
Ten artykuł dotyczy 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Zobacz też:
2 Pułk Ułanów - stronę ujednoznaczniającą.
2 Pułk Ułanów - oddział kawalerii Legionów Polskich.
Mundur ułana 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich
Pierwsze zawiązki polskiej jazdy powstały w Oddziałach Konnych lwowskiego i krakowskiego "Sokoła" w zaborze austriackim. Niezależna od formacji sokolich organizacja "Strzelec" utworzyła konny oddział, który potem otrzymał nazwę 1 Szwadronu Kawalerii Legionów. Oprócz tego w Krakowie zawiązały się dwa konne oddziały, 2 i 3 szwadron kawalerii Legionów, które w czerwcu 1915 r. połączyły się tworząc Dywizjon Kawalerii Legionów. Również w tym samym miesiącu koło Piotrkowa sformowano 5 i 6 szwadron kawalerii. Z tych szwadronów, oraz oddziału karabinów maszynowych i patrolu telefonicznego w październiku 1915 r. zorganizowany został II Dywizjon Kawalerii LP. 10 listopada 1915 r. doszło do połączenia się tych dwóch dywizjonów i powstał wówczas 2 Pułk Ułanów Legionów Polskich. Początkowo w skład jego wchodziły 4 szwadronowy, a szwadron składał się z 4 plutonów po 24 ułanów każdy. Manifest dwóch cesarzy, niemieckiego i austriackiego z 5 listopada 1916 r. zapoczątkował kryzys w szeregach Legionów. Pułk ułanów odmówił złożenia przysięgi na wierność cesarzowi i 18 lutego 1918 r. został rozwiązany. Po upadku Austrii odrodził się w Krakowie 2 listopada 1918 r. jako 2 Pułk Ułanów Wojska Polskiego.
[edytuj] Bibliografia
- Józef Milewski: 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich. Warszawa: "Ajaks", 1993. ISBN 83-85621-09-1.
- "Rocznik Oficerów Kawalerji 1930", Nakładem "Przeglądu Kawaleryjskiego", Warszawa 1930.