Dudy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Dudy szkockie. 1) Piszczałka melodyczna, tzw. przebierka 2) worek 3) trzonek 4) dymka (specyficzny ustnik) 5) tenorowe piszczałki burdonowe 6) piszczałka basowa 7) stroik 8) sznurek ozdobny
Dudy wielkopolskie (mężczyzna) i kozioł czarny (kobieta)
Dudy na Białorusi, w czasie obrzędów Nocy Świętojańskiej.
Wikisłownik
Zobacz hasło dudy w Wikisłowniku
Commons in image icon.svg

Dudy (inne nazwy regionalne w Polsce to: koza, gajdy, siesieńki[1]; powszechnie używana jest też przez laików niepoprawna nazwa kobza, która oznacza zupełnie inny instrument strunowy[2], co wynika ze zbieżności z nazwą "koza", używanej na określenie dud podhalańskich) – instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych, składający się z:

  • jednej lub kilku piszczałek melodycznych zaopatrzonych w stroiki trzcinowe (pojedyncze – tzw. klarnetowe lub podwójne – tzw. obojowe) i otwory boczne;
  • jednej lub kilku piszczałek burdonowych (wydających dźwięk stały, burdon);
  • zbiornika powietrza z koziej lub owczej skóry; (we współczesnych typach dud zastępowanych innymi materiałami, na przykład gore-texem)
  • rurki do wdmuchiwania powietrza do zbiornika (w rozwiniętym typie dud, jak np. w śląsko-żywieckich gajdach, jest ona zastąpiona mieszkiem poruszanym ramieniem gajdosza).

Przeniesione z Azji do Europy w średniowieczu[3], zostały włączone do europejskiego instrumentarium ludowego; szczególnie popularne do dziś w ludowej muzyce szkockiej (tzw. bagpipe) i bułgarskiej (tzw. гайда-gajda), także w muzyce z Irlandii (uilleann pipes), rejonów Hiszpanii – Galicji i Asturii (gaita) i FrancjiBretanii (biniou). Nie mniej popularne są dudy na Słowiańszczyźnie, oraz wśród Bałtów - szczególnie na: Białorusi[4]; (дуда/duda), Czechach (dudy) i Łotwie (dūdas). Nazwa dudy (bądź bardzo pochodna) rozpowszechniona jest w większości języków zachodnio- i wschodniosłowiańskich, bałtyjskich, a także w języku niemieckim (dudelsack).

W Polsce, w zależności od regionu, są nazywane kozłem, gajdami lub kozą. W powszechnym użyciu jest również nazwa kobza[2], pierwotnie dotycząca innego instrumentu (zob. kobza). Dudy są popularnym instrumentem ludowym Podhala, Beskidu Żywieckiego, Śląskiego, Śląska Cieszyńskiego a przede wszystkim Wielkopolski, gdzie rozróżnia się:

Przypisy

  1. Sobieski Marian, Sobieska Jadwiga: Polska muzyka ludowa i jej problemy. Kraków: 1973. 
  2. 2,0 2,1 ; obecnie, za sprawą uzusu, słowniki dopuszczają stosowanie określenia kobza i kobziarz w odniesieniu do gry na dudach (definicja w słowniku PWN)
  3. Curt Sachs: Historia Instrumentów muzycznych. Kraków: PWM, 1989. ISBN 83-224-0324-0. 
  4. Міфалогія беларусаў. Энцыклапэдычны слоўнік. Менск: Беларусь, 2011. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach