5 Pułk Piechoty (LP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 5 Pułku Piechoty Legionów. Zobacz też: 5 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 5.
5 Pułk Piechoty
Orzełek legionowy.svg
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1914
Rozformowanie 1917
Tradycje
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały 5 Pułk Piechoty Legionów
5 Pułk Zmechanizowany
12 Brygada Zmechanizowana
Dowódcy
Pierwszy kpt. Leon Berbecki
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Podporządkowanie I Brygada Legionów Polskich
Rodzaj wojsk piechota

5 Pułk Piechoty (5 pp) - oddział piechoty Legionów Polskich.

Spis treści

[edytuj] Formowanie

W nocy z 5 na 6 sierpnia 1914 roku, na teren Królestwa Kongresowego wkroczyła 1 kompania kadrowa. W kolejnych dniach dołączyły do niej pozostałe oddziały. 18 sierpnia zgrupowanie zostało podzielone na pięć batalionów: I — Żegoty -Januszajtisa, II — Norwida-Neugebauera, III — Śmigłego-Rydza, IV — Wyrwy-Furgalskiego, V — Karaszewicza-Tokarzewskiego.

W grudniu 1914 roku została zorganizowana dwupułkowa 1 Brygada Legionów Polskich. Na bazie dotychczasowych II i IV batalionu utworzono 5 pułk. Jako oficjalną datę powstania pułku uznano 18 XII 1914 roku[1]. W ramach wewnętrznej numeracji, pułk nosił numer 2 [2].

[edytuj] Walki pułku

W połowie grudnia pułk z Nowego Sącza pomaszerował pod Tarnów. W dniach 22 - 25 grudnia walczył z oddziałami rosyjskimi pod Łowczówkiem[3].

2 marca pułk obsadził odcinek nad Nidą w rejonie Sobowice - Pawłowice - Kwasków[3]. Tam do maja toczył walki pozycyjne. 11 maja przeprawił się przez Nidę i ścigał oddziały rosyjskie w kierunku wschodnim. Od 16 do 25 maja walczył w bitwie pod Konarami. W czerwcu, w ramach letniej ofensywy państw centralnych, 5 pp wziął udział w bitwie pod Ożarowem i Tarłowem. Za zasługi w bojach Józef Piłsudski nadał pułkowi przydomek "Zuchowatych"[1].

Po przekroczeniu Wisły pułk walczył pod Józefowem i Urzędowem. Pod Jastkowem wspierał nowo sformowany 4 pułk pułkownika Roji. W końcu sierpnia pułk walczył pod Raśną i Wysokiem Litewskiem. W pierwszych dniach września przegrupował się na Wołyń na linię Stochodu i Styru i do grudnia prowadził ciężkie walki w rejonie Kołki - Koszyszcze - Stowygoroże[1].

W końcu kwietnia 1916 roku, wspólnie z innymi oddziałami 1 Brygady obsadził rejon na północ od "Polskiej Góry" pod wsią Kostiuchnówka. 4 lipca nastąpiło natarcie piechoty rosyjskiej na polskie pozycje. W najtrudniejszej sytuacji znalazł się I/ 5 pp. Batalion musiał walczyć w okrążeniu. W wyniku przewagi ilościowej Rosjan, oddziały 5 pułku wycofały się na linię Stochodu.

Quote-alpha.png
W wydanym po bitwie rozkazie z 11 lipca Piłsudski napisał: ...najcięższe działanie bojowe spadło tym razem na pułk 2 mojej brygady, pułk "zuchowatych" Berbeckiego. Pułk stracił swego dowódcę ciężko rannego, obu komendantów batalionów zabitych, więcej niż połowa oficerów i prawie połowa żołnierzy spłaciła krwią serdeczną dług Ojczyźnie i sławie wojska — i pomimo to, pułk zmniejszony w składzie wyszedł wyczerpany fizycznie, nie moralnie. Boje pułku Berbeckiego [...] zaliczonymi być muszą do najsławniejszych, jakie Brygada przeżyła. [...] Dziękuję oficerom i żołnierzom pułku Berbeckiego [...] za dzielną pracę i bohaterstwo w tych walkach.

Spod Kostiuchnówki, pułk został wycofany nad Stochód. Tu do października prowadził jeszcze szereg walk – pod Dubniakami, Rudką Mizyńską i Sitowiczami. W połowie października został przewieziony do Baranowicz. Zaś w końcu listopada został przetransportowany do Pułtuska[4], gdzie miał stanowić podstawę do tworzenia przyszłych sił zbrojnych przy boku Niemców. Tu wszedł w podporządkowanie dowódcy III Brygady Legionów płk. Szeptyckiego.

W czasie kryzysu przysięgowego żołnierze pułku odmówili złożenia przysięgi. 17 lipca 1917 r. w Zegrzu 5 pułk piechoty został rozwiązany. Żołnierzy pochodzących z Królestwa internowano w Beniaminowie i Szczypiornie, a mieszkańców Galicji wcielono do jednostek austro-węgierskich[1].

W okresie istnienia pułku w walkach zginęło 32 oficerów i 304 szeregowych, rannych zostało 1176 oficerów oraz szeregowych[1].

[edytuj] Sztandar pułku

Prawa strona wykonana była z czerwonego jedwabiu. W środku znajdował się w wieńcu laurowym herb dwupolowy Rzeczypospolitej pod koroną. U góry widniał napis WOJSKO POLSKIE na dole PUŁK 5-TY PIECHOTY. Na lewej stronie, na białym tle znajdował się herb dwupolowy Rzeczypospolitej, a na dole data 1914 - 1916[5].

[edytuj] Dowódcy pułku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Dariusz Faszcza: 5 pułk piechoty Legionów. s. 9 - 12. 
  2. Zamiast dwóch trzybatalionowych pułków (1 i 5), na jakie oficjalnie dzieliła się brygada, istniały trzy (1, 2 i 3) — każdy po dwa bataliony
  3. 3,0 3,1 Księga chwały piechoty (metryka)
  4. Kazimierz Bąbiński Zarys historji wojennej 5-go Pułku Piechoty Legionów, Warszawa, 1929, s. 14
  5. Dariusz Faszcza: 5 pułk piechoty Legionów. s. 48 - 49. 

[edytuj] Bibliografia

  • Kazimierz Bąbiński, Zarys historii wojennej 5-go Pułku Piechoty Legionów, Warszawa 1929.
  • Księga chwały piechoty, praca zbiorowa, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939 r.
  • Dariusz Faszcza: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. 5 pułk piechoty Legionów. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Ajaks, 1994. ISBN 8385621431. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj