Kreml kazański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kreml kazański
Kazan Kremlin
a
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Spasski Tower.JPG
Kraj  Rosja
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III, IV
Charakterystyka #980
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Tatarstanu
Mapa lokalizacyjna Tatarstanu
Kreml kazański
Kreml kazański
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Kreml kazański
Kreml kazański
Ziemia 55°47′55,54″N 49°06′22,69″E/55,798761 49,106303Na mapach: 55°47′55,54″N 49°06′22,69″E/55,798761 49,106303

Kreml kazański (ros.: Казанский Кремль; tatar. Казан кирмәне/Qazan kirmäne) jest główną historyczną cytadelą Tatarstanu, która mieści się w mieście i stolicy Tatarstanu, Kazaniu. Kreml został wzniesiony przez cara Iwana Groźnego na zgliszczach dawnego zamku Chanatu Kazańskiego. W 2000 roku ostał umieszczony na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

W murach kazańskiego Kremla znajduje się wiele starych budynków, pośród których najstarszą budowlą jest sobór Zwiastowania, który został wzniesiony w latach 1554-1562. Sobór odróżnia się od innych prawosławnych soborów wybudowanych w XVI wieku ze względu na 6 filarów oraz 5 apsyd, które posiada. Jak wiele budynków Kazania z tego okresu, jest zbudowany z miejscowego jasnego piaskowca, nie z cegły. Sprawa architekta nigdy nie została rozstrzygnięta, ale uważa się, że był nim Postnik Jakowlew (ros. Постник Яковлев), który był też architektem słynnej Cerkwi Wasyla Błogosławionego na Placu Czerwonym w Moskwie. Dzwonnica soboru została wybudowana w pięciu stopniach na życzenie Iwana Groźnego i miała nawiązywać podobizną do Dzwonnicy Iwana Wielkiego, znajdującej się na Kremlu w Moskwie. Dzwonnica Iwana Wielkiego została zburzona przez władze radzieckie w 1930 roku.

Najbardziej zauważalnym obiektem kazańskiego Kremla jest krzywa „Wieża Söyembikä”, która prawdopodobnie została wybudowana podczas panowania Piotra Wielkiego.

Wieża Spasska zawdzięcza nazwę monasterowi Przemienienia Pańskiego (Spasskiemu), który dawniej znajdował się w pobliżu. W kompleksie klasztoru, znajdowała się cerkiew św. Mikołaja (wybudowana w latach 60. XVI wieku) i sobór Przemienienia Pańskiego (wybudowany w latach 90. XVI wieku). Obie budowle zostały zniszczone za czasów Stalina.


Wśród budowli Kremla, znajdują się śnieżno-białe wieże i ściany, wybudowane w XVI i XVII wiekach (później remontowane), meczet Kul Szarif, który został ostatnio ponownie wybudowany na Kremlu, Dom Gubernatora (wybudowany 1834-1853), który współcześnie spełnia rolę Pałacu Prezydenta Tatarstanu. Uważano, że miejsce współczesnego Pałacu Prezydenckiego jest miejscem, gdzie dawniej znajdował się dawny pałac Chana. Pomiędzy Pałacem Prezydenckim a Wieżą Söyembikä znajduje się cerkiew Pałaca, która została wybudowana na fundamentach dawnego meczetu.

Wieża obronna zwana „tajemniczą” znajduje się w północnych murach Kremla. Wejście przez bramę jest dozwolone tylko dla ludzi, a w wyjątkowych sytuacjach pojazdom.

Ostatnie wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Otwarcie największego jak na ówczesne czasy, meczetu w Europie, Kul Szarif przyciągnęło 24 czerwca 2005 roku około 17000 gości, przybyły delegacje z 40 państw.

Przy okazji otwarcia meczetu Kul Szarif, została uchwalona ustawa o przywróceniu użytku soboru Zwiastowania na terenie Kremla. Sobór ten został odebrany prawosławnym po Rewolucji Październikowej. W święto Kazańskiej Ikony Matki Bożej, 21 lipca 2005 roku, patriarcha moskiewski Aleksy II i ówczesny prezydent Tatarstanu, Mintimer Shajmijew ustawili ikonę, która była przez długi czas uważana za zaginioną i która została oddana Rosji przez papieża Jana Pawła II krótko przed śmiercią, w soborze Zwiastowania.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku otwarto część pierwszej linii metra kazańskiego oraz stację metra „Kreml” tuż pod wejściem do Kremla.