborze pruskim (1807-1815 w Księstwie Warszawskim); udział mieszkańców w powstaniach wielkopolskich 1848 i 1918-1919. W czasie okupacji niemieckiej 1940 - 1941 i 1942 - 1943 dwa obozy dla jeńców oficerów różnych narodowości Oflag XXI-A, później zmieniony na Oflag XXI-C.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Ośrodek usługowy; drobny przemysł metalowy, drzewny i spożywczy; gospodarstwo rybackie z ośrodkiem zarybieniowym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Skoków w 2014 roku[1].


Piramida wieku Skoki.png

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Sport[edytuj | edytuj kod]

Skocki Klub Sportowy Wełna Skoki - założony 23 października 1925 roku. Obecnie gra w lidze międzyokręgowej (6 stopień rozgrywkowy w Polsce)

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miasta i gminy partnerskie:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skoki w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-01-12] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06, s. 107. ISSN 1734-6118. [dostęp 16 lipca 2010].
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  4. Rymut 1987 ↓, s. 216.
  5. Kodex dyplomatyczny Wielkiej Polski; Codex diplomaticus Majoris Poloniae zawierający bulle papieżów, nadania książąt, przywileje miast, klasztorów i wsi, wraz z innemi podobnéj treści dyplomatami, tyczącemi się historyi téj prowincyi od roku 1136 do roku 1597; zebrany z materyałow przez Kaźmierza Raczyńskiego byłego Generała W. Polskiego i Marszałka nadwornego koronnego przysposobionych; wydany przez Edwarda Raczyńskiego, Poznań 1840, s. 181.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]