Druga Komisja José Barroso

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Unia Europejska
European Union as a single entity.svg
Ten artykuł jest częścią serii:
Polityka i instytucje
Unii Europejskiej

Portal Unia Europejska

Wikiprojekt Unia Europejska

Wikiprojekt Polityka

Druga Komisja José BarrosoKomisja Europejska, która działalność rozpoczęła 9 lutego 2010 (w momencie zatwierdzenia jej składu przez Parlament Europejski). Jej przewodniczącym jest José Manuel Barroso.

Nowa Komisja miała rozpocząć urzędowanie w listopadzie 2009, jednak jej zatwierdzenie zostało wstrzymane w związku z opóźnieniem ratyfikacji traktatu lizbońskiego, a następnie wycofaniem się bułgarskiej kandydatki na stanowisko komisarza. Do czasu zatwierdzenia sprawami bieżącymi kierowała ustępująca Komisja.

Skład Komisji Europejskiej[edytuj | edytuj kod]

Nazwisko Narodowość Stanowisko
José Manuel Barroso  Portugalia Przewodniczący Komisji Europejskiej
Catherine Ashton  Wielka Brytania Pierwsza wiceprzewodnicząca. Wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
Joaquín Almunia  Hiszpania Wiceprzewodniczący. Komisarz ds. konkurencji
Siim Kallas  Estonia Wiceprzewodniczący. Komisarz ds. transportu
Neelie Kroes  Holandia Wiceprzewodnicząca. Komisarz ds. agendy cyfrowej
Viviane Reding  Luksemburg Wiceprzewodnicząca. Komisarz ds. sprawiedliwości, praw podstawowych i obywatelstwa
Maroš Šefčovič  Słowacja Wiceprzewodniczący. Komisarz ds. stosunków międzyinstytucjonalnych i administracji
Antonio Tajani  Włochy Wiceprzewodniczący. Komisarz ds. przemysłu i przedsiębiorczości
László Andor  Węgry Komisarz ds. zatrudnienia, spraw społecznych i włączenia społecznego
Michel Barnier  Francja Komisarz ds. rynku wewnętrznego i usług
Dacian Cioloş  Rumunia Komisarz ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich
Tonio Borg  Malta Komisarz ds. zdrowia (do 1 lipca 2013 r. Komisarz ds. zdrowia i polityki konsumenckiej) Poprzedni Komisarz John Dalli podał się do dymisji ze skutkiem natychmiastowym 16 października 2012 r.
Maria Damanaki  Grecja Komisarz ds. gospodarki morskiej i rybołówstwa
Štefan Füle  Czechy Komisarz ds. rozszerzenia i polityki sąsiedztwa
Máire Geoghegan-Quinn  Irlandia Komisarz ds. badań, innowacji i nauki
Kristalina Georgieva  Bułgaria Komisarz ds. współpracy międzynarodowej, pomocy humanitarnej i reagowania kryzysowego
Karel De Gucht  Belgia Komisarz ds. handlu
Connie Hedegaard  Dania Komisarz ds. działań w dziedzinie klimatu
Johannes Hahn  Austria Komisarz ds. polityki regionalnej
Janusz Lewandowski  Polska Komisarz ds. budżetu i programowania finansowego
Cecilia Malmström  Szwecja Komisarz do spraw wewnętrznych
Günther Oettinger  Niemcy Komisarz ds. energii
Andris Piebalgs  Łotwa Komisarz ds. rozwoju
Janez Potočnik  Słowenia Komisarz ds. środowiska
Olli Rehn  Finlandia Komisarz do spraw gospodarczych i walutowych
Algirdas Šemeta  Litwa Komisarz ds. podatków i unii celnej, audytu i zwalczania nadużyć finansowych
Androulla Vassiliou  Cypr Komisarz ds. edukacji, kultury, wielojęzyczności i młodzieży
Neven Mimica  Chorwacja Komisarz ds. polityki konsumenckiej (od 1 lipca 2013 r.)

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W pierwotnym, proponowanym przez José Barroso, składzie Komisji Europejskiej Bułgarię miała reprezentować Rumjana Żelewa, obejmując tekę pomocy humanitarnej. Po informacjach ujawnionych przez Financial Times Deutschland, że Bułgarka skłamała w swoim oświadczeniu majątkowym (miała zataić dochody z kilku firm, z którymi była związana), 19 stycznia Rumjana Żelewa wydała oświadczenie, w którym rezygnowała z ubiegania się o to stanowisko. Ponadto w czasie przesłuchania jej w Parlamencie Europejskim zarzucono jej brak przygotowania merytorycznego do tej funkcji. Socjaliści, liberałowie i zieloni zadeklarowali, że zagłosują przeciwko całemu składowi KE, jeśli Żelewa nie zostanie wycofana. Na jej miejsce rząd Bułgarii wskazał Kristalinę Georgievą, pełniącą funkcję wiceprezesa Banku Światowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]