Etnocentryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Etnocentryzm – stawianie własnego narodu lub grupy etnicznej w centrum zainteresowania i wywyższanie go ponad inne. Działania takie mogą doprowadzić do nacjonalizmu czy izolacjonizmu. Pogląd ten manifestuje się w działalności jednostek czy organizacji, które koncentrują się wokół własnego narodu i zwracaniem uwagi na interesy jedynie własnej grupy etnicznej. Etnocentryzm jest to afirmacyjny stosunek do własnej kultury, jednocześnie deprecjonujący inne.

Wyrazem etnocentryzmu jest nauczanie szkolne nastawione wyłącznie na problematykę własnego państwa, nierzadko własnego narodu, z pominięciem innych narodów czy też prowadzenie polityki międzynarodowej zgodnie tylko z własnymi interesami narodowymi. Z drugiej strony zdrowy etnocentryzm wynika z powinności wobec własnego narodu i państwa, może być rozumiany jako postawa patriotyczna.

Przejawem etnocentryzmu jest stosowanie określania położenia innych krajów ze swojego punktu widzenia np. dla Polaków Irak to Bliski Wschód, ale dla Hindusów to raczej Bliski Zachód.

Przykłady etnocentryzmu:

  • istnieją ludy określające mianem "ludzi" tylko siebie samych np. Kiowa, Lapończycy, Romowie czy Tunguzi
  • Żydzi dzielą całą ludzkość na potomków Abrahama i gojów, Grecy i Rzymianie ludy spoza własnej cywilizacji nazywali "barbarzyńcami". Jaskrawym przykładem etnocentryzmu są Chiny, czyli dla Chińczyków "Państwo Środka" (por. sinocentryzm).

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]