Alvar Aalto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alvar-Aalto-1976.jpg

Hugo Alvar Henrik Aalto (ur. 3 lutego 1898[1] w Kuortane, zm. 11 maja 1976[1] w Helsinkach) – fiński modernistyczny architekt i projektant form przemysłowych[1].

A Aalto i E. Aalto: Budynek Technicznego Uniwersytetu Helsińskiego w Helsinkach
A. Aalto i E. Aalto: Teatr w Essen
Commons in image icon.svg

Był ceniony za swoje humanistyczne podejście do architektury. Jego prace obejmują architekturę, meble i wyroby szklane. Był jednym z pierwszych i najbardziej wpływowych architektów skandynawskiego ruchu modernistycznego oraz od 1928 członkiem Congrès International d'Architecture Moderne. Najważniejsze prace to gmach kongresowy Finlandia Talo w Helsinkach i zespół szkół uniwersytetu technologii w Helsinkach. Do wyrobów szklanych Aalto'a należy m.in. światowej sławy "Wazon Aalto".

Studiował architekturę na Politechnice w Helsinkach w latach 1916-1921 u Armasa Lindgrena. Wrócił do Jyväskylä, gdzie otworzył swoje pierwsze biuro architektoniczne w 1923. Rok później ożenił się z architektką Aino Marsio. W 1927 przeniósł biuro do Turku, a w 1933 do Helsinek. W 1934 pierwszy raz wziął udział w wystawie wzornictwa przemysłowego, a rok później wraz z żoną Aino, Maire Gullichsen i Nilsem Gustavem Hahlem założył firmę Artek, produkującą wyposażenie wnętrz, przede wszystkim meble i lampy. Aalto opatentował pierwsze krzesło zawieszone o ramie ze sklejki. W 1940 został profesorem architektury na Massachusetts Institute of Technology w Cambridge, gdzie wykładał do roku 1949. W 1949 zmarła Aino Aalto. W 1952 Alvar Aalto ożenił się ze znacznie od siebie młodszą Elissą Mäkiniemi i wzniósł swój dom letni na wyspie Muuratsalo. W roku 1955 został członkiem Akademii Fińskiej, a w latach 1963-1968 był jej prezesem.

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Oksfordzki słownik biograficzny. Warszawa: Świat Książki - Bertelsmann Media, 1999, s. 5. ISBN 83-7227-109-7.