Dudy
Z Wikipedii
Dudy (inne nazwy regionalne w Polsce to: koza, gajdy, sierszenki; powszechną, aczkolwiek niepoprawną nazwą jest również kobza[1]) – instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych; składa się z:
- jednej lub kilku piszczałek melodycznych zaopatrzonych w stroiki trzcinowe (pojedyncze – tzw. klarnetowe lub podwójne – tzw. obojowe) i otwory boczne;
- jednej lub kilku piszczałek burdonowych (wydających dźwięk stały, burdon);
- zbiornika powietrza z koziej lub owczej skóry; (we współczesnych typach dud zastępowanych innymi materiałami, na przykład gore-texem)
- rurki do wdmuchiwania powietrza do zbiornika (w rozwiniętym typie dud jest ona zastąpiona mieszkiem).
Przeniesione z Azji do Europy w średniowieczu[potrzebne źródło], zostały włączone do europejskiego instrumentarium ludowego; szczególnie popularne do dziś w ludowej muzyce szkockiej (tzw. bagpipe), także w muzyce z Irlandii (uilleann pipes), rejonów Hiszpanii - Galicji i Asturii (gaita) i Francji – Bretanii (biniou).
W Polsce, w zależności od regionu, są nazywane kozłem, gajdami lub kozą. W powszechnym użyciu jest również nazwa kobza[1], pierwotnie dotycząca innego instrumentu (zob. kobza). Dudy są popularnym intrumentem ludowym Podhala, Beskidu Żywieckiego, Śląskiego, Śląska Cieszyńskiego a przede wszystkim Wielkopolski, gdzie rozróżnia się:
- dudy wielkopolskie
- kozioł biały (weselny)
- kozioł czarny (ślubny)
- sierszenki
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Pierwotnie słowo kobza odnosiło się jedynie do instrumentu strunowego, obecnie, za sprawą uzusu, słowniki dopuszczają stosowanie określenia kobza i kobziarz w odniesieniu do gry na dudach (definicja w słowniku PWN)
[edytuj] Linki zewnętrzne
