Andrzej Burda
| Andrzej Burda | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 listopada 1913 Rzeszotary |
| Data i miejsce śmierci | 10 marca 1987 Warszawa |
| Prokurator generalny | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 8 maja 1957 do 24 maja 1961 |
| Poprzednik | Marian Mazur (p.o.) |
| Następca | Kazimierz Kosztirko |
Andrzej Burda (ur. 19 listopada 1913 w Rzeszotarach, zm. 10 marca 1987 w Warszawie) – polski prawnik, profesor i rektor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W latach 1955–1957 był posłem na Sejm PRL II i III kadencji (1957–1965), od 8 maja 1957 do 24 maja 1961 był prokuratorem generalnym.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim (1938). Był starostą powiatu w Bochni, kierował delegaturą Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym w Olsztynie i Szczecinie.
Od 8 maja 1957 do 24 maja 1961 był prokuratorem generalnym, został zwolniony ze stanowiska za to, że wbrew innemu stanowisku Władysława Gomułki i pomimo jego sprzeciwowi zmienił karę śmierci Bolesława Dedo na dożywotnie więzienie[1].
Na UMCS był organizatorem i kierownikiem Katedry Prawa Konstytucyjnego, później też Zakładu Prawa Konstytucyjnego (1950–1980), był rektorem uczelni w latach 1955–1957. Był współzałożycielem i pierwszym dyrektorem Instytutu Administracji i Prawa Publicznego UMCS (1970–1974). W 1977 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Należał do PZPR (w latach 1959–1964 jako zastępca członka Komitetu Centralnego), w latach 1957–1965 był posłem na Sejm PRL.
W 1977 rozpoczął krótkotrwałą współpracę z opozycją demokratyczną w Polsce, ale w 1981 wstąpił ponownie do PZPR. Po wprowadzeniu stanu wojennego został jednym z sędziów Trybunału Stanu (1982–1985)[1].
Zmarł w 1987.
Odznaczenia i nagrody [edytuj]
Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, tytułem Zasłużonego Nauczyciela PRL. Otrzymał cztery nagrody sekretarza naukowego Polskiej Akademii Nauk.
Wybrane publikacje [edytuj]
- Polskie prawo państwowe, Warszawa 1962, 1965, 1969, 1976, 1977, 1978
- Demokracja i praworządność, Wrocław 1965
- Praworządność w systemie demokracji socjalistycznej Wrocław 1967
- Rozwój ustroju politycznego Polski Ludowej, Warszawa 1967, 1968, 1969
- U podstaw marksowskiej koncepcji demokracji, Lublin 1968
- Lata walki i nadziei, Kraków 1970
- Lenin o sposobach doskonalenia aparatu państwa socjalistycznego, Warszawa 1971
- (red.) Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Wrocław 1975
- (red.) Krajowa Rada Narodowa, Wrocław 1976
- Zarys polskiego prawa państwowego, Lublin 1976, 1977
- U podstaw świadomości państwowej, Lublin 1982
- Przymrozki i odwilże. Wspomnienia z lat 1945–1957, Lublin 1987
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 1, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
|
|||||||
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Członkowie Trybunału Stanu
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Działacze PZPR
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944-1989)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1944-1989)
- Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej
- Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy
- Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie
- Polscy konstytucjonaliści
- Posłowie z okręgu Chełm (PRL)
- Posłowie z okręgu Lublin (PRL)
- Prokuratorzy generalni PRL
- Rektorzy Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
- Starostowie Polski Ludowej (1944-1950)
- Urodzeni w 1913
- Wykładowcy Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
- Zmarli w 1987