Dominique Pire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dominique Pire
Georges Charles Clement Ghislain Pire
Dominique Pire
Kraj działania  Belgia
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1910
Dinant
Data i miejsce śmierci 30 stycznia 1969
Leuven
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Inkardynacja Zakon Kaznodziejski
Śluby zakonne 23 września 1932
Prezbiterat 14 lipca 1934
Odznaczenia
Pokojowa Nagroda Nobla (1958)

Dominique Pire (Georges Pire), imię zakonne Dominique (ur. 10 lutego 1910 w Dinant, zm. 30 stycznia 1969 w Leuven) – belgijski zakonnik, dominikanin, laureat Pokojowej Nagrody Nobla 1958 za działalność na rzecz uchodźców.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Teolog, działacz społeczno-charytatywny; złożył śluby wieczyste w zakonie dominikanów w 1932, następnie studiował nauki teologiczne na Papieskim Międzynarodowym Collegium Angelicum w Rzymie (193] obronił doktorat L’Apatheia ou insensibilité irréalisable et destructrice)[1] i społeczne na Uniwersytecie w Louvain (1936-1937). W 1934 przyjął święcenia kapłańskie. Po studiach osiadł w klasztorze w Huy. Brał aktywny udział w antyhitlerowskim ruchu oporu w okresie II wojny światowej. Po wojnie zaangażował się w pomoc uchodźcom i przesiedleńcom, w 1949 założył w tym celu specjalną fundację – l'Europe du Coeur au Service du Monde. Za całokształt działalności na rzecz uchodźców został uhonorowany pokojową Nagrodą Nobla w 1958.

W 1960 współtworzył Międzynarodowe Centrum Pokoju im. Mahatmy Gandhiego (działające później pod nazwą Uniwersytet Pokoju).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Servais Pinkaers: Servais Pinkaers A Dialogue and Action for Peace: Dominique Pire (1910-1969) (ang.). W: Preaching Justice: Dominican Contributions to Social Ethics in the Twentieth Century pod redakcją Francesco Compagnoni OP i Helen Alford OP [on-line]. Dominican Publications, 2007. [dostęp 2013-12-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]