Nicefor I Genik
| Nicefor I
|
|
| Czas panowania | 802 – 26 lipca 811 |
| Dynastia | Niceforów |
| Data urodzin | 765 |
| Data śmierci | 26 lipca 811 |
| Moneta | |
Solid Nicefora i Staurakiosa |
|
| Lista cesarzy bizantyńskich | |
Nicefor I Genik (grec. Νικηφορος) (ur. 765, zm. 26 lipca 811) – cesarz bizantyjski od 802. Założyciel dynastii Niceforów.
Był patrycjuszem z Seleucji, jego rodzina miała arabskie korzenie. Cesarzowa Irena mianowała go ministrem finansów (logothetēs tou genikou). Z pomocą innych patrycjuszy i eunuchów udało mu się zdetronizować i wygnać Irenę. Dokładnie 31 października 802 został wybrany kolejnym cesarzem. W grudniu 803 koronował swojego syna Staurakiosa na współcesarza.
W czasie swego panowania dążył do umocnienia państwa poprzez porządkowanie finansów, walkę z Arabami i umacnianiu wpływów w Europie południowo-wschodniej (stłumienie buntu Słowian na Peloponezie w 805). W 811 roku był bliski podbicia Bulgarów po zdobyciu ich stolicy Pliski. Zginął jednak niedługo po tym zabity w przegranej bitwie na przełęczy Wyrbica u stóp chana Kruma.
Z nieznaną z imienia żoną Nicefor miał co najmniej dwoje dzieci:
- Staurakiosa, kolejnego cesarza,
- Prokopię, żonę Michała I Rangabe, cesarza od 811.
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 458. ISBN 83-85719-85-7.
- G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, przeł. pod red. H. Evert - Kappesowej, wyd.3 Warszawa 2008.
- R. Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, przeł. G. Żurek, Warszawa 1997.
- K. Zakrzewski, Historia Bizancjum, wyd.2 Kraków 1999.
| Poprzednik Irena |
Cesarz bizantyjski 802 - 811 |
Następca Staurakios |