Herceg Novi

Herceg Novi Херцег Нови

Flaga Herb Współrzędne 42°27'N 18°31'E Burmistrz Dejan Mandić Powierzchnia gminy 235 km² Populacja  - miasto  - gmina 12 739 33 034 Gęstość zaludnienia 210,8 os./km² Tablice rejestracyjne HN WWW www.herceg-novi.me

Herceg Novi (czarnog. Херцег Нови, wł. Castelnuovo) – miasto w Czarnogórze o ponad siedemsetletniej historii, znajdujące się w pobliżu granicy z Chorwacją.

Herceg Novi słynie ze starówki z zabytkami zarówno w stylu orientalnym, jak i barokowym. Przez długi czas żył tu i tworzył serbski noblista Ivo Andrić. Herceg Novi, obok Budvy i Kotoru, jest najczęściej odwiedzanym przez turystów kurortem Czarnogóry.

Historia

Początki miasta sięgają 1382 i bośniackiego króla Tvrtka I - założył on osadę pod nazwą Svati Stefan. W XV wieku siostrzeniec Tvrtka Stjepan Vukčić Kosača rozbudował miejscowość i port oraz nadał mu współczesną nazwę. Od końca XV wieku teren ten znalazł się w rękach Turków (przez krótki czas wyparli ich Hiszpanie). W 1587 Herceg Novi zajęła Republika Wenecka, a w 1797 Austriacy. Z przerwą na okres napoleoński Habsburgowie byli w posiadaniu miasta do końca I wojny światowej (wchodziło w skład Królestwa Dalmacji), kiedy znalazło się one w granicach Królestwa SHS, a później Jugosławii. W latach 1941-1943 Włosi włączyli Herceg Novi do swojej dalmatyńskiej prowincji Kotor (Provincia di Cattaro). Po wojnie miasto miasto ponownie stało się częścią Jugosławii.

Miejscowość jest obecnie zamieszkana w znacznej większości przez Serbów, którzy podczas referendum niepodległościowego w 2006 głosowali przeciwko rozerwaniu związku z Serbią - padło tutaj 60% głosów na "nie".

Zabytki

Uliczka na starówce

Stare Miasto skupione jest wokół placu Trg Herceg Stefana z cerkwią św. Michała Archanioła z lat 1900-1910, wzniesioną w stylu serbsko-bizantyjskim. Od zachodu plac zamyka wieża zegarowa (sat kula, Tora) z 1667. W południowej części starówki znajduje się katolicki kościół św. Hieronima, powstały w 1856 w miejscu zniszczonego meczetu. Dalej, za murami, położona jest kolejna świątynia, niewielki kościół św. Leopolda Mandicia.

Stare Miasto zamykają tureckie twierdze - od północy masywna Kanli kula (znaczy dosłownie: krwawa wieża) z 1487 (służyła też jako więzienie), a od południa mniejsza Forte Mare oraz cytadela (obecnie pozostały po niej ruiny), bezpośrednio nad samym morzem. Dwie ostatnie wybudowali Turcy w XV i XVI wieku, a później rozbudowali Wenecjanie.

Inne zabytkowe obiekty:

• twierdza Španjola, znajdująca się na wzgórzu ponad miastem. Kwadratowa konstrukcja z czterema basztami jest dziełem Hiszpanów z 1538,
• cerkwie w dzielnicy Topla - Zbawiciela z XVIII wieku oraz św. Jerzego z XVII wieku.
• monastyr Savina, we wschodniej części miasta. Początki sięgają XI wieku, a składają się na niego dwie cerkwie: Nova crkva w stylu barokowo-bizantyjskim z lat 1777-1779, z bogatym ikonostasem i biblioteką, oraz niewielka (10 na 6 metrów) Stara crkva, która w obecnym kształcie pochodzi z XVII wieku.

Galeria

• 

  Wieża zegarowa

• 

  Wybrzeże Adriatyku przy Herceg Novi

• 

  Cerkiew Zbawiciela

• 

  Monastyr Savina - Stara crkva

Miasta partnerskie

• Guglionesi, Włochy
• Smederewo, Serbia
• Zemun, Serbia
• Levanger, Norwegia
• Kranj, Słowenia
• Bitola, Macedonia

Bibliografia

• Sławomir Adamczak, Katarzyna Firlej: Czarnogóra, Serbia i Macedonia. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2007, seria: Praktyczny przewodnik. ISBN 978-83-7304-796-9.