2 Pułk Pancerny (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pułku 10 BKPanc PSZ na Zachodzie. Zobacz też: 2 Pułk Czołgów – inne pułki pancerne z numerem 2.
2 Pułk Pancerny
Znak pancerny.svg
Proporczyk pułku
Znak pancerny i proporczyk
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1947
Tradycje
Święto 8 sierpnia
Nadanie sztandaru 2 marca 1946
Rodowód 66 batalion czołgów
Organizacja
Podporządkowanie 1 Dywizja Pancerna (PSZ)
Rodzaj wojsk Broń pancerna
Walki pułku
Szlak bojowy pułku
Szlak bojowy pułku
Podstawowy czołg pułku – Sherman M4
POL Sztandar 2 PPan PSZ Strona Lewa.svg
Tablica rozpoznawcza pojazdów WP
Proporczyk pułku

2 Pułk Pancerny (2 ppanc) – oddział broni pancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Pułk powstał 13 sierpnia 1942 roku w wyniku przeformowania 66 batalionu czołgów z 16 Brygady Czołgów. Nawiązywał do 2 Batalionu Czołgów powstałego w Coetquidan we Francji 29 stycznia 1940. Tradycją wiązał się 2 Batalionem Pancernym stacjonującym w 1939 w Żurawicy.

Początkowo wchodził w skład 16 Brygady Pancernej.

W czasie walk na froncie zachodnim wchodził w skład 10 Brygady Kawalerii Pancernej z 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka.

Swoje święto obchodził 8 sierpnia, w rocznicę wejścia do działań na kontynencie. Był to jednocześnie najkrwawszy dzień walki.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Również dowódcy batalionu z Francji i Szkocji

Skład organizacyjny w 1944[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo[a]

  • pluton rozpoznawczy
  • trzy szwadrony liniowe[b]
    • pięć plutonów czołgów

Pułk posiadał:

  • oficerów – 34
  • szeregowych – 596

Sprzet:

  • czołgi średnie – 52
  • czołgi lekkie – 11

Symbole pułku[edytuj | edytuj kod]

Sztandar

Sztandar ufundowany został przez społeczeństwo belgijskiego miasta Beveren Waas i wręczony 2 marca 1946[1]. Wykonano go w Belgii wg projektu kpr. Tadeusza Głębockiego. 17 września 1967 sztandar udekorowany został orderem Virtuti Militari V klasy.

Na lewej stronie płatu sztandaru[2]:

  • w prawym górnym rogu na tarczy – herb miasta Beveren Waas
  • w lewym górnym rogu – tarcza bez emblematu
  • w prawym dolnym rogu – wizerunek Matki Boskiej
  • w lewym dolnym rogu -odznaka pamiątkowa na tle barw pułku
  • na górnym ramieniu krzyża kawalerskiego napis: „Francja 1940, Francja 1944, Belgia 1944”
  • na lewym ramieniu napis: „Niemcy 1945”
  • na prawym ramieniu napis: „Holandia 1944-1945”.

Strony prawe wszystkich sztandarów oddziałów 1 Dywizji Pancernej były jednakowe, według wzoru obowiązującego w PSZ. W czterech rogach na tarczach umieszczona jest cyfra 2. Widnieje ona również na przedniej ścianie podstawy orła.

5 września 1965 naszyto na lewym górnym rogu płatu wizerunek Matki Boskiej Kodeńskiej pochodzący ze sztandaru 2 Batalionu Pancernego z Żurawicy.

Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie[3].

Odznaka honorowa
Na lewym ramieniu pleciony sznur pomarańczowy, okrągły, błyszczący[4].

Odznaka specjalna
Herb miasta Beveren Waas[5]

Proporczyk
Proporczyk kroju kawaleryjskiego czarno-pomarańczowe z białym paskiem przez środek[6].

Uwagi

  1. W Dowództwie 4 czołgi plutonu dowództwa oraz 11 czołgów lekkich Stuart i scout carów.
  2. W każdym szwadronie 16 czołgów średnich Sherman.

Przypisy

  1. Zatwierdzony rozkazem Sztabu Głównego N.W. L. dz. 106/09/46 z 26 stycznia 1946.
  2. Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947. s. 258-271.
  3. Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. s. 122.
  4. Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. s. 216.
  5. Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. s. 101.
  6. Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947. s. 169.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie : formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984. ISBN 83-223-2055-8.
  • Tadeusz Antoni Wysocki: 1 Polska Dywizja Pancerna 1939-1947 : geneza i dzieje. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-11-08219-7.
  • Bohdan Królikowski: Kres ułańskiej epopei : szkice do dziejów kawalerii rozpoznawczej i pancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie 1939-1947. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, 2007. ISBN 83-7306-332-3.
  • Jan Partyka, Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1946. Wojska Lądowe. Rzeszów 1997
  • Marian ŻebrowskiZarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947. Zarząd Zrzeszenia Kół Oddz.Broni Pancernej. Londyn 1971
  • Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Wydawnictwo Bellona, 1990. ISBN 83-11-07825-4.