Hilary z Poitiers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Hilary z Poitiers
biskup
doktor Kościoła
Hilaryofpoitiers.jpg
Hilary otrzymuje sakrę biskupią
Ilustracja z XIV-wiecznego manuskryptu
Data urodzenia ok. 315
Poitiers
Data śmierci 367
Poitiers
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki, prawosławny
Wspomnienie 13 stycznia[a]

26 stycznia[b]

Szczególne miejsca kultu Poitiers
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Hilary z Poitiers (ur. ok. 315, zm. 367 w Poitiers we Francji) – biskup Poitiers, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelicznego i prawosławnego, ojciec oraz doktor Kościoła.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w pogańskiej rodzinie patrycjuszów. Studiował retorykę i filozofię. Bardzo wcześnie zawarł związek małżeński. W wieku 30 lat przyjął chrzest z żoną oraz córką Abrą i poświęcił swe życie służbie Kościołowi. W 350 roku został prawdopodobnie pierwszym biskupem Poitiers (wtedy Pictavium). Walczył z ekspansją arianizmu, co przysporzyło mu wrogów i doprowadziło do tego, że na podstawie fałszywych oskarżeń został skazany na wygnanie (przebywał na nim w latach 356 do 361). Hilary - człowiek z natury ugodowy - próbował pogodzić ze sobą założenia teologii Zachodu i Wschodu, którą zgłębiał w czasie swej banicji w Phrygii (Turcja). Był kierownikiem duchowym Marcina z Tours (Św. Marcin przyjął od niego chrzest). Zmarł w 367 roku w rodzinnym mieście i został pochowany w kościele St-Hilaire-le-Grand.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Św. Hilary uchodzi za pierwszego twórcę hymnów w Kościele łacińskim, a jego dzieła są cenione także dzisiaj. W pamięci potomnych Hilary z Poitiers zapisał się jako nauczyciel i obrońca Kościoła. Główne dzieła:

  • Commentarius in Evangelium Matthaei. Wydanie polskie: Komentarz do Ewangelii św. Mateusza, w: Komentarz do Ewangelii św. Mateusza ; Traktat o tajemnicach, Emil Stanula ( tł., wstęp, oprac.), Warszawa 2002, Wydaw. Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego PSP 63, s. 255 ISBN 83-7072-247-4.
  • Tractatus de mysteriis et hymni. Wydanie polskie:Traktat o tajemnicach, Emil Stanula ( tł., wstęp, oprac.), w: dz. cyt.
  • De Trinitate. Wydanie polskie: O Trójcy Świętej; Emil Stanula (przekł.); Tadeusz Kołosowski (przekł. oprac. i wstęp), Warszawa 2005, Wyd. UKSW PSP 64, s. 415, ISBN 83-7072-344-6.
  • De synodis (O synodach).
  • Polemiki.
  • Pisma egzegetyczne.

Kult[edytuj | edytuj kod]

13 maja 1851 roku papież Pius IX ogłosił Hilarego Doktorem Kościoła. Jest on jednym z najpopularniejszych świętych we Francji.

Święty Hilary z Poitiers przedstawiany jest często w szatach biskupich, z książkami, przepędzający węże, jako pogromca smoków, wskrzeszający martwo narodzone dziecko.

Patronuje miastom: Poitiers, La Rochelle i Luçon, słabowitym dzieciom, ukąszonym przez węże.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele: katolickim obchodzone jest 13 stycznia (w tym samym dniu również w anglikańskim oraz ewangelickim), w Poitiers czczony jest 26 czerwca[1], a w prawosławnym - 13/26 stycznia[2], tj. 26 stycznia według kalendarza gregoriańskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. liturgia katolicka
  2. prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego

Przypisy

  1. Hilarius von Poitiers - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
  2. podwójne datowanie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Święty Hilary, biskup i doktor Kościoła na brewiarz.pl [12.01.2010]
  • św. Hilarion, biskup Poitiers na cerkiew.pl, oprac. Jarosław Charkiewicz
  • Marie Josèphe Rondeau. Remarques sur l'anthropologie de saint Hilaire. „Studia Patristica”. 6 (1962 /Papers presented to the Third International Conference on Patristic Studies held at Christ Church, Part IV Theologica, Augustiniana, Oxford, 1959, ed. F. L. Cross/), s. 197-210. Berlin: Akademie-Verlag. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]