Kazimierz Kmiecik

Kazimierz Kmiecik

Kazimierz Kmiecik (2011)
Data i miejsce urodzenia	19 września 1951 Węgrzce Wielkie
Wzrost	175 cm
Pozycja	napastnik
Informacje klubowe
Klub	Wisła Kraków (asystent trenera)
Kariera juniorska
Lata Klub 1961–1965 Węgrzcanka Węgrzce Wielkie 1965–1967 Cracovia 1967–1968 Wisła Kraków
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole 1968–1981 Wisła Kraków 296 (151) 1981–1982 Royal Charleroi 29 (13) 1982 Wisła Kraków 8 (2) 1983–1985 AE Larisa 64 (20) 1985–1988 Stuttgarter Kickers 81 (21) 1988–1989 Offenburger FV 32 (8) W sumie: 510 (215)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole Polska U-23 1972–1980 Polska 34 (8)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 1989–1992 Wisła Kraków (asystent) 1992 Wisła Kraków 1992–1996 Wisła Kraków (asystent) 1996 Wisła Kraków 1996–1997 Wisła Kraków (asystent) 1997 Wisła Kraków 1997 AE Larisa 1997–2000 Wisła Kraków (asystent) 2000–2001 Dalin Myślenice 2001–2002 Wisła Kraków (asystent) 2002 Widzew Łódź (asystent) 2002–2003 Piotrcovia Piotrków Trybunalski (asystent) 2003–2004 Dalin Myślenice 2005 Garbarnia Kraków 2006 Płomień Jerzmanowice 2006–2007 Wisła Kraków (juniorzy) 2008 Wisła Kraków (ME, asystent) 2013–2015 Wisła Kraków (asystent) 2015–2016 Wisła Kraków U19 2016 Wisła Kraków (asystent) 2016–2017 Wisła Kraków (tymczasowo) 2017– Wisła Kraków (asystent) 2021 Wisła Kraków (tymczasowo)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie złoto Monachium 1972 Piłka nożna srebro Montreal 1976 Piłka nożna Mistrzostwa świata III miejsce RFN 1974 piłka nożna
Odznaczenia

Kazimierz Kmiecik (ur. 19 września 1951 w Węgrzcach Wielkich) – polski piłkarz i trener piłkarski, związany z Wisłą Kraków, najlepszy strzelec w jej historii (153 gole w 304 meczach), kilkukrotnie trener lub asystent trenera w krakowskim klubie. Od 2022 roku jest członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Wychowanek klubu Węgrzcanka Węgrzce Wielkie. Ojciec Grzegorza.

Życiorys

Urodził się 19 września 1951 w Węgrzcach Wielkich. Jego rodzicami byli Julia z domu Jarzyna i Władysław. Jego pierwszą szkołą podstawową była szkoła w Strumieniach a następnie rodzice przenieśli go do szkoły w Węgrzcach Wielkich.

Kariera klubowa

Pierwszym klubem Kazimierza Kmiecika była Węgrzcanka Węgrzyce Wielkie.W wieku czternastu lat został piłkarzem młodzieżowej drużyny Cracovii. Barwy tego klubu reprezentował w latach 1965-1967.

Wisła Kraków

W barwach Wisły Kraków zadebiutował w ostatnim meczu sezonu 1967/1968 przeciwko drużynie Szombierki Bytom zastępując Tadeusza Polaka. W kolejnym sezonie 1968/1969 rozegrał sześć spotkań. W pierwszej części sezonu wystąpił w spotkaniu przeciwko Polonii Bytom.Po odejściu Mieczysława Gracza i zastąpieniu go przez Gyula Telekiego rozegrał 5 spotkań przeciwko drużynom: ROW Rybnik, Odra Opole Ruch Chorzów Legia Warszawa, GKS Katowice. W sezonie 1969/1970 zdobył pierwszego gola dla Wisły Kraków. Wiosną 1970 rozegrał w Wiśle Kraków trzynaście spotkań. Strzelił 5 goli w Pucharze Intertoto w dwumeczu przeciwko drużynie FC Winterthur. Pierwszego oficjalnego gola dla Wisły Kraków zdobył w spotkaniu z Cracovią, podwyższając wynik na 2:0. Ponadto strzelił gole w spotkaniach przeciwko Ruchowi Chorzów i Zagłębiu Wałbrzych. W sezonie 1970/1971 rozegrał 14 z 26 spotkań. W wyjazdowych spotkaniach przeciwko Górnikowi Zabrze i Stali Mielec zdobył po jednej bramce. Po zmianie trenera w sezonie 1971/1972 został podstawowym zawodnikiem Wisły Kraków. Rozegrał 23 na 26 spotkań w sezonie, niemal zawsze wybiegając w pierwszym składzie i pozostając na boisku do końca spotkania. Pierwszą bramkę w sezonie zdobył w spotkaniu ósmej kolejki przeciwko Pogoni Szczecin. W kolejnej kolejce sezonu nie strzelił rzutu karnego. W wygranym 3:0 spotkaniu przeciwko Polonii Bytom strzelił 2 bramki. W rundzie jesiennej strzelił jeszcze 2 gole w przegranym 2:3 spotkaniu z Górnikiem Zabrze. W rundzie wiosennej strzelił po jednym golu w przegranych meczach z Zagłębiem Sosnowiec i Ruchem Chorzów. W dwudziestej trzeciej kolejce sezonu 11 czerwca 1972 strzelił pierwszego gola przy sztucznym oświetleniu w meczu przeciwko Legii Warszawa. Do końca sezonu zdobył jeszcze 3 gole w meczach przeciwko Górnikowi Zabrze i Odrze Opole.

W Pucharze Intertoto strzelał bramki w spotkaniach ze szwedzką drużyną Atvidabergts FF oraz Szwajcarską Young Boys Berno. Pomiędzy spotkaniami Pucharu Intertoto wystąpił w inauguracyjnym spotkaniu sezonu 1972/1973. W ligowych rozgrywkach zdobył gole z Zagłębiem Wałbrzych i Pogonią Szczecin. Rozegrał 25 z 26 spotkań ligowych oraz strzelił 15 bramek z czego 13 w spotkaniach ligowych. W tym samym sezonie w listopadzie w spotkaniu przeciwko Polonii Bytom strzelił pierwszego w karierze hat tricka. W 1972 roku zajął 5. miejsce w plebiscycie gazety Tempo na najlepszego sportowca Ziemi Krakowskiej. W rundzie wiosennej sezonu 1982/1983 powrócił do Wisły Kraków. Rozegrał w niej 8 spotkań. 11 września 1982 Wystąpił w derbowym spotkaniu przeciwko drużynie Cracovii. Ostatnie 350 spotkanie w barwach Wisły Kraków zagrał 21 listopada 1982 przeciwko drużynie GKS Katowice. Podczas tego spotkania zdobył też swoją ostatnią, 153 bramkę.

Kariera klubowa zagraniczna

Charleroi

Wiosną 1981 roku został zawodnikiem belgijskiej drużyny Charleroi. Po pierwszym sezonie spadł z drużyną do II ligi belgijskiej. W drużynie występował na pozycji rozgrywającego, rozegrał 29 spotkań, zdobył 13 bramek. Po sezonie 1982/1983 powrócił do Wisły Kraków.

Larisa

Pod koniec 1982 po zakończeniu umowy z belgijskim klubem otrzymał propozycję gry w zespole AE Larisaod Jacka Gmocha. W zespole występował na pozycji rozgrywającego. W rundzie rewanżowej zdobył 4 gole w 16 spotkaniach. Strzelił także gola w pierwszej rundzie Pucharu UEFA w domowym spotkaniu przeciwko drużynie Honved Budapeszt. W sezonie 1983/1984 doszedł do finału pucharu Grecji. I zajął 6 pozycję w rozgrywkach ligowych. Po sezonie 1985 odszedł do zespołu Stuttgarter Kickers.

Stuttgarter Kickers

W pierwszej rundzie sezonu 19851986 zdobył 2 gole.W sezonie 1987 doszedł z drużyną do finału pucharu Niemiec. W półfinale przeciwko drużynie Fortuna Düsseldorf strzelił drugą bramkę dla swojego zespołu. W ciągu 3 sezonów rozegrał 81 spotkań strzelając 21 bramek.

Offenburger SV

W sezonie 1988/1989 został zawodnikiem Offenburger SV. Po zakończeniu sezonu doznał kontuzji i powrócił do Polski W zespole rozegrał 32 spotkania strzelając 8 goli.

Reprezentacja Polski

W wieku piętnastu lat został powołany do juniorskiej reprezentacji Polski na wyjazd do Holandii. Następnie został powołany do reprezentacji Polski juniorów na turniej w Cannes. Pierwszy oficjalny mecz w reprezentacji juniorów rozegrał przeciwko drużynie Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W wygranym 4:0 spotkaniu strzelił gola na 3:0. W tym samym roku rozegrał jeszcze dwa mecze w reprezentacji juniorów. Wystąpił w przegranym 2:4 spotkaniu z Rumunią oraz w wygranym 3:2 rewanżowym spotkaniu z NRD. 5 grudnia 1971 wystąpił w wygranym 3:0 meczu reprezentacji Polski U-23 przeciwko reprezentacji NRD, zdobywając 2 gole Dwa tygodnie później wystąpił w zremisowanym 2:2 spotkaniu z reprezentacją RFN w Regensburgu. Podczas przygotowań zagrał w nieoficjalnym spotkaniu z drużyną Penarol. W oficjalnym meczu pierwszej reprezentacji Polski zadebiutował 23 sierpnia 1972 w spotkaniu z reprezentacją Ghany, rozgrywając pierwszą połowę spotkania. Wystąpił również w spotkaniu przeciwko reprezentacji Maroka, zdobywając gola w 2 minucie spotkania.Za zdobycie złotego medalu olimpijskiego został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi i Złotą Odznaką PZPN. W 1973 rozegrał 6 spotkań w reprezentacji narodowej. Rozegrał spotkanie przeciwko RFN w reprezentacji U-23 w ramach eliminacji Mistrzostw Europy. W spotkaniu zagrał na pozycji lewego obrońcy. 14 listopada wystąpił w Reprezentacji U-23 w spotkaniu z Danią, zdobywając jedną z dwóch bramek. 3 marca wystąpił w przegranym 1-2 meczu kadry U-23 w Warszawie przeciwko drużynie USA. W pojedynkach przeciwko Kanadzie, Meksykowi i Stanom Zjednoczonym występował w drugiej połowie meczów. W ostatnim z tych spotkań strzelił dwa gole. Był w kadrze na Meczu na Wembley, jednak nie wystąpił w tym spotkaniu. Następnie wystąpił w dwóch spotkaniach z reprezentacją Haiti, pierwszym przegranym 1:2 i drugim wygranym 3:1. W kolejnym spotkaniu rozegranym 15 maja przeciwko reprezentacji Grecji wszedł w 46 minucie. Po spotkaniu otrzymał powołanie na mistrzostwa świata w RFN. Wystąpił w drugiej połowie meczu przeciwko Szwecji. Zagrał także w drugiej połowie meczu na Wodzie.

W reprezentacji narodowej rozegrał w latach 1972-1980 34 mecze, strzelając w nich 8 goli. Jeden z najbardziej utytułowanych reprezentantów Polski w całej historii polskiego piłkarstwa. Uczestnik i zdobywca medali na Mistrzostwach Świata w 1974 oraz Igrzyskach Olimpijskich w 1972 i 1976 - trzech turniejach, na których polską drużynę prowadził Kazimierz Górski. Tym samym osiągnięciem co Kmiecik pochwalić mogą się również Lesław Ćmikiewicz, Kazimierz Deyna, Jerzy Gorgoń, Zygmunt Maszczyk oraz Antoni Szymanowski. Bardziej utytułowany jest jedynie Grzegorz Lato, który oprócz wspomnianych trzech „krążków” posiada również medal mundialu w 1982.

lp.	Data	Miejsce	Przeciwnik	Rezultat	Rozgrywki	Grał	Uwagi
1.	30 sierpnia 1972	Ratyzbona	Ghana	4-0	IO 1972	do 45'
2.	8 września 1972	Norymberga	Maroko	5-0	IO 1972	90'
3.	16 maja 1973	Wrocław	Irlandia	2-0	towarzyski	od 75'
4.	1 sierpnia 1973	Toronto	Kanada	3-1	towarzyski	od 46'
5.	3 sierpnia 1973	Chicago	Stany Zjednoczone	1-0	towarzyski	90'
6.	8 sierpnia 1973	Monterrey	Meksyk	2-1	towarzyski	od 46'
7.	10 sierpnia 1973	San Francisco	Stany Zjednoczone	4-0	towarzyski	do 77'
8.	21 października 1973	Dublin	Irlandia	0-1	towarzyski	od 73'
9.	13 kwietnia 1974	Port-au-Prince	Haiti	1-2	towarzyski	90'
10.	15 kwietnia 1974	Port-au-Prince	Haiti	3-1	towarzyski	90'
11.	15 maja 1974	Warszawa	Grecja	2-0	towarzyski	od 46'
12.	26 czerwca 1974	Stuttgart	Szwecja	1-0	MŚ 1974	od 62'
13.	3 lipca 1974	Frankfurt nad Menem	RFN	0-1	MŚ 1974	od 80'
14.	26 marca 1975	Poznań	Stany Zjednoczone	7-0	towarzyski	do 45'
15.	8 października 1975	Łódź	Węgry	4-2	towarzyski	90'
16.	26 października 1975	Warszawa	Włochy	0-0	elim. Euro 1976	od 78'
17.	24 marca 1976	Chorzów	Argentyna	1-2	towarzyski	90'
18.	24 kwietnia 1976	Lens	Francja	0-2	towarzyski	do 45'
19.	6 maja 1976	Ateny	Grecja	0-1	towarzyski	90'
20.	11 maja 1976	Bazylea	Szwajcaria	1-2	towarzyski	90'
21.	26 maja 1976	Poznań	Irlandia	0-2	towarzyski	90'
22.	18 lipca 1976	Montreal	Kuba	0-0	IO 1976	90'
23.	22 lipca 1976	Montreal	Iran	3-2	IO 1976	do 64'
24.	31 lipca 1976	Montreal	NRD	1-3	IO 1976	90'
25.	24 sierpnia 1977	Wiedeń	Austria	1-2	towarzyski	od 46'
26.	7 września 1977	Wołgograd	ZSRR	1-4	towarzyski	od 76'
27.	19 sierpnia 1979	Słupsk	Libia	5-0	towarzyski	do 66'
28.	29 sierpnia 1979	Warszawa	Rumunia	3-0	towarzyski	do 85'
29.	12 września 1979	Lozanna	Szwajcaria	2-0	elim. Euro 1980	do 84'
30.	28 maja 1980	Poznań	Szkocja	1-0	towarzyski	90'
31.	22 czerwca 1980	Warszawa	Irak	3-0	towarzyski	do 61'
32.	29 czerwca 1980	São Paulo	Brazylia	1-1	towarzyski	do 73'
33.	2 lipca 1980	Santa Cruz de la Sierra	Boliwia	1-0	towarzyski	od 63'
34.	9 lipca 1980	Bogota	Kolumbia	4-1	towarzyski	od 46' do 54'

Kariera trenerska

AE Larisa Po powrocie do Polski został asystentem trenera Wisły Kraków. W sezonie 1990/1991 był asystentem Adama Musiała. W trakcie sezonu 1991/1992 został pierwszym trenerem Wisły Kraków. W pierwszym spotkaniu prowadzona przez niego Wisła Kraków przegrała 0-3 z drużyną Stali Mielec.

Trenował Wisłę Kraków, Larisę (Grecja), Dalin, Garbarnię Kraków. W latach 1989-1997 pełnił na przemian rolę pierwszego trenera lub asystenta w pierwszej drużynie. W listopadzie 2016 został, wraz z Radosławem Sobolewskim, tymczasowym trenerem Wisły Kraków. Od stycznia 2017 Kmiecik i Sobolewski zostali asystentami nowego trenera Wisły Kiko Ramíreza, a w grudniu tego samego roku ponownie zostali tymczasowymi trenerami. Przez kolejne pół roku byli asystentami Joana Carrillo, a po jego odejściu z klubu w czerwcu 2018 ponownie objęli tymczasowo funkcje pierwszych trenerów. 18 czerwca 2018 roku pierwszym trenerem został Maciej Stolarczyk, a Kmiecik, Sobolewski i Mariusz Jop zostali jego asystentami . Kmiecik był również tymczasowym trenerem Wisły po zwolnieniu Petera Hyballi 14 maja 2021 roku. Od sezonu 2021/2022 był asystentem Adrian Gula|Adriana Guli.

Sukcesy

• 1972 – złoty medalista Olimpiady w Monachium,
• 1974 – trzecie miejsce w Mistrzostwach Świata w Monachium,
• 1976
  • srebrny medalista Olimpiady w Montrealu,
  • król strzelców I ligi (20 goli),
• 1978
  • mistrz Polski,
  • król strzelców I ligi (15 goli),
• 1979
  • finalista Pucharu Polski,
  • król strzelców I ligi (17 goli),
• 1980 – król strzelców I ligi (24 gole),
• 1981 – wicemistrz Polski,
• 1985 – puchar Grecji.

Odznaczenia

• Złoty Krzyż Zasługi (1972)
• Złota Odznaka PZPN (1972)

Zobacz też

• Strzelcy bramek dla reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn

Bibliografia

• Michał Chudziński, Przemysław Kukawski: Kmiecik Legenda mimo woli. Kraków: Wydawnictwo Niebieskie, 2025. ISBN 978-83-977429-2-5.

Linki zewnętrzne

• Kazimierz Kmiecik. olimpijski.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-04)]. – sylwetka w portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego
• Kazimierz Kmiecik w bazie 90minut.pl