Wiesław Rudkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Rudkowski
Rudkowski Wiesław.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1946
Łódź
Data i miejsce śmierci 13 lutego 2016
Warszawa
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Monachium 1972 boks
(waga lekkośrednia)
Mistrzostwa Europy
Złoto
Katowice 1975 waga lekkośrednia
Srebro
Belgrad 1973 waga lekkośrednia
Brąz
Madryt 1971 waga lekkośrednia
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Wiesław Ksawery Rudkowski (ur. 17 listopada 1946 w Łodzi, zm. 13 lutego 2016 w Warszawie[1][2]) – polski bokser, wicemistrz olimpijski i mistrz Europy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stefana. Największe sukcesy odniósł w wadze lekkośredniej, choć startował także w półśredniej i średniej.

Dwukrotny olimpijczyk. Podczas olimpiady w Meksyku 1968 wystąpił w wadze średniej i doszedł do ćwierćfinału, gdzie przegrał z Rosjaninem Kisielowem. Cztery lata później w Monachium 1972 zdobył srebrny medal w wadze lekkośredniej. W drodze do finału wygrał m.in. z Kubańczykiem Rolando Garbeyem oraz z Peterem Tiepoldem z NRD. W finale przegrał stosunkiem 2:3 z reprezentantem RFN Dieterem Kottyschem.

Czterokrotnie startował w Mistrzostwach Europy, za każdym razem osiągając większy sukces. W Rzymie 1967 odpadł w eliminacjach w wadze półśredniej (pokonał go późniejszy wicemistrz Europy i mistrz olimpijski z Meksyku 1968 Manfred Wolke z NRD). Na kolejnych mistrzostwach występował w wadze lekkośredniej. W Madrycie 1971 zdobył brązowy medal, w Belgradzie 1973 srebrny, a na zakończenie kariery w Katowicach 1975 został mistrzem Europy.

Dziesięć razy zdobywał mistrzostwo Polski: w 1966 w wadze półśredniej, a od 1967 do 1975 nieprzerwanie w wadze lekkośredniej.

Walczył przez większość kariery w barwach Legii Warszawa. Wcześniej reprezentował RKS Łódź i Widzew Łódź. Ze względu na styl boksowania zwany był "mistrzem kontry".

Po zakończeniu kariery został trenerem pięściarskim. Był trenerem kadry narodowej seniorów Polskiego Związku Bokserskiego. W 2005 został uhonorowany Nagrodą im. Aleksandra Rekszy. W 1999 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Zmarł w warszawskim szpitalu po ciężkiej chorobie[1]. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 22 lutego 2016 na cmentarzu na Zarzewie przy ul. Lodowej[4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]