Zygmunt Kukla (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego piłkarza. Zobacz też: Zygmunt Kukla – polski dyrygent.
Zygmunt Kukla
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1948
Nysa
Data i miejsce śmierci 18 maja 2016
Mielec
Wzrost 185 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
1960–1966 Stal Mielec
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1966–1981 Stal Mielec 340 (0)
1981–1983 Apollon Smyrnis 65 (0)
W sumie: 405 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1970  Polska U-21 4 (0)
1976–1980  Polska B 3 (0)
1976–1979  Polska 20 (0)
W sumie: 27 (0)

Zygmunt Kukla (ur. 21 stycznia 1948 w Nysie[1], zm. 18 maja 2016 w Mielcu[2]) – polski piłkarz, bramkarz reprezentacji Polski na mundialu w Argentynie (po 90 min w meczach z Peru i Brazylią).

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową przy WSK Mielec[1]. Z zawodu jest ślusarzem, blacharzem[1]. Rozpoczął edukację w technikum, ale szkoły nie ukończył[1]. Piłkarzem został w 1960, od 1964 był zawodnikiem juniorskiej jedenastki Stali Mielec, zdobył z nią tytuł wicemistrza Polski. Od roku 1966 grał w I drużynie Stali Mielec, z którą zdobył dwukrotnie mistrzostwo Polski w sezonach 1972/1973 oraz 1975/1976, ponadto grał w ćwierćfinałach Pucharu UEFA i Pucharze Europy Mistrzów Krajowych[3]. W roku 1976, gdy selekcjonerem polskiej reprezentacji został Jacek Gmoch został powołany do reprezentacji narodowej[1]. W sierpniu 1981 roku wyjechał do Grecji[1]. Grał w Apollonie Ateny[1][4]. Rozegrał tam 65 spotkań[potrzebny przypis]. Do kraju miał wrócić w grudniu tego samego roku, ale z powodu wprowadzenia stanu wojennego[1] pozostał w Grecji. W greckim klubie grał przez dwa sezony[1].

Życie po zakończonej karierze sportowej[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do Polski w 1983 – a miał wtedy 35 lat – nie powrócił do kariery sportowej[1]. Odrzucił propozycję pracy na stanowisku selekcjonera Stali i zatrudnił się jako robotnik fabryczny w WSK Mielec[1]. W 1986 uległ ciężkiemu wypadkowi przy pracy[1][5]. Wózek jezdniowy zmiażdżył mu nogę i groziła mu amputacja. Niecałe dwa lata spędził w szpitalach, ale nogi nie odcięto[1]. Po wypadku dostał rentę[1][3]. Gdy skończył 50 lat okazało się, że ma raka gardła[1]. Po operacji i serii naświetlań rak został usunięty i od tego czasu nie rozwijał się[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Miał dwoje dzieci: Syna Krzysztofa w Krakowie i córkę Justynę w Stanach Zjednoczonych oraz czworo wnucząt: Ziemowita, Anastazję, Natalię i Szymona[1]. Mieszkał w 3-pokojowym mieszkaniu w bloku na osiedlu w Mielcu[1].

Mecze w reprezentacji Polski[edytuj | edytuj kod]

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 16 października 1976 Porto  Portugalia
2-0
elim. MŚ 1978
90'
2. 31 października 1976 Warszawa  Cypr
5-0
elim. MŚ 1978
90'
3. 24 sierpnia 1977 Wiedeń  Austria
1-2
towarzyski
od 46'
4. 7 września 1977 Wołgograd  ZSRR
1-4
towarzyski
90'
5. 22 marca 1978 Luksemburg  Luksemburg
3-1
towarzyski
od 46'
6. 18 czerwca 1978 Mendoza  Peru
1-0
MŚ 1978
90'
7. 21 czerwca 1978 Mendoza  Brazylia
1-3
MŚ 1978
90'
8. 30 sierpnia 1978 Helsinki  Finlandia
1-0
towarzyski
90'
9. 6 września 1978 Reykjavík  Islandia
2-0
elim. Euro 1980
90'
10. 11 października 1978 Bukareszt  Rumunia
0-1
towarzyski
90'
11. 15 listopada 1978 Wrocław  Szwajcaria
2-0
elim. Euro 1980
90'
12. 21 marca 1979 Algier  Algieria
1-0
towarzyski
90'
13. 4 kwietnia 1979 Chorzów  Węgry
1-1
towarzyski
90'
14. 18 kwietnia 1979 Lipsk  NRD
1-2
elim. Euro 1980
90'
15. 2 maja 1979 Chorzów  Holandia
2-0
elim. Euro 1980
90'
16. 29 sierpnia 1979 Warszawa  Rumunia
3-0
towarzyski
90'
17. 12 września 1979 Lozanna  Szwajcaria
2-0
elim. Euro 1980
90'
18. 26 września 1979 Chorzów  NRD
1-1
elim. Euro 1980
90'
19. 10 października 1979 Kraków  Islandia
2-0
elim. Euro 1980
90'
20. 17 października 1979 Amsterdam  Holandia
1-1
elim. Euro 1980
90'

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Tomasz Gawiński. Szukamy ciągu dalszego: Człowiek starej daty. „Angora - Wochenblatt auf polnisch”, s. 24, 2013-11-10. Dortmund-Warszawa: Verlag Huebsch & Matuszczak KG. ISSN 08678162 (pol.). 
  2. Grupa Wirtualna Polska, Zmarł Zygmunt Kukla – reprezentant Polski - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 19 maja 2016 [dostęp 2016-05-19] (pol.).
  3. a b Sekcja piłki nożnej 1939-1997. W: Józef Witek, Wiesław Madej: 70 lat Klubu Sportowego Stal Mielec 1939-2009. Mielec: Mawi Studio Mielec, 2009, s. 212-213. ISBN 978-83-930451-0-5.
  4. Kukla Zygmunt w Encyklopedii miasta Mielca
  5. Cezary Kassak: Zygmunt Kukla: nie byłem efekciarzem. nowiny24.pl, 2007-09-27. [dostęp 2011-05-18].