Lesław Ćmikiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lesław Ćmikiewicz
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
3 maja 1947
Wrocław, Polska
Pozycja pomocnik
Wzrost 173 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1960–1965
1965–1970
1970–1979
1980
1980–1981
Lotnik Wrocław
Śląsk Wrocław
Legia Warszawa
Arrow Nowy Jork
Horizon Chicago


226 (15)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1970–1979  Polska 57 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1981–1982
1982–1985
1985–1986
1986

1988
1989–1993
1993
1999–2001
2003–2004
2005–2006
2006
Legia Warszawa (asystent)
Motor Lublin
Stal Rzeszów
Górnik Zabrze
Hutnik Kraków
Pogoń Szczecin
 Polska (asystent)
 Polska
 Polska U-21
Amica Wronki (asystent)
Tur Turek
Cracovia (asystent)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Lesław Ćmikiewicz (ur. 3 maja 1947 oficjalnie: 25 sierpnia 1948 we Wrocławiu) – polski piłkarz i trener.

Kariera piłkarska[edytuj]

Jako piłkarz występował na pozycji pomocnika. Wychowanek Lotnika Wrocław (1960-1965). Następnie występował w Śląsku Wrocław (1965-1970), Legii Warszawa (1970-1979) oraz klubach amerykańskich: New York Arrow (1980) i Chicago Horizon (1980-1981). Największe sukcesy odniósł broniąc barw warszawskiej Legii, w której rozegrał 226 meczów i strzelił 14 bramek. Z Legią zdobył Wicemistrzostwo Polski w 1971, Puchar Polski w 1973 i 1980 oraz ćwierćfinał Pucharu Europy w 1971. Pełnił także funkcję kapitana drużyny.

W reprezentacji Polski rozegrał 57 meczów (1970-1979). Dwukrotny medalista olimpijski: złoty z Monachium (1972) i srebrny z Montrealu (1976). Uczestniczył w Mistrzostwach Świata w RFN w 1974, gdzie reprezentacja Polski prowadzona przez Kazimierza Górskiego zdobyła trzecie miejsce.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę jako trener. Zaczynał od asystowania Kazimierzowi Górskiemu w Legii (1981-1982). Następnie prowadził drużyny klubowe, m.in. Motor Lublin, Stal Rzeszów, Górnik Zabrze, Hutnik Kraków, Pogoń Szczecin, Gwardia Warszawa i RKS Radomsko. Asystent selekcjonera reprezentacji Polski Andrzeja Strejlaua w latach 1989-1993. Samodzielnie prowadził drużynę narodową w trzech ostatnich meczach eliminacji Mistrzostw Świata jesienią 1993. Selekcjoner młodzieżowej reprezentacji Polski w latach 1999-2001 (1/8 finału Młodzieżowych Mistrzostw Europy). Asystent Stefana Majewskiego w Amice Wronki (2003-2004). Przez kilka lat asystent Kazimierza Górskiego w drużynie oldboy’ów „Orły Górskiego”. Prowadził również wiele drużyn w meczach pokazowych. Aktywnie działa w organizacji turniejów drużyn dziecięcych i szkolnych. Od rundy jesiennej sezonu 2005/2006 prowadził trzecioligowy klub piłkarski Tur Turek. Zrezygnował 26 kwietnia 2006 po porażce ze Zdrojem Ciechocinek. Od 2 października 2006 pełni obowiązki II trenera Cracovii.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001)[1] oraz Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy (2011)[2]. Od 2014 członek Klubu Wybitnego Reprezentanta[3].

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[4].

Przypisy

  1. M.P. z 2002 r. Nr 3, poz. 53
  2. Nagrody m.st. Warszawy przyznane w 2011 roku (pol.). Urząd m. st. Warszawy, 16 czerwca 2011. [dostęp 2 lipca 2012].
  3. Nowi członkowie Klubu Wybitnego Reprezentanta [dostęp: 2014-10-16]
  4. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Gowarzewski, Stefan Szczepłek, Bożena Lidia Szmel Legia to potęga, prawie 90 lat prawdziwej historii. Wydawnictwo GiA, Katowice 2004 (9. część cyklu Kolekcja Klubów)


Poprzednik
Włodzimierz Tylak
Trener Tura Turek
od 22.06.2005 do 02.10.2006
Następca
Piotr Pietraszek