Dominique Pire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dominique Pire
Georges Charles Clement Ghislain Pire
Dominique Pire
Kraj działania  Belgia
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1910
Dinant
Data i miejsce śmierci 30 stycznia 1969
Leuven
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Inkardynacja Zakon Kaznodziejski
Śluby zakonne 23 września 1932
Prezbiterat 14 lipca 1934
Odznaczenia
Pokojowa Nagroda Nobla (1958)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dominique Pire (Georges Pire), imię zakonne Dominique (ur. 10 lutego 1910 w Dinant, zm. 30 stycznia 1969 w Leuven) – belgijski zakonnik, dominikanin, laureat Pokojowej Nagrody Nobla 1958 za działalność na rzecz uchodźców.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Teolog, działacz społeczno-charytatywny; złożył śluby wieczyste w zakonie dominikanów w 1932, następnie studiował nauki teologiczne na Papieskim Międzynarodowym Collegium Angelicum w Rzymie (193] obronił doktorat L’Apatheia ou insensibilité irréalisable et destructrice)[1] i społeczne na Uniwersytecie w Louvain (1936-1937). W 1934 przyjął święcenia kapłańskie. Po studiach osiadł w klasztorze w Huy. Brał aktywny udział w antyhitlerowskim ruchu oporu w okresie II wojny światowej. Po wojnie zaangażował się w pomoc uchodźcom i przesiedleńcom, w 1949 założył w tym celu specjalną fundację – l'Europe du Coeur au Service du Monde. Za całokształt działalności na rzecz uchodźców został uhonorowany pokojową Nagrodą Nobla w 1958.

W 1960 współtworzył Międzynarodowe Centrum Pokoju im. Mahatmy Gandhiego (działające później pod nazwą Uniwersytet Pokoju).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Servais Pinkaers: Servais Pinkaers A Dialogue and Action for Peace: Dominique Pire (1910-1969) (ang.). W: Preaching Justice: Dominican Contributions to Social Ethics in the Twentieth Century pod redakcją Francesco Compagnoni OP i Helen Alford OP [on-line]. Dominican Publications, 2007. [dostęp 2013-12-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]