Curtiss SOC Seagull

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy samolotu. Zobacz też: inne znaczenia SOC.
Curtiss SOC Seagull
Curtiss SOC-1 Seagull należący do US Navy w locie, 2 lipca 1939
Curtiss SOC-1 Seagull należący do US Navy w locie, 2 lipca 1939
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Curtiss-Wright
Typ samolot rozpoznawczy
Konstrukcja mieszana
Załoga 2
Historia
Data oblotu kwiecień 1934
Lata produkcji 1934-1938
Wycofanie ze służby 1945
Egzemplarze 322
Dane techniczne
Napęd 1 × Pratt-Whittney R-1340 Wasp
Moc 550 KM (410 kW)
Wymiary
Rozpiętość 10,98 m
Długość 9,58 m
Wysokość 4,5 m
Powierzchnia nośna 31,77 m²
Masa
Własna 1716 kg
Osiągi
Prędkość maks. 266 km/h
Prędkość przelotowa 214 km/h
Prędkość minimalna 90 km/h
Prędkość wznoszenia 4,64 m/s
Pułap 4540 m
Zasięg 1086 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe Colt-Browning kal. 7,62 mm
295 kg bomb
Użytkownicy
Stany Zjednoczone
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Curtiss SOC Seagull (ang. mewa) – jednosilnikowy, dwupłatowy, wodnosamolot rozpoznawczy (SO – "scout-observation" – zwiadowczo-obserwacyjny) używany przez US Navy w czasie II wojny światowej.

Służył jako samolot pokładowy na pancernikach i krążownikach, w powietrze był wyrzucany z rampy-katapulty. Skrzydła samolotu składały się do tyłu w celu zmniejszenia powierzchni składowania. Napęd stanowił silnik gwiazdowy Pratt & Whitney R-1340, górne skrzydła zostały wyposażone z klapy i sloty, co dało samolotowi znakomitą charakterystykę lotu przy małych prędkościach – było to niezmiernie ważne dla samolotu wyrzucanego z katapulty i lądującego na wodzie.

Samolot został zamówiony w 1933 i oblatany już rok później, do służby wszedł z 1935 zastępując wszystkie poprzednie dwupłatowce. Produkcję zakończono w 1938 i planowano go zastąpić w 1940 nową, jednopłatową konstrukcją, jednak mający go zastąpić Curtiss SO3C okazał się samolotem bardzo nieudanym. Na większości pancerników, gdzie samoloty były zazwyczaj przechowywane na pokładzie, został zastąpiony przez samolot Vought OS2U Kingfisher, ale jako samolot obserwacyjny krążowników służył prawie do końca wojny.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

SOC-3A Seagull podczas lądowania na lotniskowcu USS Long Island w kwietniu 1942 r.
Krążownik USS Tuscaloosa wciąga na pokład samolot SOC Seagull, który wylądował na wodzie koło krążownika po odbyciu patrolu lotniczego podczas eskortowania konwoju do Islandii
Curtiss SOC-3A Seagull na pokładzie startowym lotniskowca USS Long Island, 16 grudnia 1941 r.