Juan Pizzuti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Juan Pizzuti
JJPizzuti.jpg
Imię i nazwisko Juan José Pizzuti
Data i miejsce
urodzenia
9 maja 1927
Buenos Aires, Argentyna
Pozycja prawy pomocnik, napastnik
Kariera juniorska
1941-1947 Banfield Buenos Aires
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1947-1950
1951
1952-1954
1955
1956-1962
1962-1963
1963
Banfield Buenos Aires
River Plate Buenos Aires
Racing Buenos Aires
Boca Juniors Buenos Aires
Racing Buenos Aires
Boca Juniors Buenos Aires
Banfield Buenos Aires
77 (47)
30 (7)

20 (9)

9 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1951-1959 Argentyna Argentyna 12 (4)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1965-1969
1970-1972
Racing Buenos Aires
Argentyna

Juan José Pizzuti (lub Pizzutti) (ur. 9 maja 1927) - piłkarz argentyński, ofensywny prawy pomocnik, napastnik. Później trener.

Urodzony w Buenos Aires (w dzielnicy Barracas) Pizzuti w 1941 roku wstąpił do młodzieżowej drużyny klubu Banfield Buenos Aires, gdzie w 1947 roku rozpoczął zawodową karierę piłkarską. W 1949 roku zdobył dla Banfield 26 bramek, co dało mu tytuł króla strzelców ligi argentyńskiej. W Banfield występował do 1950 roku. W 1951 roku grał w klubie River Plate Buenos Aires, a następnie w 1952 roku został graczem klubu Racing Buenos Aires. W 1953 roku, jako zdobywca 22 bramek, drugi raz w swej karierze został królem strzelców ligi argentyńskiej. W Racingu grał do 1954 roku, po czym w 1955 roku grał już w Boca Juniors Buenos Aires, w którym zadebiutował 26 czerwca w wygranym 3:2 meczu z Rosario Central. W Boca Juniors rozegrał 20 meczów i zdobył 8 bramek, jednak już w 1956 roku wrócił do Racingu. W 1958 roku zdobył razem z Racingiem swój pierwszy tytuł mistrza Argentyny.

Jako piłkarz klubu Racing wziął udział w turnieju Copa América 1959, gdzie Argentyna zdobyła mistrzostwo Ameryki Południowej. Pizzuti zagrał w sześciu meczach - z Chile (zdobył 2 bramki - w 75 minucie zmienił go Osvaldo Güenzatti), Boliwią, Peru, Paragwajem, Urugwajem i Brazylią (zdobył bramkę).

Następnie wziął udział w ekwadorskim turnieju Copa América 1959, gdzie Argentyna została wicemistrzem Ameryki Południowej. Pizzuti zagrał w trzech meczach - z Paragwajem (w 69 minucie zmienił Miguela Ruiza, po czym zdobył bramkę), Ekwadorem (w 81 minucie zastąpił go Miguel Ruiz) i Urugwajem (w 57 minucie Pizzutiego wyrzucił z boiska brazylijski sędzia José Gomes Sobrinho).

Razem z Racingiem Pizzuti w 1961 roku zdobył mistrzostwo Argentyny, dzięki czemu wziął udział w turnieju Copa Libertadores 1962, gdzie Racing odpadł już w fazie grupowej. W Racingu grał do 1962 roku - łącznie rozegrał w tym klubie 213 meczów i zdobył 118 bramek.

Następnie ponownie został graczem Boca Juniors, z którym w 1962 roku trzeci raz w swej karierze zdobył mistrzostwo Argentyny. W Boca Juniors Pizzuti występował do 1963 roku, rozgrywając w sumie tylko 9 meczów, w których strzelił 2 bramki. Ostatni raz w barwach Boca Pizzuti zagrał 1 września w przegranym 0:3 meczu z San Lorenzo de Almagro Buenos Aires, po czym w tym samym roku powrócił do Banfield, gdzie zakończył karierę.

Łącznie w lidze argentyńskiej Pizzuti rozegrał 349 meczów i zdobył 182 bramki, co daje mu miejsce w gronie 20 najlepszych strzelców w historii argentyńskiej ligi. W reprezentacji Argentyny w latach 1951-1959 Pizzuti rozegrał 12 meczów i zdobył 4 bramki. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem.

Pizzuti w 1965 roku rozpoczął pracę z pierwszą drużyną Racingu, doprowadzając ją do mistrzostwa Argentyny w 1966 roku. W następnym roku kierowany przez niego Racing jako pierwszy klub z Argentyny wygrał turniej Copa Libertadores 1967 i został najlepszą klubową jedenastką Ameryki Południowej. Kolejnym sukcesem było zdobycie Pucharu Świata po pokonaniu najlepszego ówczesnego klubu europejskiego - szkockiej drużyny Celtic Glasgow. Pizzuti w 1969 roku zakończył pracę w Racingu, w którym pracował przez okres 4 lat i 4 miesięcy - do dziś żaden trener nie pracował w Racingu przez tak długi okres.

Pizzuti w latach 1970-1972 trenował reprezentację Argentyny. Pracował także w klubie Nueva Chicago Buenos Aires oraz w kolumbijskim klubie Independiente Medellín.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]