ANT-14
| ANT-14 Prawda АНТ-14 Правда |
|
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Typ | samolot pasażerski |
| Konstrukcja | górnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – stałe |
| Załoga | 5 (2 pilotów, 1 nawigator, 2 mechaników pokładowych) |
| Historia | |
| Data oblotu | 14 sierpnia 1931 |
| Wycofanie ze służby | 1941 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 5 silników gwiaździstych „Gnome Jupiter VI 9Aq” |
| Moc | 480 KM (358 kW) (każdy) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 40,40 m |
| Długość | 26,49 m |
| Wysokość | 5,02 m 8,29 m (stojącego na lotnisku) |
| Powierzchnia nośna | 240,00 m² |
| Masa | |
| Własna | 10 828 kg |
| Użyteczna | 6 702 kg |
| Startowa | 17 530 kg |
| Paliwa | 1 990 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 236 km/h |
| Prędkość przelotowa | 195 km/h |
| Prędkość minimalna | 100 km/h |
| Pułap praktyczny | 4 220 m |
| Zasięg | 1200 km |
| Rozbieg | 250 m |
| Dobieg | 220 m |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 36[1] | |
| Użytkownicy | |
| ZSRR | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
ANT-14 Prawda – radziecki samolot pasażerski, skonstruowany w biurze konstrukcyjnym A. Tupolewa
Spis treści |
Historia [edytuj]
W marcu 1930 roku biuro konstrukcyjne A. Tupolewa otrzymało polecenie opracowania samolotu pasażerskiego zdolnego do lotu na trasie Moskwa – Władywostok bez lądowania. Do opracowania tego samolotu przystąpiła grupa konstruktorów w składzie: W. Petlakow – konstrukcja płatów, A. Archangielski – konstrukcja kadłuba, N. Niekrasowa – konstrukcja stateczników i I. Pogosski – konstrukcja silników.
W konstrukcji samolotu, który otrzymał oznaczenie ANT-14 zastosowano wiele elementów opracowanych dla samolotu bombowego ANT-6, co pozwoliło na skrócenie okresu projektowania. Już w październiku 1930 roku była gotowa makieta samolotu i rozpoczęto budowę samolotu. Samolot był gotowy 30 lipca 1931 roku i w dniu 14 sierpnia 1931 roku został oblatany przez pilota-doświadczalnego M. Gromowa.
Po przeprowadzeniu badań okazało się, że jest to dobry samolot. Dodatkowo zaistniała możliwość dodania dodatkowych czterech miejsc pasażerskich. Pomimo tego samolotu nie wprowadzono do produkcji seryjnej z uwagi, gdyż jak stwierdzono nie było by dostatecznej ilości pasażerów na trasie Moskwa – Władywostok dla której został wybudowany.
W 1930 roku opracowano także wersję bombową tego samolotu, która miała możliwość przenoszenia ładunku bombowego o masie 4000 kg, a także bomby o masie 250 kg i 500 kg. Projekt ten jednak nie został zrealizowany.
Użycie [edytuj]
Samolot ANT-14 w 1931 roku wszedł w skład eskadry propagandowej im. Gorkiego Aerofłotu, otrzymał wtedy nazwę Правда (pol. Prawda) i stał się flagowym samolotem Aerofłotu. W składzie tej eskadry wykonał łącznie ponad 1000 lotów i przewiózł ok. 40 tys. pasażerów. Zazwyczaj loty wykonywał w rejonie Moskwy, wyjątkiem były lot do Charkowa i Leningradu. W 1935 roku wykonał on także lot do Bukaresztu na międzynarodową wystawę lotniczą. Ostatecznie został wycofany z użycia w 1941 roku.
Po wycofaniu z lotów został umieszczony w Parku im. Gorkiego w Moskwie, gdzie służył w czasie wojny jako kino. Pozostając na ziemi uległ zniszczeniu i został zezłomowany.
Opis konstrukcji [edytuj]
Samolot pasażerski ANT-14 to centropłat o konstrukcji metalowej. Napęd stanowiło pięć silników, jeden umieszczony w kadłubie, cztery pozostałe w gondolach na skrzydłach.
W kadłubie umieszczono kabinę pasażerską wyposażoną w siedzenia pochodzące z wyposażenia luksusowych pasażerskich wagonów kolejowych.
Przypisy
- ↑ Według Самолеты АНТ 1922-1937. Краткая энциклопедия, w niektórych źródłach podawana jest liczba 32 pasażerów, to jest liczbę miejsc jaka była w projekcie, po próbach w locie dołożono bowiem jeszcze cztery miejsca.
Bibliografia [edytuj]
- М. Б. Саукке: Самолеты АНТ 1922-1937. Краткая энциклопедия. Moskwa: Полигон-пресс, 2007, s. 81-84. ISBN 1-932525-40-8.
|
||||||||||||||||||||
