Jan Szczepański (bokser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Szczepański
Bundesarchiv Bild 183-77364-0002, Czepanski, Martsch.jpg
Szczepański (z lewej) w walce z Martschem z NRD w 1960
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1939
Małecz
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 2017
Warszawa
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
złoto Monachium 1972 boks
(waga lekka)
Mistrzostwa Europy
Złoto Madryt 1971 waga lekka
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie
Grób Jana Szczepańskiego na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie

Jan Antoni Szczepański (ur. 20 listopada 1939 w Małczu, zm. 15 stycznia 2017 w Warszawie) – polski bokser, mistrz olimpijski i mistrz Europy w wadze lekkiej, wielokrotny mistrz Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zawodowy podoficer (starszy chorąży) Ludowego Wojska Polskiego. W 1968 ukończył Technikum Mechaniczne w Zielonce. Lata młodzieńcze spędził w Tomaszowie Mazowieckim. Treningi i karierę sportową rozpoczął w Pogoni Zduńska Wola. Reprezentował barwy KS Pilica Tomaszów Mazowiecki (1956-1959) i Legii Warszawa (1959-1975). Wystąpił 15 razy w reprezentacji Polski, od 1958 zdobywał medale mistrzostw Polski, w tym złoto w kategorii lekkiej (1962) oraz złoto w drużynie (z Legią, 1961, 1962, 1963). Ze względów zdrowotnych nie startował w latach 1963–1968; po powrocie do sportu osiągnął największe sukcesy – w kategorii lekkiej zdobył mistrzostwo Europy (Madryt 1971) oraz mistrzostwo olimpijskie (Monachium 1972). Sięgał również po kolejne tytuły mistrza Polski indywidualnie (1969 i 1970 w kategorii lekkiej, 1971 i 1974 w kategorii lekkopółśredniej; w 1971 tytuł początkowo mu odebrano za zdjęcie szarfy mistrzowskiej i oddanie jej publiczności, później tytuł przywrócono) i drużynowo (z Legią, 1969, 1971, 1973). Ogółem stoczył 290 walk, z czego 251 wygrał, 15 zremisował i 24 przegrał.

Po zakończeniu kariery trenował bokserów Polonii Warszawa oraz KSZO Ostrowiec Świętokrzyski[1].

Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972)[2] oraz Złotym Krzyżem Zasługi (dwukrotnie), a także honorowym obywatelstwem gminy Lubochnia. Otrzymał także (2002) Nagrodę im. Aleksandra Rekszy.

Zmarł 15 stycznia 2017 w Warszawie[3]. 26 stycznia 2017 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1962 ożenił się z Wiesławą Szczepańską. Miał z nią dwoje dzieci: córkę Marzenę (ur. 1963) i syna Grzegorza (ur. 1975).

Film[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił m.in. w filmach Marka Piwowskiego Przepraszam, czy tu biją? i Uprowadzenie Agaty oraz w filmie krótkometrażowym Piotra Andrejewa Za ciosem. Zagrał główną rolę w filmie Powrót Filipa Bajona. Film fabularny Klincz według scenariusza Filipa Bajona i Piotra Andrejewa jest częściowo inspirowany historią bokserskiej kariery Jana Szczepańskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Głuszek, Polscy Olimpijczycy 1924-1984, Warszawa 1988
  • Piotr Osmólski, Leksykon boksu, Warszawa 1989
  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3, Warszawa 1993
  • Teresa Zalewska (opr.), Tomaszowscy olimpijczycy w stulecie igrzysk olimpijskich ery nowożytnej 1896-1996, Tomaszów Mazowiecki 1996, ​ISBN 83-902376-2-8​, s. 20 (fot.).
  • Bogdan Tuszyński , Polscy olimpijczycy XX wieku, Wrocław 2004

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]