Józef Zawitkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Józef Zawitkowski
Biskup tytularny Ausany
Józef Zawitkowski
Servus et filius ancillae
Jam sługa Twój, syn służebnicy
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1938
Wał
Biskup pomocniczy łowicki
Okres sprawowania 1992–2013
Biskup pomocniczy warszawski
Okres sprawowania 1990–1992
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 maja 1962
Nominacja biskupia 26 maja 1990
Sakra biskupia 9 czerwca 1990
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Józef Zawitkowski w Wikicytatach
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 9 czerwca 1990
Miejscowość Łowicz
Miejsce Stary Rynek przed kolegiatą Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Konsekrator Józef Glemp
Współkonsekratorzy Władysław Miziołek
Damian Zimoń

Józef Zawitkowski, pseud. ks. Tymoteusz (ur. 23 listopada 1938 w Wale) – polski biskup rzymskokatolicki, poeta, kompozytor, biskup pomocniczy warszawski w latach 1990–1992, biskup pomocniczy łowicki w latach 1992–2013, od 2013 biskup senior diecezji łowickiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 23 listopada 1938 w Wale. W latach 1952–1954 kształcił się w Niższym Seminarium Duchownym w Gostyniu, następnie w latach 1954–1956 w Niższym Seminarium Duchownym w Warszawie, gdzie też złożył egzamin dojrzałości[1].

W latach 1956–1962 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Warszawie. Święcenia subdiakonatu otrzymał we wrześniu 1961, a święcenia diakonatu trzy miesiące później. Święceń prezbiteratu udzielił mu 20 maja 1962 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski[1].

W 1966 uzyskał zgodę na podjęcie studiów w Instytucie „Musica Sacra” w Aninie[1]. W latach 1967–1970 odbył studia na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie w Sekcji Muzyki Kościelnej, które ukończył z tytułem magistra teologii w zakresie muzyki kościelnej[1][2].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

Przez 11 lat pracował jako wikariusz kolejno w parafiach: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krośniewicach (1962–1965), św. Jana Kantego w Legionowie (1965–1966), Nawrócenia św. Pawła Apostoła w Warszawie (1966–1968), św. Zygmunta w Warszawie (1968–1971) i w parafii archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie (1971–1973). W latach 1973–1978 był rezydentem przy parafii Dzieciątka Jezus w Warszawie. Od 1978 do 1982 pełnił funkcję proboszcza w parafii św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Warszawie. W 1982 został ustanowiony proboszczem parafii kolegiackiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łowiczu. W latach 1982–1990 był ponadto dziekanem dekanatu Łowicz-Kolegiata[1].

W 1970 został pedagogiem w Instytucie „Musica Sacra” w Aninie. Od 1971 do 1982 pełnił funkcję kierownika Kursu Szkolenia Organistów Archidiecezji Warszawskiej[1]. W latach 1975–1978 był referentem w Wydziale Duszpasterskim Kurii Metropolitalnej. Ponadto w archidiecezji warszawskiej do jego zadań należało koordynowanie duszpasterstwa służby zdrowia[1].

Od 1980 wygłaszał homilie podczas mszy świętych transmitowanych z kościoła św. Krzyża w Warszawie przez I Program Polskiego Radia. Do 2006 wygłosił blisko 140 kazań[3].

W 1981 otrzymał przywilej noszenia rokiety i mantoletu. W 1985 został mianowany kanonikiem gremialnym prymasowskiej kapituły kolegiackiej w Łowiczu[1].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

26 maja 1990 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej ze stolicą tytularną Ausana[4][5]. Święcenia biskupie otrzymał 9 czerwca 1990 na Starym Rynku w Łowiczu przed kolegiatą Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny[1]. Udzielił mu ich kardynał Józef Glemp, arcybiskup metropolita warszawski i prymas Polski, któremu asystowali Damian Zimoń, biskup diecezjalny katowicki, i Władysław Miziołek, biskup pomocniczy warszawski[4][6]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Servus et filius ancillae” (Jam sługa Twój, syn służebnicy)[7].

W latach 1990–1992 pełnił urząd wikariusza generalnego. Rezydował w Łowiczu jako tamtejszy wikariusz biskupi, pozostając proboszczem parafii kolegiackiej. W latach 1991–1992 był prepozytem kapituły prymasowskiej w Łowiczu. Należał do rady kapłańskiej, kolegium konsultorów i rady biskupiej archidiecezji warszawskiej[1].

25 marca 1992 został mianowany biskupem pomocniczym nowo utworzonej diecezji łowickiej[8]. W diecezji objął urząd wikariusza generalnego, a także przewodniczącego Wydziału Duszpasterskiego, Wydziału Nauki Katolickiej i Wydziału Spraw Zakonnych. Został ponadto członkiem Komisji Organistowskiej, a także rady kapłańskiej i kolegium konsultorów[1].

W Konferencji Episkopatu Polski w latach 90. był członkiem Komisji ds. Duszpasterstwa Liturgicznego, w ramach której pełnił funkcję przewodniczącego Podkomisji ds. Muzyki Kościelnej. W 2008 został opiekunem duchowym Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce[9].

9 grudnia 2013 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa pomocniczego diecezji łowickiej[10][11].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Kompozytor małych form muzycznych dla chórów i zespołów wokalnych. Autor teksów pieśni kościelnych, m.in. Panie dobry jak chleb oraz Abyśmy byli jedno[12].

Publikuje pod pseudonimem ks. Tymoteusz[13]. Autor m.in. modlitewników Panie mój; Tobie, Panie, zaufałem, bajek Dawno, dawno temu, a także książek: ...będę z Panem gadał; Trzymaj się!; To jest Ktoś![12].

Odznaczenia, tytuły, wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Wałęsy z 31 sierpnia 1995 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[14].

W 2007 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[15].

Otrzymał tytuł honorowego obywatela: Krośniewic[2], Skierniewic (1997)[16], Łowicza (1998)[17], Nowego Miasta nad Pilicą (2000)[18], Warszawy (2008)[19], Rawy Mazowieckiej (2010)[20] oraz gminy Lipce Reymontowskie (2006)[21]. Został także uhonorowany tytułem „Zasłużony dla Ziemi Rawskiej” (2008)[22].

Został laureatem Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego (1998)[1], Nagrody specjalnej im. Włodzimierza Pietrzaka[2], Nagrody im. ks. prof. Janusza Pasierba (2004)[13], a także Feniksa Specjalnego (2012), wyróżnienia przyznanego przez Stowarzyszenie Wydawców Katolickich[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 K.R. Prokop: Biskupi Kościoła katolickiego w III Rzeczpospolitej. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 1998, s. 163–165. ISBN 83-7052-900-3.
  2. 2,0 2,1 2,2 G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 425–426. ISBN 83-911554-0-4.
  3. Bp Zawitkowski pożegnał się ze słuchaczami Polskiego Radia. ekai.pl, 2006-11-05. [dostęp 2013-08-26].
  4. 4,0 4,1 S. Pawłowski. 15 lat biskupiej posługi bp. Józefa Zawitkowskiego. „Niedziela”. 26/2005 (edycja łowicka). ISSN 0208-872X. [dostęp 2013-08-26]. 
  5. Bp Józef Zawitkowski odznaczony medalem Gloria Artis. ekai.pl, 2007-11-05. [dostęp 2013-08-26].
  6. Józef Zawitkowski w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-26].
  7. Józef Zawitkowski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2013-08-26].
  8. Nota biograficzna Józefa Zawitkowskiego na stronie diecezji łowickiej. diecezja.lowicz.pl. [dostęp 2013-08-26].
  9. Bp Józef Zawitkowski przechodzi na emeryturę. episkopat.pl, 2013-12-09. [dostęp 2013-12-09].
  10. Rinuncia di ausiliare di Łowicz (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2013-12-09. [dostęp 2013-12-09].
  11. Łowicz: Bp Józef Zawitkowski przechodzi na emeryturę. episkopat.pl, 2013-12-09. [dostęp 2013-12-09].
  12. 12,0 12,1 12,2 L. Dudkiewicz. Jest taki Ktoś. „Niedziela”. 21/2012. s. 12-13. ISSN 0208-872X. [dostęp 2013-08-26]. 
  13. 13,0 13,1 A. Lemańska. Wyłoniono Laureata. „Niedziela”. 21/2004 (edycja łowicka). ISSN 0208-872X. [dostęp 2013-08-26]. 
  14. M.P. z 1995 r. Nr 61, poz. 683
  15. Gloria Artis dla biskupa Zawitkowskiego. polskalokalna.pl, 2007-11-13. [dostęp 2013-08-26].
  16. Honorowi obywatele Skierniewic. skierniewice.net.pl. [dostęp 2013-08-26].
  17. Honorowi Obywatele Miasta Łowicza. lowicz.eu. [dostęp 2013-08-26].
  18. Ksiądz biskup Józef Zawitkowski. nowemiasto.pl. [dostęp 2013-08-26].
  19. Uchwała Nr XXXV/1044/2008 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 12 czerwca 2008 roku. radawarszawy.um.warszawa.pl. [dostęp 2013-08-26].
  20. Uchwała Nr XLV/351/10 Rady Miasta Rawa Mazowiecka z dnia 14 kwietnia 2010 roku. bip.rawamazowiecka.pl. [dostęp 2013-08-26].
  21. D. Łaska. Szanowni Państwo!. „Gazeta Lipiecka”. Nr 1 (III kwartał 2007) (9). [dostęp 2013-08-26]. 
  22. Uchwała nr XXIV/137/2008 Rady Powiatu Rawskiego w Rawie Mazowieckiej z dnia 11 listopada 2008 roku. bip.powiatrawski.pl. [dostęp 2013-08-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]