Gęś tybetańska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Gęś tybetańska | |
| Anser indicus[1] | |
| (Latham, 1790) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | blaszkodziobe |
| Rodzina | kaczkowate |
| Rodzaj | Anser |
| Gatunek | gęś tybetańska |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Gęś tybetańska, gęś indyjska (Anser indicus) – gatunek dużego ptaka (wielkości gęsi zbożowej) z rodziny kaczkowatych zamieszkująca Azję Środkową. Tereny lęgowe położone są na Wyżynie Tybetańskiej. Zimuje w Indiach. W czasie wędrówek przelatuje nad Himalajami na wysokości ponad 10 000 m. W Europie trzymana w ogrodach. Dzika populacja żyje w Niemczech. W Polsce sporadycznie, o niejasnym pochodzeniu, w stadach innych gęsi.
- Cechy gatunku
- W upierzeniu brak dymorfizmu płciowego. Ogólna barwa jasna, brązowo-szara. Głowa biała z dwoma ciemnymi pasami na potylicy. Po obu stronach szyi podłużne białe pręgi. Nogi i dziób pomarańczowożółte.
- Wymiary średnie
- dł. ciała 70-80 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 150 cm - Biotop
- tereny trawiaste i wilgotne
Przypisy
- ↑ Anser indicus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Anser indicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)