ANT-14

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ANT-14 Prawda
АНТ-14 Правда
ANT-14 PrawdaАНТ-14 Правда
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 5 (2 pilotów, 1 nawigator, 2 mechaników pokładowych)
Historia
Data oblotu 14 sierpnia 1931
Wycofanie ze służby 1941
Dane techniczne
Napęd 5 silników gwiaździstych „Gnome Jupiter VI 9Aq”
Moc 480 KM (358 kW) (każdy)
Wymiary
Rozpiętość 40,40 m
Długość 26,49 m
Wysokość 5,02 m
8,29 m (stojącego na lotnisku)
Powierzchnia nośna 240,00 m²
Masa
Własna 10 828 kg
Użyteczna 6 702 kg
Startowa 17 530 kg
Paliwa 1 990 kg
Osiągi
Prędkość maks. 236 km/h
Prędkość przelotowa 195 km/h
Prędkość minimalna 100 km/h
Pułap praktyczny 4 220 m
Zasięg 1200 km
Rozbieg 250 m
Dobieg 220 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
36[1]
Użytkownicy
ZSRR
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

ANT-14 Prawdaradziecki samolot pasażerski, skonstruowany w biurze konstrukcyjnym A. Tupolewa

Historia[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1930 roku biuro konstrukcyjne A. Tupolewa otrzymało polecenie opracowania samolotu pasażerskiego zdolnego do lotu na trasie MoskwaWładywostok bez lądowania. Do opracowania tego samolotu przystąpiła grupa konstruktorów w składzie: W. Petlakow – konstrukcja płatów, A. Archangielski – konstrukcja kadłuba, N. Niekrasowa – konstrukcja stateczników i I. Pogosski – konstrukcja silników.

W konstrukcji samolotu, który otrzymał oznaczenie ANT-14 zastosowano wiele elementów opracowanych dla samolotu bombowego ANT-6, co pozwoliło na skrócenie okresu projektowania. Już w październiku 1930 roku była gotowa makieta samolotu i rozpoczęto budowę samolotu. Samolot był gotowy 30 lipca 1931 roku i w dniu 14 sierpnia 1931 roku został oblatany przez pilota-doświadczalnego M. Gromowa.

Po przeprowadzeniu badań okazało się, że jest to dobry samolot. Dodatkowo zaistniała możliwość dodania dodatkowych czterech miejsc pasażerskich. Pomimo tego samolotu nie wprowadzono do produkcji seryjnej z uwagi, gdyż jak stwierdzono nie było by dostatecznej ilości pasażerów na trasie Moskwa – Władywostok dla której został wybudowany.

W 1930 roku opracowano także wersję bombową tego samolotu, która miała możliwość przenoszenia ładunku bombowego o masie 4000 kg, a także bomby o masie 250 kg i 500 kg. Projekt ten jednak nie został zrealizowany.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samolot ANT-14 w 1931 roku wszedł w skład eskadry propagandowej im. Gorkiego Aerofłotu, otrzymał wtedy nazwę Правда (pol. Prawda) i stał się flagowym samolotem Aerofłotu. W składzie tej eskadry wykonał łącznie ponad 1000 lotów i przewiózł ok. 40 tys. pasażerów. Zazwyczaj loty wykonywał w rejonie Moskwy, wyjątkiem były lot do Charkowa i Leningradu. W 1935 roku wykonał on także lot do Bukaresztu na międzynarodową wystawę lotniczą. Ostatecznie został wycofany z użycia w 1941 roku.

Po wycofaniu z lotów został umieszczony w Parku im. Gorkiego w Moskwie, gdzie służył w czasie wojny jako kino. Pozostając na ziemi uległ zniszczeniu i został zezłomowany.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot pasażerski ANT-14 to centropłat o konstrukcji metalowej. Napęd stanowiło pięć silników, jeden umieszczony w kadłubie, cztery pozostałe w gondolach na skrzydłach.

W kadłubie umieszczono kabinę pasażerską wyposażoną w siedzenia pochodzące z wyposażenia luksusowych pasażerskich wagonów kolejowych.

Przypisy

  1. Według Самолеты АНТ 1922-1937. Краткая энциклопедия, w niektórych źródłach podawana jest liczba 32 pasażerów, to jest liczbę miejsc jaka była w projekcie, po próbach w locie dołożono bowiem jeszcze cztery miejsca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • М. Б. Саукке: Самолеты АНТ 1922-1937. Краткая энциклопедия. Moskwa: Полигон-пресс, 2007, s. 81-84. ISBN 1-932525-40-8.