Zygmunt Konieczny (kompozytor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Konieczny
Ilustracja
Zygmunt Konieczny (2007)
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1937
Kraków
Pochodzenie polskie
Gatunki muzyka poważna, muzyka rozrywkowa, muzyka filmowa
Zawód kompozytor
Powiązania Piwnica pod Baranami, Teatr Stary w Krakowie
Współpracownicy
Ewa Demarczyk
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Strona internetowa

Zygmunt Konieczny (ur. 3 stycznia 1937 w Krakowie)[1]polski kompozytor piosenki literackiej, muzyki teatralnej i filmowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 3 stycznia 1937 w Krakowie[2]. Spędził dzieciństwo w Szczyrzycu[3]. W latach 1956–1962 studiował kompozycję u Stanisława Wiechowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie[2].

Zadebiutował w 1959 w krakowskim kabarecie Piwnica pod Baranami, z którym silnie związany był do 1967. Skomponował wiele piosenek dla wykonawców Piwnicy, zwłaszcza dla Ewy Demarczyk, z którą współpracował od 1962[2]. Jako kompozytor muzyki teatralnej zadebiutował w 1959 muzyką do sztuki Arthura Millera Widok z mostu (w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego)[2]. Od 1963 nieformalnie związany z Teatrem Starym w Krakowie, dla którego napisał sporo partytur, m.in. Noc listopadową (1977)[2].

Komponuje również muzykę do filmów fabularnych, krótkometrażowych i animacji[2]. Jest m.in. autorem ścieżki dźwiękowej do filmów Jana Jakuba Kolskiego, np. Pornografia i Jasminum[2].

Prowadzi seminarium z muzyki teatralnej i filmowej w PWST w Krakowie[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Obfita i różnorodna twórczość Koniecznego odzwierciedla trzy obszary jego kompozytorskich zainteresowań. Są to: piosenka literacka (nazywana także aktorską lub poetycką), muzyka teatralna i muzyka filmowa. Najbliższa naturze kompozytora wydaje się jednak twórczość wokalno-instrumentalna, określana przez niego mianem piosenki literackiej. W powojennej historii polskiej piosenki kabaretowej Konieczny był jednym z pierwszych kompozytorów, który próbował przełamać istniejące w niej konwencje, a tym samym nadać utworom pisanym dla kabaretu walor twórczości artystycznej[1].

Punktem wyjścia dla jego kompozytorskich działań jest tekst literacki (najczęściej utwory wybitnych poetów, m.in. Leśmiana, Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Baczyńskiego, Białoszewskiego), wraz z jego strukturą formalną, warstwą symboliczną i znaczeniową. Poprzez muzykę Konieczny stara się jak najdokładniej wydobyć wszystkie niuanse tekstu; tak więc muzyka w jego utworach jest rodzajem interpretacji tekstu literackiego. Ostatnim etapem działania Koniecznego jest praca z wykonawcą, któremu kompozytor stawia cały szereg wymagań wokalno-aktorskich. Komponuje najczęściej z myślą o konkretnym wykonawcy, wytyczając tym samym niewielki margines odchyleń od zaplanowanego wzoru[1].

W muzyce teatralnej i filmowej kompozytor często przenosi swoje doświadczenia z pracy nad utworami wokalno-instrumentalnymi. Specyfika form filmowych i teatralnych stwarza dodatkowe możliwości penetracji kompozytorskiej, zwłaszcza w zakresie formy muzycznej, brzmienia i harmoniki. Jego muzyka ma charakterystyczny, łatwo rozpoznawalny styl, którego oryginalność tkwi w sposobie doboru i syntezie różnych elementów muzycznych, takich jak skala dur-moll i skale modalne, swobodne zestawienia akordów, metrorytmiczne ostinata oraz krótkie, urywane motywy melodyczne[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Bronisława Koniecznego[4] i Marii z Gębików[5].

Miał czworo rodzeństwa, siostry: Janinę, zmarłą w dzieciństwie, Jadwigę, późniejszą iberystkę i Annę, orientalistkę, oraz brata Leszka, biochemika[5].

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

(na podstawie materiałów źródłowych[1][6])

W wykonaniu Ewy Demarczyk[edytuj | edytuj kod]

Inne kompozycje[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Konieczny jest laureatem wielu nagród za piosenki, muzykę sceniczną i filmową[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Chmura 1997 ↓.
  2. a b c d e f g h i Zygmunt Konieczny | Twórca | Culture.pl, „Culture.pl” [dostęp 2017-12-05] (pol.).
  3. Zygmunt Konieczny, www.zygmuntkonieczny.art.pl [dostęp 2017-12-05].
  4. Bronisław Konieczny (oprac. Adam Rosiński, Ryszard Rybka): Moje życie w mundurze: czasy narodzin i upadku II Rzeczypospolitej. Księgarnia Akademicka, 2005. ​ISBN 83-7188-693-4
  5. a b Maria Filipowicz-Rudek: Kalendarium życia. O nieustającym dialogu między Don Kichotem a Sancho Panzą (pol.). filg.uj.edu.pl, 2009. [dostęp 2018-05-05]. s. 14.
  6. Zygmunt Konieczny (pol.). W: Film Polski [on-line]. [dostęp 2018-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-15)].
  7. Czarne anioły (pol.). piwnicapodbaranami.pl. [dostęp 2018-05-15].
  8. Grande Valse Brillante (pol.). piwnicapodbaranami.pl. [dostęp 2018-05-15].
  9. Groszki i róże (pol.). piwnicapodbaranami.pl. [dostęp 2018-05-15].
  10. Karuzela z Madonnami (pol.). piwnicapodbaranami.pl. [dostęp 2018-05-15].
  11. Tomaszów (pol.). piwnicapodbaranami.pl. [dostęp 2018-05-15].
  12. 1920. Wojna i miłość (pol.). filmpolski.pl. [dostęp 2018-05-15].
  13. M.P. z 2012 r. poz. 488
  14. Odznaczenia państwowe w Święto Niepodległości. prezydent.pl, 11 listopada 2012. [dostęp 11 listopada 2012].
  15. Spotkanie twórców i artystów polskiej estrady. „Nowiny”. 146, s. 2, 2 lipca 1979. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Chmura: Konieczny Zygmunt. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 5: KLŁ część biograficzna. Kraków: PWM, 1997, s. 159–160. ISBN 83-224-3303-4. OCLC 164821167. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]