Dekstran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wzór dekstranu

Dekstranpolimer glukozy o wysokim ciężarze cząsteczkowym rozpuszczalny w wodzie, stosowany jako płyn krwiozastępczy. Wytwarzany jest ze śluzu pokrywającego komórki bakterii Leuconostoc mesenteroides.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Dekstran podawany jest we wlewie dożylnym. Czas półtrwania wynosi 6-8h. Wydalanie następuje głównie przez nerki (w mniejszym stopniu biorą w nim udział płuca). Niewydalony dekstran ulega metabolizmowi w wątrobie do dwutlenku węgla i wody. Nie przenika przez barierę krew-mózg.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Do podaniu i.v. podnosi ciśnienie osmotyczne i zwiększa objętość osocza (1g dekstranu wiąże 20 ml wody). Ponadto zmniejsza lepkość krwi (przeciwdziała to agregacji krwinek). Trzeba jednak pamiętać, że dekstran nie ma właściwości wiązania i przenoszenia tlenu, dlatego nie może być stosowany jako substytut pełnej krwi.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

  • wstrząs hipowolemiczny,
  • profilaktyka żylno-zakrzepowa u pacjentów poddanych zabiegom operacyjnym, a obciążonych ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych,
  • w zaburzeniach mikrokrążenia − jako środek poprawiający właściwości reologiczne krwi,
  • w okulistyce - w zespole suchego oka.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

Płynów infuzyjnych zawierających dekstran nie należy podawać równocześnie z ampicyliną, kwasem askorbinowym, chlorpromazyną, barbituranami i prometazyną, ponieważ mogą tworzyć się połączenia kompleksowe lub lek może ulec wytrąceniu.

Przetaczanie krwi a wiara[edytuj | edytuj kod]

Propagowany przez Świadków Jehowy jako alternatywa dla transfuzji krwi[potrzebne źródło].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Indeks leków medycyny praktycznej. Wydanie I. Kraków, 2006 r.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.