Władysław Myszkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Myszkowski
Herb
Jastrzębiec
Rodzina Myszkowscy
Data śmierci 1658
Ojciec Zygmunt Myszkowski
Matka Elżbieta Bogusz
Żona

Anna Mohylanka

Władysław Myszkowski herbu Jastrzębiec udostojniony (zm. przed 7 czerwca 1658 roku) – wojewoda krakowski od 1656, wojewoda sandomierski od 1650, wojewoda bracławski od 1649, IV ordynat pińczowski, rotmistrz wojsk koronnych w 1630 roku, starosta grodecki, drahimski, mościcki, medycki, grabowiecki.

Syn Zygmunta Myszkowskiego i Elżbiety Boguszówny kasztelanki zawichostskiej.

W 1622 roku studiował w Bolonii, w 1642 roku wpisał się do albumu Uniwersytetu Padewskiego. W 1632 roku podpisał elekcję Władysława IV Wazy z z województwa krakowskiego. Poseł województwa krakowskiego na sejm zwyczajny 1637 roku. Podpisał akt elekcji Jana II Kazimierza Wazy w 1648 roku.

W 1648 roku po klęsce piławieckiej w czasie powstania Chmielnickiego Jeremi Wiśniowiecki powierzył mu obronę obleganego przez Bohdana Chmielnickiego Zamościa. Wziął udział w bitwie pod Beresteczkiem w 1651 roku.

Deputat z Senatu do Trybunału Skarbowego w Radomiu w 1652 roku i we Lwowie w 1653 roku.

W czasie potopu szwedzkiego w 1655 roku udał się wraz z królem Janem II Kazimierzem Wazą na emigrację na Śląsk[1].

W roku 1657 wystawił na własny koszt kościół w Stradowie (gmina Czarnocin). Żonaty z Anną Mohilanką, córką Jeremiego, hospodara wołoskiego.

Zmarł bezpotomnie w 1658, był ostatnim z tej gałęzi rodu Myszkowskich. Pochowany w mauzoleum Myszkowskich w kościele dominikanów pw. św. Trójcy w Krakowie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. XI. Gebethner i Wolff, Warszawa 1914, s. 373.